[Σιαμάλα.] Ποντιακό όνομα. Άγνωστον πόθεν παράγεται.
Η Σιαμάλα φαίνεται ήταν κάποια τσαχπίνα, που εξελόγιαζε τους νέους, διότι εις το γνωστό παιδικό παιγνίδι «Μάμμη-μάμμη, άψιμον» τα παιδιά λένε:
Σιαμάλα μ’ πέραν-θέμπεραν, Νικόλα μ’ άνθεν-κάθεν.
Αλλά φαίνεται ότι η Σιαμάλα ήτο και από τις καλλίτερες ρωμάνες (γιαγλιαέτσα) όπως λέγει το τραγούδι με σατυρικήν διάθεσιν:
Τη Σιαμάλας τ’ αγελάδια δεύτερον γεννούν τον χρόνον,
και μίαν το καλοκαίρι και μίαν το μοθοπώρι.
Η σάτυρα προχωρεί περισσότερον:
Σιαμάλα μ’ το κοτσόν τ’ αντσί σ’, το σκούλο σ’ τ’ εβγαλμένον.
Και από την έννοιαν αυτήν της «κουτσής Σιαμάλας» προήλθεν η φράσις: «Άμον Σιαμάλα», δι’ άνθρωπον βραδύν, μαλακόν, αναποφάσιστον.
Π. Η. Μελανοφρύδης
Ποντιακή Εστία – Μηνιαίον Λαογραφικόν Περιοδικόν
Έτος Δ΄, Ιούλιος, τεύχος 7ον 1953
Από της εκδόσεως τεύχος 43ον.













![Από την Έξοδο των Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης, τον Οκτώβριο του 1922. Περίπου 160.000 πρόσφυγες διέσχισαν τον Έβρο μεταφέροντας μέρος της κινητής περιουσίας τους (πηγή: Χρήστος Χατζηιωσήφ [επιμ.], «Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα. Ο Μεσοπόλεμος 1922-1940»)](https://www.pontosnews.gr/wp-content/uploads/2025/09/ekkenosi-anatolikis-thrakis-120x86.jpg)



