«Δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Δεν σέβονται ούτε τους ζωντανούς, αλλά ούτε και τους νεκρούς» υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή του το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος για τους δράστες της βεβήλωσης του μνημείου του εβραϊκού νεκροταφείου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ζητά τη σύλληψή τους και την παραπομπή τους στη δικαιοσύνη.
Η ανακοίνωση αναφέρει τα εξής: «Στις 27 Ιανουαρίου η ανθρωπότητα θυμάται το Ολοκαύτωμα των 6.000.000 Εβραίων που εξοντώθηκαν στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης από τους ναζί και τους απανταχού συνεργάτες τους. Στις 25 Ιανουαρίου 2019, απόγονοι των συνεργατών των ναζί έσπασαν και κατέστρεψαν το εβραϊκό Μνημείο που βρίσκεται στο ΑΠΘ, στο πάρκο του Αστεροσκοπείου, στη Θεσσαλονίκη. Δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Δεν σέβονται ούτε τους ζωντανούς, αλλά ούτε και τους νεκρούς.
»Πάνω στους κατακερματισμένους τάφους και στα κόκαλα των Θεσσαλονικέων προγόνων μας, και την ώρα που οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης κλείνονταν σε γκέτο με σκοπό τον εκτοπισμό τους, χτίστηκε το Πανεπιστήμιο. Χρειάστηκαν 72 χρόνια για να αναγνωρίσει ο τόπος τις ευθύνες του και να αποτίσει τιμή στη μνήμη της εβραϊκής νεκρόπολης, δημιουργώντας αυτό το μνημείο το 2014. Σήμερα, για μία ακόμη φορά, η μνήμη των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, αλλά και η ιστορία και ο πολιτισμός ολόκληρης της πόλης, πλήττονται από τους κήρυκες του μίσους.
»Οι ναζί έκαψαν πρώτα τα βιβλία μας, μετά τις συναγωγές μας και τα μνημεία μας, μετά τα σπίτια μας και τα μαγαζιά μας και μετά … μετά –μαζί με τους συνεργάτες τους– έκαψαν τους συγγενείς μας, τους φίλους μας, τους γείτονές μας ακόμα και τους νεκρούς μας. Ως πότε πια;
»Ως πότε η πολιτεία θα παραμένει θεατής των βανδαλισμών της μνήμης και του πολιτισμού;
»Ως πότε η κοινωνία θα ανέχεται τους νοσταλγούς του ναζισμού να κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσά μας για να τραυματίζουν την ανθρωπιά μας; Ζητούμε λοιπόν την άμεση σύλληψή τους και την παραπομπή τους στη δικαιοσύνη για να μην συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο και θρηνήσουμε και ανθρώπινα θύματα στο βωμό της μισαλλοδοξίας και του αντισημιτισμού. Δυστυχώς επαναλαμβάνουμε, ότι δεν έχουν μείνει άλλες λέξεις για να περιγράψουμε τη θλίψη του ελληνικού Εβραϊσμού: Ντροπή- ντροπή- ντροπή».
