Το ημερολόγιο έγραφε 1η Απριλίου 2005 όταν εκατοντάδες Πόντιοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό γέμισαν το ναό του Αγίου Παντελεήμονα στην Πολίχνη Θεσσαλονίκης για να πουν το στερνό αντίο στον έναν και μοναδικό Χρύσανθό τους. Το φέρετρό του ήταν σκεπασμένο με την ποντιακή και την ελληνική σημαία, ενώ η σορός του τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα.
Το «αηδόνι του Πόντου», όπως ήταν γνωστός, ή αλλιώς ο Χρύσανθος Θεοδωρίδης, είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στις 30 Μαρτίου σε ηλικία 71 ετών.
Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές της ποντιακής παράδοσης, την οποία υπηρέτησε με το τραγούδι του επί 55 και πλέον χρόνια. Τη φωνή του δύσκολα μπορούσες να την μπερδέψεις με κάποιου άλλου· με αυτή σφράγισε τους πόνους, τους καημούς και τις αγωνίες των ξεριζωμένων Ελλήνων του Πόντου και μύησε δεκάδες νέους στην ποντιακή μουσική.
Είχε γεννηθεί το 1934 στην Οινόη Κοζάνης –πρόσφατα ξεκίνησε πρωτοβουλία ώστε να φιλοτεχνηθεί και να τοποθετηθεί προτομή στο χωριό του–, έζησε στη Δραπετσώνα κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, και ασχολήθηκε με το ποντιακό τραγούδι από το 1951, με εμφανίσεις σε ραδιοφωνικούς σταθμούς.
Ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο το 1954 και ακολούθησαν δεκάδες άλλοι ποντιακής μουσικής και συνεργασίες με λαϊκούς τραγουδιστές και συνθέτες. Μεταξύ αυτών με τον Στέλιο Καζαντζίδη (ηχογράφησαν έναν ποντιακό δίσκο) και τον μουσικοσυνθέτη Χριστόδουλο Χάλαρη στο άλμπουμ Ακολουθία, με τον Νίκο Ξυλούρη και τη Δήμητρα Γαλάνη.
Παράλληλα ερμήνευσε τραγούδια στα άλμπουμ Δροσουλίτες, Μέγας Αλέξανδρος, Πάθη απόκρυφα, Τα παιδικά. Στη Θεσσαλονίκη, όπου εγκαταστάθηκε το 1990, συνεργάστηκε με τον επίσης κορυφαίο της ποντιακής μουσικής, τον λυράρη Γώγο Πετρίδη.
Η τελευταία εμφάνιση του Χρύσανθου ήταν στις 28 Μαρτίου 2005 στο αφιέρωμα «Το ποντιακό τραγούδι στη διαμόρφωση της ιστορικής μνήμης» που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη ο Κωνσταντίνος Φωτιάδης. Δύο ημέρες αργότερα υπέστη εγκεφαλικό και κατέληξε.
