Πλήρης ημερών, σε ηλικία 105 ετών, έφυγε από τη ζωή η Αρμένια Ευγενία Παπαζιάν (Κοκοριάν-Γεργκανιάν), μία από τους τελευταίους Καναδούς επιζώντες της Γενοκτονίας των Αρμενίων, στο Τορόντο. Η Ευγενία Παπαζιάν είχε πέντε παιδιά, εννέα εγγόνια, δεκατέσσερα δισέγγονα και ένα τρισέγγονο.
Γεννήθηκε στη Σαμψούντα, το 1915, και από νωρίς γνώρισε το σκληρό πρόσωπο της ζωής και της ορφάνιας.
Ο πατέρας της είχε καταταχθεί στο στρατό και τα ίχνη του χάθηκαν, ενώ η μητέρα της πέθανε λίγο καιρό μετά τη γέννησή της. Όμως η Ευγενία Παπαζιάν είχε μεγάλη οικογένεια: δύο αδερφές, την Αρουσιάγκ και την Αζνίβ, τρεις αδερφούς και τρεις θείες και θείους από την πλευρά της μητέρας της, τους οποίους ποτέ δεν συνάντησε.
Όταν άρχισαν οι απελάσεις, οι συγγενείς της βρήκαν καταφύγιο στα βουνά. Εκείνη την περίοδο γεννήθηκε και η Ευγενία. Κάποιοι από τους συγγενείς που έβλεπαν ότι η μητέρα της δεν ήταν καλά, σχεδόν την ανάγκασαν να αφήσει την Ευγενία στο δρόμο, για να μην υποφέρει. Η μητέρα της όμως δεν μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο. Την πήρε μαζί της και λίγο καιρό αργότερα πέθανε. Η γιαγιά της τη μεγάλωσε μέχρι την ηλικία των τριών ετών και έπειτα την άφησε σ’ ένα ορφανοτροφείο γιατί δεν μπορούσε να την ταΐσει. Έτσι άρχισε η οδύσσειά της. Αφού άλλαξε τρία ορφανοτροφεία που διοικούσε η ανθρωπιστική οργάνωση Near East Relief, στην Ελλάδα, την υιοθέτησε ένα ζευγάρι Αρμενίων στην Αίγυπτο. Έμεινε στο Κάιρο κατά τη διάρκεια της εφηβείας της. Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της Γκαραμπέντ Κοκοριάν, με τον οποίο παντρεύτηκαν όταν εκείνη ήταν 15 ετών.
