Να… διχάσει τον κυβερνητικό συνασπισμό στη Γερμανία και να φέρει μια de facto ρήξη κατάφερε μέσα σε λίγες ώρες η υποψηφιότητα της Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν για την προεδρία της Κομισιόν. Η Γερμανίδα υπουργός της Άνγκελα Μέρκελ αναμένεται να γίνει η πρώτη γυναίκα που θα αναλάβει τη συγκεκριμένη θέση, αν και λόγω της διαφωνίας των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) η Γερμανία χθες επέλεξε την «αποχή» από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, μολονότι όλες οι άλλες χώρες συμφώνησαν με την πρόταση του Ντόναλντ Τουσκ.
Το SPD χαρακτηρίζει την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ως υπουργό «αυτo-Άμυνας» και ως την πλέον αδύναμη υπουργό της κυβέρνησης που εδώ και χρόνια «δεν έχει καταφέρει τίποτα».
Η Γερμανίδα πολιτικός γεννήθηκε στο Ιξέλ των Βρυξελλών όπου ο πατέρας της εργαζόταν ως διευθυντής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Όταν ήταν 13 ετών η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Κάτω Σαξονία, εκεί όπου ο πατέρας, Ερνστ Άλμπρεχτ, διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1976 έως το 1990. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Λονδίνο το 1978 άλλαξε το όνομά της σε Ρόουζ Λάντσον καθώς ήταν στόχος ακροαριστερών τρομοκρατών της Δυτικής Γερμανίας, και από τότε συγγενείς και φίλοι τη φωνάζουν «Röschen» (μικρό τριαντάφυλλο).
Στους Χριστιανοδημοκράτες (CDU) εντάχθηκε το 1990. Από το 2003 ως το 2005 ήταν υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων, Γυναικών, Οικογένειας και Υγείας στο κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας, από το 2005 ως το 2009 Ομοσπονδιακή Υπουργός Οικογενειακών Υποθέσεων, Ηλικιωμένων, Γυναικών και Νεολαίας και από το 2009 ως το 2013 Ομοσπονδιακή Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.
Έχει σπουδάσει Ιατρική, είναι μητέρα επτά παιδιών και παντρεμένη με τον καθηγητή Ιατρικής Χάικο φον ντερ Λάιεν με καταγωγή από τον οίκο ντερ Λάιεν, έναν από τους παλιότερους αριστοκρατικούς οίκους της Γερμανίας.
Το έργο της στα υπουργεία από τα οποία πέρασε ουδέποτε έμεινε απαρατήρητο. Ως υπουργός Οικογένειας διέθεσε ένα σημαντικό ποσό για την δημιουργία παιδικών σταθμών προκαλώντας την αντίδραση του κόμματός της, ενώ θεσμοθέτησε και τη δίμηνη άδεια πατρότητας, την οποία οι Βαυαροί εταίροι της του CSU περιέγραψαν ως «πρακτική στην αλλαγή πάνας».
Ως υπουργός Εργασίας καλλιέργησε το προφίλ της «κοινωνικής συνείδησης» του CDU, καθώς τάχθηκε υπέρ της χαλάρωσης των όρων μετανάστευσης εργατικού δυναμικού στην Γερμανία, υπέρ της εισαγωγής του κατώτατου μισθού, υπέρ του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου και υπέρ της ποσόστωσης στην συμμετοχή γυναικών στα Διοικητικά Συμβούλια επιχειρήσεων.
(Φωτ.: EPA / Clemens Bilan)
Το 2014 όλοι πίστευαν ότι η Άνγκελα Μέρκελ θα της ανέθετε το υπουργείο Υγείας. Ωστόσο η ίδια ζήτησε επιτακτικά (και πήρε) το υπουργείο Άμυνας, στο οποίο, όμως, δεν συνεχίστηκαν οι προηγούμενες επιτυχίες. Η πρώτη γυναίκα υπουργός Άμυνας της Γερμανίας είναι υπέρμαχος της ενεργότερης εμπλοκής της χώρας σε διεθνείς αποστολές, αλλά «προδόθηκε» από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Κακή συντήρηση, ελλείψεις και διοικητικές δυσλειτουργίες τής έδωσαν αρνητική δημοσιότητα, με αποτέλεσμα το όνομά της να βρίσκεται σταθερά τα τελευταία χρόνια στις τελευταίες θέσεις των δημοσκοπήσεων σε ό,τι αφορά την ικανοποίηση των Γερμανών από τους υπουργούς τους.
Αν προστεθεί σε αυτό και η κατηγορία για λογοκλοπή στο διδακτορικό της –από την οποία τελικά απαλλάχθηκε– θα έλεγε κανείς ότι η δημόσια εικόνα της υποψήφιας προέδρου της Κομισιόν δεν είναι η καλύτερη. Επιπλέον, τους τελευταίους μήνες ελέγχεται από το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο για την απόφασή της να αναθέσει πολλές από τις υποθέσεις του υπουργείου Άμυνας σε ιδιωτική εταιρεία, η οποία κόστισε στους Γερμανούς 200 εκατ. ευρώ σε δύο χρόνια.
Για ποιες θέσεις είχε ακουστεί το όνομά της
Εκτός από την Καγκελαρία, το όνομα της Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν έχει κατά καιρούς ακουστεί για πολλές θέσεις: για το υπουργείο Οικονομικών μετά την αποχώρηση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, για την Γενική Γραμματεία του ΝΑΤΟ και πρόσφατα για την θέση του Γερμανού Επιτρόπου.
Η Άνγκελα Μέρκελ θα την προτιμούσε ενδεχομένως και ως διάδοχό της στο κόμμα, αλλά η αρνητική της εικόνα στην κοινή γνώμη δεν επέτρεψε στα σχέδιά της να προχωρήσουν.
Οι φίλοι της υπουργού Άμυνας λένε ότι μπορεί να κάνει τα πάντα, οι εχθροί της, όμως, τονίζουν ότι είναι μια υπερτιμημένη περίπτωση, δημιούργημα των ΜΜΕ.
Η στάση απέναντι στην Ελλάδα
Απέναντι στην Ελλάδα η υπήρξε πάντα αυστηρή. Το 2011, για παράδειγμα, ζητούσε να δοθούν από την Αθήνα εγγυήσεις για την οικονομική βοήθεια των εταίρων (π.χ. με τα αποθέματα χρυσού και συμμετοχή σε δημόσιες επιχειρήσεις), πρόταση που απορρίφθηκε εμφατικά από τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Σε όλη την διάρκεια των ελληνικών προγραμμάτων υποστήριζε σθεναρά την πολιτική των μνημονίων, ενώ είχε ασκήσει κριτική και για την πολιτική προσέγγισης προς την Μόσχα.
