Καραντίνα. Πριν από τον Μάρτιο του 2020 ήταν απλά μία λέξη που δεν συνδεόταν με την Ελλάδα. Επί πολλές δεκαετίες, τη συναντούσαμε σε διηγήσεις ομογενών από εμπόλεμες περιοχές και παππούδων-γιαγιάδων που έζησαν την περίοδο της Κατοχής, μαθαίναμε για αυτή από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και για μακρινές χώρες που την εφάρμοσαν, κατά τ’ άλλα όμως ήταν απλά μια λέξη στα λεξικά. Ίσως για αυτό ήχησε και τόσο παράξενα όταν ακούσαμε ότι η κυβέρνηση θα την επιβάλει προκειμένου να περιορίσει/αποτρέψει τη διασπορά του φονικού κορονοϊού SARS-CoV-2 στη χώρα μας.
Πολλοί από εμάς έχουμε πιεστεί αφόρητα. Άλλοι το διαχειριζόμαστε αρκετά καλά. Όλοι όμως ανησυχούμε για το μέλλον που ξέρουμε ήδη πως επιφυλάσσει εκπλήξεις.
Το pontos-news.gr ζήτησε από ποντιακής και μικρασιατικής καταγωγής συμπατριώτες μας να μοιραστούν μαζί μας αυτό που βιώνουν και πώς φαντάζονται την επόμενη μέρα. Οι ερωτήσεις έγιναν σε διαφορετικές φάσεις της καραντίνας και κρύβουν διαφορετικού τύπου συναισθήματα. Σήμερα φιλοξενούμε τον λυράρη και τραγουδιστή Χρήστο Καλιοντζίδη.
Πώς βιώνετε την κατάσταση της απαγόρευσης κυκλοφορίας και των αυστηρών μέτρων προστασίας λόγω του νέου κορονοϊού SARS-CoV-2;
Βιώνουμε μια κατάσταση πρωτόγνωρη, δίχως προηγούμενο από την εποχή της μεταπολίτευσης κι έπειτα. Ολόκληρη η παγκόσμια κοινότητα βρέθηκε προ εκπλήξεως και έχει κλονιστεί η καθημερινότητά της. Όπως ήταν φυσιολογικό επηρεαστήκαμε κι εμείς από αυτήν την κατάσταση. Θεωρώ πως προλάβαμε ορισμένα γεγονότα με την άμεση αντίδραση. Με ζητήματα υγειονομικού χαρακτήρα καλό θα ήταν να μην ρισκάρουμε, και τηρούμε όλοι το γνωστό πλέον «μένουμε σπίτι».
Ωστόσο νιώθω πως όλο αυτό δεν πρόκειται να έχει άμεσο αντίκρισμα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Δεν μπορεί κανένας να μείνει επ’αόριστον κλεισμένος σπίτι του χωρίς να γνωρίζει τι και πότε θα «ξημερώσει». Ξεκάθαρα πλέον μαχόμαστε υπέρ της στήριξης ενός ανεπαρκούς συστήματος υγείας κι όχι κατά του κορονοϊού. Προστατεύουμε με απόλυτη ατομική ευθύνη ένα σύστημα το οποία θα έπρεπε να έχει μεριμνήσει αυτό για τη δίκη μας προστασία! Αυτός είναι ο ρόλος του άλλωστε. Ο Έλληνας πολίτης απέδειξε περίτρανα πως την ύστατη στιγμή μπορεί να ανταπεξέλθει και με το παραπάνω όσο κι αν ορισμένα μέσα μαζικής παραπληροφόρησης προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο. Με τη σειρά του λοιπόν και το ελληνικό κράτος οφείλει να ανταπεξέλθει στις δυσμενείς συνθήκες με γνώμονα το συμφέρον και τις συνθήκες διαβίωσης του Έλληνα φορολογούμενου.
Έχετε σκεφτεί πώς θα είναι η «επόμενη μέρα» στην Ελλάδα;
Ο μεγαλύτερος προβληματισμός φυσικά είναι η επόμενη μέρα. Όλοι έχουμε αντιληφθεί τις μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις που θα επιφέρει σε δεύτερο χρόνο ο νέος κορονοϊός. Είναι και η χρονική στιγμή κακή για την Ελλάδα. Ένα κράτος του οποίου η οικονομία βασίζεται στον τουρισμό, και περιμένει με αγωνία το καλοκαίρι για να ορθοποδήσει και φυσικά με τα έσοδα αυτού να περάσει τον επόμενο χειμώνα, ξαφνικά βρίσκεται σε ένα σημείο στο οποίο τα πάντα είναι μετέωρα.
Δεν μου αρέσει η καταστροφολογία ωστόσο νομίζω πως όλοι πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για μια πιο γενικευμένη κρίση η οποία θα επηρεάσει τους πάντες.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι υπομονή, τηρήσει των κανόνων που μας έχουν επιβληθεί ακόμα κι αν δεν μας αρέσει (σε κανένα δεν αρέσει υποθέτω) και να εκμεταλλευτούμε αυτή τη συγκυρία για εσωτερική σκέψη. Ίσως το μόνο θετικό που μπορεί να βγει από αυτή την εμπειρία είναι η ατομική περισυλλογή και προετοιμασία για την επόμενη μέρα και όχι μόνο.
- Την κεντρική φωτογραφία παραχώρησε στο pontos-news.gr για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, ο Χρήστος Καλιοντζίδης.
