Αυλαία για το 42ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, με το Νικόλα Κολοβό, Έλληνα από τη Σουηδία και παλιό γνώριμο του Φεστιβάλ, να αποσπά το Χρυσό Διόνυσο για την ταινία του Index. Δεύτερος μεγάλος νικητής, κινούμενος σε μια εντελώς διαφορετική κινηματογραφική θεματική, ο Βασίλης Κεκάτος, ο νεαρός σκηνοθέτης που μας έκανε όλους υπερήφανους για τον Χρυσό Φοίνικα των Καννών, κέρδισε το Βραβείο Σκηνοθεσίας της διοργάνωσης για την ταινία του Η Απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς.
Ο Νικόλας Κολοβός (ο οποίος το 2015 είχε κερδίσει και πάλι το Χρυσό Διόνυσο για το Σύκο του), αξιοποιώντας το σεναριακό εύρημα ενός παιδικού δάχτυλου που σφηνώνεται στην καρότσα ενός φορτηγού, αφηγείται μια συγκλονιστική ιστορία με φόντο το προσφυγικό δράμα. Ένα μονοπλάνο δώδεκα λεπτών που συγκίνησε κοινό και κριτική επιτροπή με την δύναμη των αισθημάτων και το εύρος της δεξιοτεχνίας του. Ο Νικόλας Κολοβός, στο ευχαριστήριο βίντεο που έστειλε, είπε με συγκίνηση αλλά και με χιουμοριστική διάθεση πως άντλησε την ιδέα της ταινίας (που έχει για ήρωα ένα προσφυγόπουλο), «από το γιο μου που είχε μανία να βάζει το χέρι του σε όποια τρύπα έβρισκε!». Είπε επίσης πως στην δημιουργία της ταινίας συνέβαλαν και πρόσφυγες.
«Χαίρομαι που κάναμε την πανελλήνια πρεμιέρα μας στη Δράμα», είπε, παραλαμβάνοντας το βραβείο σκηνοθεσίας ο Βασίλης Κεκάτος. «Πριν πέντε χρόνια πρωτοήρθα εδώ με τον Ανάδρομο. Ήμουν γεμάτος προσδοκία, όμως τότε δεν άκουσα ποτέ το όνομά μου στα βραβεία. Σήμερα, αφιερώνω αυτό το βραβείο σε όλα τα παιδιά που δεν άκουσαν το όνομά τους, γιατί μπορούν να κάνουν τα πάντα». Η κριτική επιτροπή βράβευσε και τους δύο πρωταγωνιστές του Βασίλη Κεκάτου: τον Νικολάκη Ζεγκίνογλου (τιμητική διάκριση ανδρικής ερμηνείας) και τον Ιώκο Ιωάννη Κοτίδη, ο οποίος, ανεβαίνοντας στη σκηνή για να παραλάβει την εύφημο μνεία του, αφιέρωσε το βραβείο στη μνήμη του Βαγγέλη Γιακουμάκη και του Ζακ Κωστόπουλου «γιατί εν έτει 2019 άνθρωποι σαν κι αυτούς δολοφονούνται…».
Την τιμητική διάκριση γυναικείας ερμηνείας έλαβε η Σίσσυ Τουμάση για το Βάρος της Θάλασσας, που τιμήθηκε επίσης με την διάκριση φωτογραφίας για την δουλειά του Γιώργου Φρέντζου. Το βραβείο σεναρίου απέσπασε το Ρουζ του Κωστή Θεοδοσόπουλου, ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη. Όπως είπε ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής Δημήτρης Χαρίτος, όλες οι αποφάσεις της κριτικής επιτροπής ήταν ομόφωνες. Το Grand Prix του Διεθνούς Διαγωνιστικού απέσπασε η ταινία Brotherhood («Aδελφοσύνη») της Meryam Joobeur (Τυνησία, Καναδάς, Κατάρ, Σουηδία), με θέμα την επιστροφή στο σπίτι ενός νεαρού άντρα ο οποίος πολέμησε στο πλευρό φανατικών Ισλαμιστών. Η διεθνής κριτική επιτροπή τίμησε και μια κυπριακή ταινία, την Εξομολόγηση του Ανδρέα Σιεηττάνη, με το νέο βραβείο «#ThisisEU -Ευρωπαϊκές αξίες» από την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα. Είναι ο πρώτος σκηνοθέτης στην Ευρώπη που λαμβάνει αυτήν την διάκριση.
Την τελετή λήξης άνοιξε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Δράμας Αντώνης Παπαδόπουλος ο οποίος είπε, πως παρά την προσωπική περιπέτεια υγείας του, το φεστιβάλ διεκπεραιώθηκε με απόλυτη επιτυχία. Ο δήμαρχος Δράμας Χριστόδουλος Μαμσάκος, αφού ευχαρίστησε όλους τους συντελεστές του Φεστιβάλ, την επιτροπή, τους σκηνοθέτες και όλους τους παρευρισκομένους, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στον Αντώνη Παπαδόπουλο για την προσφορά του, υπογράμμισε πως «θα συνεχίσουμε το ίδιο μαχητικά μέχρι να γίνει πραγματικότητα το εγχείρημα της Σχολής Κινηματογράφου στη Δράμα».
Για πρώτη φορά στη Δράμα και το Φεστιβάλ της βρέθηκε και ο γενικός γραμματέας του Σύγχρονου Πολιτισμού Νικόλας Γιατρομανωλάκης, ο οποίος, όπως είπε, πρόλαβε να δει και κάποιες ταινίες και εντυπωσιάστηκε από το επίπεδο των ταινιών. «Οι εντυπώσεις μου είναι πολύ θετικές και ελπιδοφόρες. Το μέλλον της ταινίας μικρού μήκους προμηνύεται ευοίωνο. Το φορμά αυτό αξιοποιείται πλέον από μεγάλα στούντιο, σε νέες πλατφόρμες και η συμπύκνωση της ταινίας μικρού μήκους ταιριάζει σε αυτήν την γενιά. Ήρθε η στιγμή το Φεστιβάλ Δράμας να αντιληφθεί τον σημαντικό ρόλο του και να διαδραματίσει ενισχυμένο ρόλο, κάνοντας το επόμενο βήμα. Το ΥΠΠΟ θα στηρίξει αυτήν την προσπάθεια στο πλαίσιο του σχεδιασμού μιας ευρύτερης στρατηγικής που πρέπει να χαραχθεί στην Ελλάδα για τον κινηματογράφο. Διότι με λίγες εξαιρέσεις (και το Φεστιβάλ Δράμας ανήκει σε αυτές), ο ελληνικός κινηματογράφος δεν έχει τους θεσμούς που του αξίζουν. Πρέπει να “ξεκολλήσει”, και για να γίνει αυτό πρέπει να σχεδιάσουμε την ανάπτυξη ακροατηρίου, την ανάπτυξη δεξιοτήτων, την ανάπτυξη της εξωστρέφειας».
- Φωτογραφίες: dramafilmfestival.gr.
