Κάλαντα Σμύρνης
Καλήν εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας,
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει,
εν τω σπηλαίω τίκτεται εν φάτνη των αλόγων.
Κερά ψηλή, κερά λιγνή, κερά καμαροφρύδα,
κερά μ’ όταν στολίζεσαι να πας στην εκκλησία,
έχεις και κόρην έμορφη που δεν έχει ιστορία.
Μηδέ στην πόλη βρίσκεσαι μηδέ στην Καισαρεία,
έχεις και γιον στα γράμματα, υγιόν και στο ψαλτήρι,
να τον αξιώσει ο Θεός να βάλει πετραχήλι.
Βυζαντινά κάλαντα
Άναρχος Θεός καταβέβηκεν,
και εν τη Παρθένω κατώκησεν.
Έρουρεμ, έρουρεμ, έρου, έρου, έρουρεμ, Χαίρε Δέσποινα!
Βασιλεύς των όλων και Κύριος, ήρθε τον Αδάμ αναπλάσασθαι.
Έρουρεμ, έρουρεμ, Χαίρε Άχραντε!
Εξ Ανατολών Μάγοι έρχονται, δώρα προσκομίζοντες άξια.
Έρουρεμ, έρουρεμ, Χαίρε Δέσποινα!
Σήμερον η κτίσις αγάλλεται και πανηγυρίζει και χαίρεται.
Έρουρεμ, έρουρεμ, Χαίρε Άχραντε!
Γηγενείς σκιρτάτε και χαίρεσθε, τάξεις των αγγέλων ευφραίνεσθε.
Έρουρεμ, έρουρεμ, Χαίρε Δέσποινα!
Δέξου Βηθλεέμ τον Δεσπότην σου, Βασιλέα πάντων και Κύριον.
Έρουρεμ, έρουρεμ, Χαίρε Άχραντε!
Κάλαντα Πόντου
Χριστός γεννέθεν,
χαρά ’ς σον κόσμον,
χα καλή ώρα, καλή σ’ ημέρα.
Χα καλόν παιδίν οψέ γεννέθεν,
οψέ γεννέθεν, ουρανοστάθεν.
Τον εγέννεσεν η Παναγία,
Τον ενέστεσεν Αϊα-Παρθένος.
Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάριν
κι εκατήβεν ’ς σο σταυροδρόμι.
Έρπαξαν Ατον οι χίλ’ Εβραίοι,
χίλ’ Εβραίοι και μύρι’ Εβραίοι.
Α σ’ ακροντικά κι α’ σην καρδίαν
αίμαν έσταξεν, χολή ’κ’ εφάνθεν.
Ούμπαν έσταξεν και μύρος έτον,
μύρος έτον και μυρωδία.
Εμυρίστεν ατο ο κόσμος όλον,
για μυρίστ’ ατο κι εσύ Αφέντα.
Έρθαν τη Χριστού τα παλικάρα
και θημίζνε τον νοικοκύρην,
νοικοκύρην και βασιλέαν.
Δάβα ’ς σο ταρέζ’, κι έλα ’ς σην πόρταν,
δος μας ούβας και λεφτοκάρα.
Κι αν ανοιείς μας, χαράν ’ς σην πόρτα σ’.
Κάλαντα Καππαδοκίας
Καλήν εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας
Χριστού τη Θεία γέννησιν να πω στ’ αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλη
οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρει η φύσις όλη.
Εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων
ο βασιλευς των ουρανών και ποιητής των όλων.
Εκ της Περσίας έρχονται τρεις Μάγοι με τα δώρα,
άστρον λαμπρόν τους οδηγεί, χωρίς να λείψει ώρα.
Γονατιστοί τον προσκυνούν και δώρα του χαρίζουν,
σμύρνα, χρυσόν και λίβανον, Θεόν τον ευφημίζουν.
Και επληρώθη το ρηθέν, προφήτου Ησαΐου,
μετά των άλλων προφητών και του Ιερεμίου.
Φωνή ηκούσθη εν Ραμά, Ραχήλ τα τέκνα κλαίει,
παραμυθήν ουκ ήθελεν, ότι αυτά ουκ έχει.
Ιδού όπως σας είπαμεν όλην την υμνωδίαν
του Ιησού μας του Χριστού, γέννησιν την αγίαν.
Χρόνους πολλούς να χαίρεσθε, πάντα ευτυχισμένοι
σωματικώς και ψυχικώς να είσθε πλουτισμένοι.
Του Ιησού μας του Χριστού, γέννησιν την αγίαν
χρόνους πολλούς να χαίρεστε πάντα με ευτυχίαν.
Στην εκκλησιά να τρέξετε πάντα με προθυμίαν
και του Θεού ν’ ακούσετε τη θεία λειτουργία.
Δώσε κι εμάς τον κόπο μας αν είναι ορισμός σας,
και ο Χριστός μας πάντοτε να είναι βοηθός σας.
Κάλαντα Ανατολικής Θράκης
Σαράντα μέρες, σαράντα νύχτες, η Παναγιά μας κοιλοπονούσε.
Κοιλοπονούσε, παρακαλούσε, τους Αρχαγγέλους, τους Ιεράρχες.
–Σεις Αρχαγγέλοι, σεις Ιεράρχες, να πα’ να φέρτε μύρο και μόσχο.
Κι οι Αρχαγγέλοι για μύρο πάνε κι οι Ιεράρχες για μόσχο τρέχουν.
Κι ώσπου να πάνε κι ώσπου να έρθουν, η Παναγιά μας ξελευτερώθη.
Χριστός γεννιέται, χαρά στον κόσμο, χαρά στον κόσμο, στα παλικάρια.
Στην κούνια το ’βαλαν και το κουνούσαν, και το κουνούσαν, το τραγουδούσαν.
Σαν ήλιος λάμπει, σα νιο φεγγάρι, σα νιο φεγγάρι, το παλικάρι.
Φέγγει σε τούτον τον νοικοκύρη, με τα καλά του, με τα παιδιά του, με την καλή τη νοικοκυρά του.
Κάλαντα Ερυθραίας Μ. Ασίας
Χριστούγεννα-Πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου.
Εβγάτε νιοι και μάθετε που ο Χριστός γεννιέται,
γεννιέται κι ανατρέφεται με μέλι και με γάλα.
Το μέλι τρων οι άρχοντες, το γάλα οι αφεντάδες,
και το μελισσοβότανο το λούζονται οι κυράδες.
Σ’ αυτό το σπίτι που ’ρθαμε τα ράφια είν’ ασημένια,
του χρόνου σαν ξανάρθομε να ‘ναι μαλαματένια.
Σ’ αυτά τα σπίτια που ’ρθαμε πέτρα να μη ραΐσει,
κι ο νοικοκύρης κι η κερά χίλια χρόνια να ζήσει.
Πολλά ‘παμε τ’ αφέντη μας, ας πούμε της κεράς μας,
κερά ψηλή, κερά λιγνή, κερά καμαροφρύδα,
έχεις και κόρην όμορφη, που δεν έχει ιστορία,
μηδέ στην πόλη βρίσκεται μηδέ στην Καισαρεία.
Έχεις και γιον στα γράμματα, υγιόν εις το ψαλτήρι,
να τον αξιώσει ο Θεός να βάλει πετραχήλι.
- Πηγή: mnimesellinismou.com.
