Την παραίτησή της τόσο από το υπουργείο Υγείας όσο και από το Κοινοβούλιο της Βικτώριας ανακοίνωσε, το πρωί του Σαββάτου, η ομογενής υπουργός Τζένη Μικάκου. Η Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων της Αυστραλίας, μέσω δελτίου Τύπου που εξέδωσε, εξέφρασε τις «ειλικρινείς» ευχαριστίες της στην υπουργό για την αμέριστη υποστήριξή της κατά τη διάρκεια της θητείας της στην κυβέρνηση της Πολιτείας της Βικτώριας.
«Θέλουμε να τονίσουμε και να υπογραμμίσουμε αυτό που θεωρούμε ως κορυφαία στιγμή στην πολιτική ιστορία της Αυστραλίας, όταν η Τζένη Μικάκου έγινε η πρώτη Αυστραλιανή βουλευτής που ανέφερε την ελληνική Γενοκτονία μέσα στο Κοινοβούλιο πριν από σχεδόν 15 χρόνια», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Η Ομοσπονδία σημειώνει ότι η ομογενής πολιτικός «αναπτέρωσε την ελπίδα και την ενέργεια της κοινότητάς μας, να αγωνιστεί για την αναγνώριση και παρείχε την ώθηση στους άλλους να ακολουθήσουν τα χνάρια της» και επισημαίνει ότι η Γενοκτονία των Ελλήνων αναγνωρίστηκε από το Κοινοβούλιο της Νότιας Αυστραλίας (30 Απριλίου 2009) και από το Κοινοβούλιο της Πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας (1η Μαΐου 2013).
«Την ευχαριστούμε και της ευχόμαστε ό,τι καλύτερο στις μελλοντικές της προσπάθειες, γνωρίζοντας ότι θα κατέχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές όλων των Ελλήνων του Πόντου. Υείαν κ’ ευλοΐαν», τονίζει η Ομοσπονδία. Δείτε εδώ ολόκληρο το δελτίο Τύπου της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας.
Η αντιμετώπιση της πανδημίας
Η Τζένη Μικάκου βρέθηκε στο επίκεντρο της κριτικής για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Η ίδια υποστήριξε πως υπήρξε πολυφωνία και συναρμοδιότητες μεταξύ των υπουργείων, κυρίως Υγείας και Εργασίας, που δεν είχαν καλό αποτέλεσμα. Με αποκλειστικές δηλώσεις που έκανε στην ομογενειακή εφημερίδα Νέος Κόσμος, στέκεται αποκλειστικά στην σχέση της με την ελληνική παροικία. «Οφείλω ευγνωμοσύνη στον ελληνισμό της Βικτώριας για τη στήριξη που μου πρόσφερε όλα αυτά τα 21 χρόνια που ήμουν μέλος του πολιτειακού Κοινοβουλίου.
»Πάντοτε αισθανόμουν και αισθάνομαι υπερήφανη για τα πολλά επιτεύγματα της παροικίας μας σε όλους τους τομείς.
»Αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση που μπόρεσα και εγώ να προσφέρω στην παροικία σε διάφορες ανάγκες της. Στις πολιτιστικές δραστηριότητες της, σε ανέγερση κτηρίων και οικημάτων της, σε υπηρεσίες προς τους ηλικιωμένους μας αλλά και για την διατήρηση και διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Πάντα αισθανόμουν σαν “κόρη της παροικίας” και μου προκαλούσε μεγάλη υπερηφάνεια όταν με προσφωνούσαν “Η Τζένη μας”. Ο ελληνισμός θα είναι πάντα στην καρδιά μου», δήλωσε μεταξύ άλλων.
