Το βράδυ της προηγούμενης Δευτέρας χάθηκε ένα ολόκληρο ελληνικό χωριό, κυρίως για δυο λόγους:
- Ο ένας είναι η αδυναμία αυτού του κράτους να συντάξει το περίφημο κτηματολόγιο –με το οποίο θα ξεκαθάριζε μια για πάντα τι ανήκει σε ποιον σ’ αυτήν τη χώρα– και δασικούς χάρτες, γεγονός που θα έκλεινε σε μεγάλο βαθμό και μια για πάντα την πόρτα σε αυτό που λέγεται αυθαίρετα κτίσματα στην Ελλάδα.
- Ο δεύτερος είναι η διαχείριση της κρίσης που ξέσπασε με την πυρκαγιά από τις υπηρεσίες του ελληνικού κράτος, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και από τα κυβερνητικά όργανα που τις εποπτεύουν και τις διοικούν.
Για τον πρώτο λόγο την κύρια ευθύνη έχουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, χωρίς να απαλλάσσεται των ευθυνών και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, που κατέλαβε την εξουσία με κύριο όπλο την προπαγάνδα, χωρίς να έχει κανένα σχέδιο για κανέναν τομέα της κυβερνητικής πολιτικής, ούτε φυσικά για αυτόν των αυθαιρέτων. Η ίδια επέλεξε να μην γκρεμίσει ούτε ένα αυθαίρετο, επιλέγοντας τον εύκολο δρόμο του λαϊκισμού.
Δηλαδή και με την οικολογία, και με τους καταπατητές και τους ιδιοκτήτες αυθαιρέτων.
Για τον δεύτερο λόγο την κύρια ευθύνη έχει η κυβέρνηση, η οποία, αντί να στελεχώσει τον κρατικό μηχανισμό με άξιους Έλληνες επιστήμονες, που έχουν αποδεδειγμένα τα εχέγγυα να αντιμετωπίσουν μια τέτοια κρίση, γέμισε τον τόπο με άτομα κατωτάτου επιπέδου, μετακλητούς συνήθως άσχετους με τη λειτουργία της κρατικής μηχανής και τη διαχείριση κρίσεων, γέμισε το κράτος με καρανίκες, με αποτέλεσμα να χάσουμε σχεδόν εκατό ανθρώπους, να καταλήξουν στα νοσοκομεία άλλοι τόσοι και να θρηνεί ολόκληρη η Ελλάδα, δίνοντας διεθνώς την εικόνα μιας χώρας που δεν μπορεί να κυβερνηθεί από μόνη της.
Όμως το χειρότερο απ’ όλα είναι αυτό που συνέβη τα μεσάνυχτα της Δευτέρας και ενώ ήδη είχε ολοκληρωθεί η τραγωδία, είχε σβήσει η φωτιά και είχαν απανθρακωθεί ή πνιγεί οι περισσότεροι από τα θύματα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, τον οποίο είχαμε εγκαίρως σε άρθρα μας χαρακτηρίσει ως ανίδρωτο ανεύθυνο καταληψία, υπογραμμίζοντας ότι δεν έχει τα αντικειμενικά στοιχεία και προσόντα να κυβερνήσει μια χώρα, αντί να σκύψει πάνω στο πρόβλημα με ειλικρίνεια και εθνική ευθύνη και υπευθυνότητα, να συντονίσει τους υπουργούς, τις υπηρεσίες και τις Αρχές του ελληνικού κράτους, δέχτηκε να συμμετάσχει σε ένα θέατρο, μπροστά τις τηλεοπτικές κάμερες, εμπαίζοντας νεκρούς και ζωντανούς.
Τη στιγμή που η τραγωδία σε μεγάλο βαθμό είχε ολοκληρωθεί και μόνο ορισμένες εκατοντάδες πολίτες ήταν στη θάλασσα περιμένοντας τη διάσωση, τη στιγμή που ήταν σε όλους γνωστό –και κυρίως σε όλους τους Έλληνες πολίτες που παρακολουθούσαν τηλεοράσεις (ελεύθερες και όχι προπαγανδιστικά όργανα της κυβέρνησης)– ότι υπάρχουν δεκάδες νεκροί και τραυματίες, ο Έλληνας πρωθυπουργός μπροστά στις κάμερες έκανε διάφορες ανούσιες ερωτήσεις προς τους υπουργούς του, χωρίς να ρωτήσει αν υπάρχουν νεκροί, τραυματίες ή εγκλωβισμένοι.
Είναι προφανές ότι όλο αυτό το θέατρο έγινε για να δοθεί η εντύπωση στους Έλληνες πολίτες ότι η Ελλάδα έχει πρωθυπουργό, ο οποίος μάλιστα συντονίζει το έργο της κυβέρνησης και των υπηρεσιών του κράτους.
Όμως εδώ τίθεται ένα ερώτημα, που ζητά επιμόνως μια απάντηση: Γιατί ο πρωθυπουργός δεν αναφέρθηκε καθόλου σε νεκρούς και τραυματίες; Υπάρχουν τρία πιθανά σενάρια:
- Το ένα ότι δεν γνώριζαν οι υπουργοί και οι συνεργάτες τους την ύπαρξη νεκρών και τραυματιών.
- Το δεύτερο ότι γνώριζαν και δεν τον ενημέρωσαν οι συνεργάτες και οι υπουργοί του.
- Και το τρίτο ότι όλοι γνώριζαν, τον ενημέρωσαν, και για επικοινωνιακούς λόγους επέλεξαν το θέατρο εκείνης της τραγικής βραδιάς, στα πρότυπα της παρουσίασης του πυρηνικού δυστυχήματος του Τσερνόμπιλ, που ο Θανάσης Καρτερός, προϊστάμενος του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού είχε υποβαθμίσει, γράφοντας εκείνο το αμίμητο πρωτοσέλιδο στον Ριζοσπάστη: «Αντισοβετικό νέφος». Ναι, εκείνο το νέφος που είχε μολύνει ολόκληρη την Ευρώπη και είχε επηρεάσει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, με τερατογενέσεις, μεταλλάξεις κ.ά.
Αν δεν γνώριζαν οι υπουργοί αυτό που ήξερε όλος ο ελληνικός λαός, σημαίνει ότι δεν πρέπει να παραμείνουν στη θέση τους ούτε λεπτό. Αν γνώριζαν και δεν ενημέρωσαν τον πρωθυπουργό, έχουν ποινικές ευθύνες. Αν όλοι γνώριζαν και έπαιξαν ένα θέατρο για λόγους προπαγάνδας, τότε όλοι τους, με πρώτο τον πρωθυπουργό, έχουν εκτός των άλλων και ποινικές ευθύνες.
Το έχουμε ξαναγράψει ότι η εξουσία τρελαίνει τους ανθρώπους, ειδικά εκείνους που είναι ανάξιοι και δεν έχουν διακριθεί σε κανέναν τομέα της επαγγελματικής και κοινωνικής ζωής και ότι η εξουσιομανία είναι μια από τις κατάρες αυτού του τόπου. Όμως το ότι τον 21ο αιώνα θα βρισκόταν πρωθυπουργός που θα έπαιζε τέτοια επικοινωνιακά παιχνίδια, για λόγους προπαγάνδας στους ίδιους του τους πολίτες, μια βραδιά εθνικής τραγωδίας και ενώ μετρούσαμε δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, δεν μπορούσε να το φανταστεί κανείς, ούτε ο πιο ευφάνταστος νους.
Το έχουμε ξαναγράψει κι αυτό. Η Ελλάδα παρουσιάζει σημάδια διάλυσης, τα οποία στην περίπτωση της τραγωδίας στο Μάτι και της βραδιάς θεάτρου Τσίπρα-Καρτερού έγιναν αποδείξεις.
Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει, αν δεν θέλουμε να παρακολουθήσουμε από τους καναπέδες μας το θάνατο της Ελλάδας.
