Τα μισά από τα κοράλλια του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου στην Αυστραλία χάθηκαν τα τελευταία 25 χρόνια, δήλωσαν σήμερα επιστήμονες, προειδοποιώντας ότι η κλιματική αλλαγή διαταράσσει με μη αναστρέψιμο τρόπο το υποθαλάσσιο αυτό οικοσύστημα.
(Φωτ.: EPA / Greg Torda / ARC Centre Coral Reef)
Μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Proceedings of the Royal Society κρούει τον κώδωνα του κινδύνου όσον αφορά το εύρος της μείωσης όλων των ειδών κοραλλιών από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 στον ύφαλο αυτόν στην βορειοανατολική Αυστραλία, ο οποίος εντάχθηκε το 1981 στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Τα πιο μεγάλα είδη κοραλλιών –εκείνα που έχουν την μορφή τραπεζιού και εκείνα που έχουν διακλαδώσεις– είναι αυτά που έχουν πληγεί περισσότερο, καθώς ορισμένα βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαφάνισης στο πιο βόρειο τμήμα του κοραλλιογενούς υφάλου. «Αυτά εξαφανίστηκαν σε ποσοστό 80 ή 90% σε σύγκριση με όσα υπήρχαν πριν από 25 χρόνια», δήλωσε στο AFP ο Τέρι Χιουζ, καθηγητής του πανεπιστημίου James Cook, ο οποίος ήταν ένας από τους συντάκτες των πορισμάτων της μελέτης.
«Τα κοράλλια αυτά προσφέρουν τις γωνιές και τις εσοχές στις οποίες βρίσκει καταφύγιο ένας αριθμός ψαριών και πλασμάτων, και η απώλειά τους θα αλλάξει όλο το οικοσύστημα», σημείωσε.
Πέραν της ανεκτίμητης αξίας του από φυσικής και επιστημονικής άποψης, υπολογίζεται ότι το σύνολο του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου, ο οποίος εκτείνεται σε μήκος 2.300 χιλιομέτρων, αποφέρει έσοδα 4 δισ. δολ. στον αυστραλιανό τουριστικό τομέα.
Ο ύφαλος μπορεί να χάσει το καθεστώς του μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς λόγω της υποβάθμισής του, η οποία αποδίδεται από πολλούς στην επανάληψη των επεισοδίων λεύκανσης των κοραλλιών συνεπεία της κλιματικής αλλαγής. Η λεύκανση είναι ένα φαινόμενο μαρασμού, το οποίο εκδηλώνεται με τον αποχρωματισμό των κοραλλιών. Αυτό προκαλείται από την αύξηση της θερμοκρασίας του νερού, η οποία προκαλεί την απομάκρυνση της συμβιωτικής άλγης που προσφέρει στα κοράλλια το χρώμα και τις θρεπτικές τους ουσίες.
Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι μπορεί να αναρρώσουν αν μειωθεί ξανά η θερμοκρασία του νερού, αλλά μπορεί επίσης να πεθάνουν αν συνεχιστεί το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Το βόρειο τμήμα αυτού του οικοσυστήματος έχει ήδη υποστεί το 2016 και το 2017 δύο άνευ προηγουμένου επεισόδια λεύκανσης. Πριν από αυτά, άλλα δύο επεισόδια είχαν καταγραφεί το 1998 και το 2002. Ένα πέμπτο παρατηρήθηκε το 2020, αλλά οι ζημιές που έχει προκαλέσει δεν έχουν ακόμη αποτιμηθεί πλήρως.
- Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ.
