Στη ναυτική γλώσσα αυτό που πήγε να κάνει ο Τούρκος κυβερνήτης της φρεγάτας «Κεμάλ Ρέις» στην ελληνική φρεγάτα «Λήμνος» λέγεται μαγκιά. Αλλά οι μαγκιές ενίοτε πληρώνονται.
Ο Τούρκος θέλησε να «τζαρτζάρει» την ελληνική φρεγάτα και να περάσει από μπροστά της.
Την «τζάρτζαρε», αλλά ο δυστυχής δεν υπολόγισε κατά το πέρασμα τα απόνερα που δημιούργησε, τα οποία δεν του επέτρεψαν να φύγει με ταχύτητα. Αποτέλεσμα, η πρύμνη του να υποστεί σοβαρές βλάβες από την πλώρη της «Λήμνος». Τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα αν ο Έλληνας κυβερνήτης δεν έκανε κράτει.
Ήταν ένα μάθημα αποφασιστικότητας, μετά τον Έβρο, που δεν το περίμενε η τουρκική πλευρά.
Έχοντας συνηθίσει, από εποχής Σημίτη, σε μια παθητική και φοβισμένη Ελλάδα επηρεασμένη από το σύνδρομο των Ιμίων, οι Τούρκοι πίστεψαν πως προβάλλοντας στρατιωτική ισχύ θα εξανάγκαζαν την Αθήνα, με την παρότρυνση και της διεθνούς κοινότητας, να καθίσει υπό όρους αιχμαλωσίας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αποσύροντας, εν πρώτοις, την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία.
Το επεισόδιο με τις φρεγάτες θα τους έπεισε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν δυνάμεις πολιτικές και στρατιωτικές, αλλά και η πλειοψηφία του πληθυσμού, που είναι αποφασισμένες να έρθουν σε αντιπαράθεση μαζί τους.
Ήταν ένα μάθημα που έπρεπε να το πάρουν. Αποχώρησαν από το πεδίο φοβούμενοι τις εξελίξεις που δεν είχαν προβλέψει, αλλά ούτε η Αθήνα είχε σχεδιάσει ποιο θα είναι το επόμενο βήμα ενός ανάλογου επεισοδίου. Μόλις οι Τούρκοι είδαν ότι η κατάσταση ελέγχεται, επέστρεψαν. Με τις συνήθεις λεκτικές προκλήσεις.
Όπως γράφει ο διεθνής Τύπος, ούτε η Τουρκία ούτε η Ελλάδα μπορούν να αντέξουν έναν πόλεμο. Η διαφορά είναι ότι η Ελλάδα δεν προκαλεί, σε αντίθεση με την Άγκυρα. Και σε τέτοιες περιπτώσεις η γερμανική ουδετερότητα δεν βοηθάει. Η Τουρκία πρέπει να πάρει ένα μήνυμα αποφασιστικότητας της Ευρώπης. Είναι αποδεκτή στο γεωπολιτικό παιχνίδι αλλά χωρίς προκλήσεις και αξιώσεις.
Το παιχνίδι θα παιχθεί με βάση τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου.
Λίγο ανήσυχος από την τροπή που παίρνουν τα πράγματα, λίγο προσπαθώντας να πείσει τη διεθνή κοινότητα πως είναι υπέρ του διαλόγου στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, ο Ερντογάν ευθυγραμμίστηκε στην λογική της αποκλιμάκωσης και του διάλογου. Να δούμε τις επόμενες ημέρες αν το εννοεί.
Το πρόβλημα του Ερντογάν και της Τουρκίας δεν είναι το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο σε περιοχές που ούτε καν έχουν ερευνηθεί και δεν είναι σίγουρο αν θα αξιοποιηθούν. Η Τουρκία θέλει να κυριαρχήσει στη Μεσόγειο και γι’ αυτό ανέπτυξε την πολιτική της «Γαλάζιας Πατρίδας». Αλλά η πολιτική αυτή δεν μπορεί να επικρατήσει. Θα πρέπει να επιβληθεί σε όλους τους λαούς της περιοχής –πράγμα αδύνατο–, αλλά και να έρθει σε αντιπαράθεση με ηγεμονικές δυνάμεις που έχουν φιλοδοξίες στη Μεσόγειο, όπως η Γαλλία.
Με μια οικονομία σε κρίση, ένα καθεστώς αυταρχικό, θεσμούς «α λα τούρκα», επίπεδο τεχνογνωσίας περιορισμένο σε σχέση με των αναπτυγμένων χωρών και με χώρες όπως η Ελλάδα που δεν θέλουν να υποδουλωθούν και να γίνουν τουρκικοί δορυφόροι, η Τουρκία δεν θα πετύχει τον στόχο της επικυριαρχίας της, παρά μόνο στους πρόθυμους να υποδουλωθούν.
Υπάρχουν; Ναι, υπάρχουν, έστω και αναγκαστικά. Μεταξύ αυτών και αρκετές βαλκανικές χώρες.
Καθεστώτα όπως το τουρκικό και πολιτικοί όπως ο Ερντογάν το μόνο που υπολογίζουν είναι η προβολή στρατιωτικής δύναμης.
Αν η Ελλάδα θέλει να διατηρήσει την ανεξαρτησία της και την αξιοπρέπειά της δεν έχει άλλη οδό από την δημιουργία ισχυρών, επαγγελματικών Ενόπλων Δυνάμεων. Κοστίζουν, ναι, αλλά η ανεξαρτησία και η ελευθερία έχουν κόστος. Αν δεν επιλεγεί η ενίσχυσή τους, δεν αξίζει η συντήρησή τους στο σημερινό επίπεδο.
Η τελευταία κρίση οδηγεί σε σημαντικά συμπεράσματα:
- Αποβολή του συνδρόμου των Ιμίων και σαφή μηνύματα προς την Τουρκία ότι η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να την αντιμετωπίσει.
- Καμιά υποχώρηση στις τουρκικές αξιώσεις.
- Ανάπτυξη της διπλωματίας
- Ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ίσως και αλλαγή δόγματος. Όχι αποτροπή αλλά επιθετική διάταξη των δυνάμεων για την περίπτωση που η γειτονική χώρα θελήσει να δοκιμάσει, πάλι, τις ελληνικές αντοχές.
Ο ελληνικός λαός είναι βαθύτατα φιλειρηνικός. Αλλά για να διατηρήσει την ειρήνη έχει συνειδητοποιήσει πως πρέπει να είναι έτοιμος για οποιαδήποτε περιπέτεια.
