Και η φαντασία μου καλπάζει και επιστήμονας είμαι. Δεν είναι ν’ απορεί κανείς, λοιπόν, που μ’ αρέσουν τόσο πολύ τα μυθιστορήματα και οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Επίσης, όμως, μ’ αρέσει πολύ και το ποδόσφαιρο. Γι’ αυτό μου ’ρθε η ιδέα για μια κινηματογραφική ταινία που συνδυάζει αυτά τα πράγματα. Το πρόβλημα είναι πως για την ταινία θα χρειαστεί μπόλικο ρευστό∙ κι εγώ με το χρήμα είμαι μαλωμένος.
Το αγαπάω όπως όλοι, δεν φταίω… Αυτό είναι που δεν με χωνεύει καθόλου!
Ίσως θα μπορούσα να ελπίζω σε μια κρατική επιχορήγηση, αν δεν ήμουν και με το κομματικό σύστημα μαλωμένος. Εδώ πρέπει να παραδεχτώ πως φταίω. Φυσικά∙ αφού βγαίνω και φωνάζω τόσο καιρό πως το πολίτευμά μας δεν είναι κανονική δημοκρατία, αλλά κομματικός φεουδαλισμός; Τι θέλεις να κάνουν κι αυτοί οι καλοί άνθρωποι; Πάλι καλά που με ανέχονται∙ όχι και να με χρηματοδοτήσουν κιόλας!
Άλλωστε, αυτές οι κρατικές χρηματοδοτήσεις, όπως όλοι ξέρουμε, πάνε αξιοκρατικά σε καταπληκτικές ταινίες που προάγουν την παιδεία και τον πολιτισμό μας. Χαλάνε τον κόσμο όταν βγαίνουν αυτές οι ταινίες∙ σπάνε τα ταμεία στους κινηματογράφους, τι να πει κανείς… Πού να ανταγωνιστώ αυτά τα ιερά τέρατα της τέχνης εγώ –που δεν είμαι και του χώρου– με τις παλαβομάρες μου; Γι’ αυτό και γράφω την ιδέα μου εδώ, μήπως και τη δουν κάποιοι λεφτάδες και τους αρέσει κι αποφασίσουν να την στηρίξουν.
Το πρόβλημα βέβαια με την επιστημονική φαντασία είναι ότι η πραγματικότητα στη χώρα μας τείνει να την ξεπερνάει – για να μην πω ότι σε αρκετές περιπτώσεις όχι απλώς την ξεπερνάει, αλλά την ξεφτιλίζει! Πρέπει λοιπόν να φτιάξω ένα σενάριο που να απέχει πλήρως από την πραγματικότητα. Κάτι που ν’ αναφέρεται σε καταστάσεις ολωσδιόλου εξωπραγματικές κι αδιανόητες. Ν’ αφήσω τη φαντασία μου να καλπάσει σε κάτι χονδροειδέστατα ψεύτικο που να μην γίνεται με τίποτα στην κανονική ζωή.
Νά λοιπόν τι έχω σκεφτεί:
Είναι, λέει, ένα κύκλωμα από ατζέντηδες ποδοσφαιριστών που ’χει βάλει στόχο να κυριαρχήσει στην αγορά μιας μεγάλης χώρας της Λατινικής Αμερικής. Για να πετύχει, το σημείο-κλειδί είναι να έχει διαχρονικά ως απολύτως δικό του άνθρωπο και μέσα στο κόλπο τον εκάστοτε προπονητή της εθνικής ομάδας ανδρών. Έτσι, έχει εκ των προτέρων συνολική εσωτερική πληροφόρηση για τις κλήσεις ποδοσφαιριστών κάθε ηλικίας στις προεπιλογές και τα διάφορα κλιμάκια των εθνικών ομάδων.
Η εσωτερική αυτή πληροφόρηση αξίζει χρυσάφι. Η κλήση ενός νεαρού αθλητή στην προεπιλογή –έστω– της εθνικής ομάδας της ηλικίας του, ανεβάζει τη χρηματιστηριακή του αξία. Το επιστέγασμα, βέβαια, είναι η (σε βάθος χρόνου) συμμετοχή του στην εθνική ανδρών. Έτσι γίνεται με τον μικρό Αουγκούστο στην ταινία. Όταν το λαγωνικό των ατζέντηδων χτυπάει την πόρτα του σπιτιού του στο μικρό χωριό της μεγάλης χώρας της Νοτίου Αμερικής, δεν τον ξέρει κανένας∙ η αξία του Αουγκούστο στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο είναι μηδενική.
Ο μικρός και οι γονείς του ενθουσιάζονται με το συμβόλαιο που υπογράφουν με το πασίγνωστο γραφείο εκπροσώπησης ποδοσφαιριστών. Επιτέλους! Μια ευκαιρία, ένα παράθυρο να βγουν απ’ την καταραμένη φτώχεια. Ένα μήνα μετά τις υπογραφές έρχεται και η κλήση στο κλιμάκιο προεπιλογής της εθνικής ομάδας παίδων. Εθνική παίδων, ελπίδων, ανδρών. Μεταγραφή από το χωριό στο κεφαλοχώρι, μετά στην κωμόπολη κι ύστερα στη μεγάλη πόλη της περιοχής. Ύστερα στην πρωταθλήτρια Αργεντινής, μετά Ιταλία, Ισπανία, Αγγλία και ξανά Ισπανία. Ύστερα στη Μέση Ανατολή και τώρα στην Κίνα.
Διακόσιους νεαρούς σαν τον Αουγκούστο καπάρωσε το γραφείο του ντον Σαλβατόρε μ’ αυτόν τον τρόπο. Σε κάθε τους συμβόλαιο το νόμιμο ποσοστό πέφτει ζεστό στο μανατζερικό γραφείο. Πέντε-έξι μόνο έκαναν την τεράστια καριέρα του Αουγκούστο, αλλά κι οι υπόλοιποι δεν πάνε άσχημα.
Εκατοντάδες μεταγραφές μέσα στην τελευταία δεκαπενταετία∙ «μιλάμε για πολύ χρήμαααα…!», όπως συνηθίζει να λέει κι ο ντον.
Όταν η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας κάνει μερικές φορές νερά και φέρνει κανέναν προπονητή μη… συνεργάσιμο, κανονίζει ο Αουγκούστο και η κλίκα του. Κανά-δυο ήττες από τις νήσους Φόκλαντ μέσα-έξω κι άντε γεια! Καμιά ήττα από το Σουρινάμ εντός έδρας, κι άντε στο καλό κι εσύ! Ο ντον Σαλβατόρε, μάλιστα, πάντοτε βάζει μερικούς δικούς του να στοιχηματίσουν. Καταλαβαίνετε τα μεγέθη των στοιχηματικών αποδόσεων… «μιλάμε για πολύ χρήμαααα…!». Από τα χρήματα αυτά πληρώνονται δεκάδες κακοί αθλητικογράφοι της χώρας που συνεργάζονται κρυφά με τον ντον Σαλαβατόρε.
Αυτούς τους έχει σταθερά στη δούλεψή του ο κακός της φαντασιόπληκτης ταινίας μας. Σπουδαία εργαλεία∙ μέσω δημοσιευμάτων ανεβάζουν και κατεβάζουν τα κασέ των ποδοσφαιριστών, ρυθμίζουν μεταγραφικά παιχνίδια και δημιουργούν το κατάλληλο κάθε φορά κλίμα εν μία νυκτί που λένε. Το τι γράφουν, βέβαια, για τον «μη συνεργάσιμο» προπονητή της εθνικής ομάδας, δεν λέγεται…
Είμαι πολύ ευχαριστημένος με την ιδέα μου! Αποκλείεται η άτιμη η πραγματικότητα να ξεπεράσει αυτήν την αλλοπρόσαλλη ταινία επιστημονικής φαντασίας που σκαρφίστηκα. Αυτό που εξασφαλίζει, κυρίως, το αδύνατο, το ανυπόστατο της όλης ιδέας, είναι ότι στο κέντρο της ταινίας τοποθετείται η εθνική ομάδα μιας χώρας. Κι όλοι ξέρουμε ότι βρόμικα παιχνίδια με το εθνόσημο δεν παίζει κανείς, ποτέ και πουθενά. Έτσι δεν είναι;
