Η Αγία μεγαλομάρτυς Χριστίνα καταγόταν από την Τύρο της Συρίας και ήταν κόρη του στρατηγού Ουρβανού (περί το 200 μ.Χ.). Ο πατέρας της έχτισε έναν πύργο και την έβαλε μέσα, μάλιστα κατασκεύασε αγάλματα των ειδώλων και την διέταξε να θυσιάσει σ’ αυτά. Εκείνη όμως τα έκανε όλα κομμάτια. Γι’ αυτές της τις πράξεις η αγία υποβλήθηκε σε βασανιστήρια από τον ίδιο της τον πατέρα και μετά φυλακίστηκε.
Στη φυλακή την άφησαν νηστική για να πεθάνει από την πείνα. Όμως άγγελος Κυρίου τής πήγαινε τροφή και θεραπεύτηκαν όλες οι πληγές της.
Μετά την έριξαν στην θάλασσα, όπου έλαβε το Άγιο Βάπτισμα από τον ίδιο τον Χριστό και άγγελος Κυρίου την έβγαλε στη στεριά. Μόλις έγινε γνωστό ότι είχε διασωθεί, ο πατέρας της πρόσταξε και την έκλεισαν πάλι στη φυλακή. Τη νύχτα που ακολούθησε ο πατέρας της πέθανε, και τη θέση του στο αξίωμα του στρατηγού την πήρε κάποιος ονόματι Δίων. Αυτός οδήγησε τη μάρτυρα στο δικαστήριο, κι εκεί η αγία ομολόγησε την πίστη της. Ο Δίων οργίστηκε και διέταξε να αρχίσουν τα βασανιστήρια. Κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων της πολλοί πίστεψαν στον Χριστό.
Το έργο του Δίωνα συνέχισε με μεγαλύτερη ένταση κάποιος Ιουλιανός. Αυτός έριξε τη Χριστίνα μέσα σε πυρακτωμένη κάμινο, σε ένα κλουβί με φίδια δηλητηριώδη τα οποία αντί να την δαγκώνουν της έγλειφαν τα πόδια με ευσπλαχνία, μετά της έκοψαν τους μαστούς από όπου χύθηκε γάλα αντί για αίμα, και της έκοψαν και τη γλώσσα. Όλα αυτά τα μαρτύρια τα υπέμεινε με καρτερία. Στο τέλος, με κοντάρια της τρύπησαν την καρδιά και η Χριστίνα παρέδωσε το πνεύμα, λαμβάνοντας τον στέφανο του μαρτυρίου και περνώντας στην αιώνια ζωή. Οι πηγές αναφέρουν ότι η Χριστίνα μαρτύρησε επί βασιλείας του Σεπτιμίου Σεβήρου (193-210).
Το λείψανό της, άγνωστο πότε, μεταφέρθηκε από τη Συρία όπου μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη και κατατέθηκε σε ναό προς τιμήν της στην περιοχή του Ιερού Παλατίου, απ’ όπου αφαιρέθηκε κατά τη Φραγκοκρατία και μεταφέρθηκε στη Βενετία.
Το 1252 μ.Χ. το λείψανο κατατέθηκε στη Μονή του Αγίου Μάρκου στο Τορσέλο, και το 1340 μεταφέρθηκε στο ναό του Αγίου Ματθαίου, στο Μουράνο. Το 1435 ο Πάπας Ευγένιος Δ΄ διέταξε τη μεταφορά του στο ναό του Αγίου Αντωνίου, επίσης στο Τορσέλο. Το 1793 μεταφέρθηκε στη μονή της μάρτυρος Ιουστίνης Βενετίας και το 1810 στο ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Αμπέλου, όπου και σήμερα φυλάσσεται σε κρυστάλλινη λάρνακα.
- Πηγή: sansimera.gr.
