Η εξωτερική πολιτική είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να παίζεις μαζί της. Δεν έχεις να κάνεις με τον ευαίσθητο και συναισθηματικό ελληνικό λαό που να συγχωρεί τις κυβερνητικές αστοχίες στο εσωτερικό. Το διεθνές πεδίο είναι πολύ σκληρό και θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Αν όλα όσα δημοσιεύθηκαν την Κυριακή στην εφ. Καθημερινή για την ένταση στις σχέσεις Ελλάδας-Ρωσίας ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, τότε βρισκόμαστε σε δύσκολη κατάσταση. Τα προβλήματα ασφάλειας της χώρας δημιουργήθηκαν όταν διεθνώς είχε απομείνει χωρίς ερείσματα.
Η Ρωσία είναι μια μεγάλη και ισχυρή δύναμη που διαδραματίζει ρόλο στην περιοχή για να την αντιμετωπίζει μια κυβέρνηση αβρόχοις ποσί.
Βεβαίως, το ρωσικό αίτημα να παρακαθίσουν σε υπουργική συνάντηση μεταξύ Ελλάδας-Ρωσίας και βουλευτές από την Κριμαία δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτό. Η Ελλάδα, μέλος της ΕΕ, δεν μπορεί παρά να ακολουθεί την πολιτική της Ένωσης. Και η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η μη αναγνώριση της προσάρτησης της Κριμαίας από τη Ρωσία.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η περίπτωση της Κριμαίας θέλει προσοχή στους χειρισμούς της διότι προσιδιάζει με την περίπτωση της Κύπρου. Γι’ αυτό, όμως, υπάρχει η διπλωματία. Να προλαβαίνει και να αντιμετωπίζει προβλήματα κρίσης στις σχέσεις δύο χωρών. Η κρίση με τη Ρωσία είναι επικίνδυνη και διότι η Μόσχα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και διότι αυτήν την περίοδο οι σχέσεις της με την Τουρκία είναι επικίνδυνα στενές. Στην εξωτερική πολιτική υπάρχουν προβλήματα που τα αντιμετωπίζεις, και όχι πίκρες και παράπονα.
Από την υποδοχή του Βλαντίμιρ Πούτιν στο Μέγαρο Μαξίμου, τον Μάιο του 2016 (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Αλέξανδρος Βλάχος)
Την ίδια ώρα που οι σχέσεις με τη Ρωσία είναι τεταμένες, δεν γνωρίζουμε σε ποιο σημείο βρίσκονται οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Η εντύπωση από την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην Ουάσινγκτον ήταν ότι το αποτέλεσμά της ήταν θετικό, αλλά οι κυβερνητικές κινήσεις στο εσωτερικό της χώρας, όπως π.χ. η περίπτωση Κουφοντίνα, είναι ευνόητο ότι ξεπέρασαν τις αμερικανικές κόκκινες γραμμές.
Ούτε η Ελλάδα είναι Τουρκία, ούτε ο Τσίπρας Ερντογάν για να ακολουθήσει η χώρα μια πολιτική αλά τούρκα.
Είναι ευνόητο ότι η Μόσχα επιχειρεί πιεστικά να νομιμοποιήσει διεθνώς την προσάρτηση, για τη διεθνή κοινότητα, «επανένωση» για τη Ρωσία, της Κριμαίας. Και φυσικά για να το κάνει επέλεξε έναν αδύναμο κρίκο της ΕΕ, την Ελλάδα. Δεν είναι σίγουρο πως θα έκανε το ίδιο στην περίπτωση μιας άλλης χώρας που δεν είναι απαξιωμένη διεθνώς, όπως η Ελλάδα.
Αλλά κι αυτό αποκαλύπτει πόσο έωλες είναι οι διαχρονικές ψευδαισθήσεις που θέλουν τη Ρωσία να διακατέχεται από θετικά αισθήματα απέναντι στον ελληνισμό. Η Ρωσία πάντα ήταν υπολογίσιμη διεθνής δύναμη και πάντα ενδιαφερόταν, πρωτίστως, για τα συμφέροντά της. Και τώρα αυτό κάνει.
Η υπό κατασκευή διπλή γέφυρα (οδική και σιδηροδρομική) που θα ενώνει την Κριμαία με τη μητροπολιτική Ρωσία
Η Κριμαία είναι μια στρατηγικής σημασίας χώρα για τη Ρωσία και δεν υπήρχε περίπτωση να την αφήσει υπό τον έλεγχο της Ουκρανίας. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι επί χρόνια η Κριμαία ανήκε στη Ρωσία και παραχωρήθηκε στην Ουκρανία το 1954, όταν ο Ουκρανός Νικήτα Χρουστσόφ διαδέχθηκε τον Στάλιν στην ηγεσία του ΚΚΣΕ.
Στην Κριμαία, και συγκεκριμένα στη Σεβαστούπολη, βρίσκεται ο ρωσικός στόλος της Μαύρης Θάλασσας. Και μόνο γι’ αυτό, η Μόσχα είναι αδύνατον να αφήσει την Κριμαία υπό τον έλεγχο της φιλοδυτικής Ουκρανίας – αν και η Σεβαστούπολη έχει ειδικό καθεστώς σε σχέση με την λοιπή Κριμαία.
Η είδηση για τη ρωσική απαίτηση να παρευρίσκονται βουλευτές της Κριμαίας σε μια ελληνορωσική συνάντηση υπουργικού επιπέδου δείχνει πως η Μόσχα κλιμακώνει τις προσπάθειές της για διεθνή αναγνώριση της προσάρτησης-επανένωσης.
Στην Κριμαία κάθε χρόνο γίνονται συναντήσεις μεταξύ διεθνών φίλων της Κριμαίας και της Ρωσίας με σκοπό να υπάρξει πίεση για αναγνώριση. Το αποτέλεσμα, επί της ουσίας, δεν είναι εντυπωσιακό, καθώς καμία χώρα δεν εκπροσωπείται σε κυβερνητικό επίπεδο. Μάλλον, φέτος, σε μια τέτοια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στη Γιάλτα στις 6 Νοεμβρίου, η μόνη χώρα που εκπροσωπήθηκε σε κυβερνητικό επίπεδο ήταν η Συρία. Εκπροσωπούνται όμως –με βουλευτές τους– κόμματα που πρόσκεινται στη Μόσχα, ή άλλοι φορείς. Και η εκπροσώπηση σ’ αυτό το επίπεδο ήταν μεγάλη.
Ο Σεργκέι Αξιόνοφ με δημοσιογράφους από διάφορες χώρες της ΕΕ και την Ουγκάντα
Φέτος από την Ελλάδα παρευρέθηκε στη διεθνή αυτή συνάντηση της Γιάλτας αντιπροσωπεία της «Λαϊκής Ενότητας», αποτελούμενη από τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και τον Κώστα Ήσυχο. Εκεί ήταν και το pontos-news.gr, το οποίο συνάντησε τους δύο πολιτικούς και τους ζήτησε να κάνουν δηλώσεις.
Το περιεχόμενο των δηλώσεών τους δείχνει πως υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα που έχουν διαφορετική προσέγγιση στο θέμα της προσάρτησης-επανένωσης της Κριμαίας από την επίσημη θέση του ΥΠΕΞ. Έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς βλέπουν το θέμα οι προαναφερθέντες πολιτικοί.
Παναγιώτης Λαφαζάνης και Κώστας Ήσυχος μίλησαν στην κάμερα του pontos-news.gr
Ένα άλλο πεδίο στο οποίο η Ρωσία προσπαθεί να αντεπιτεθεί, διεθνώς, στο θέμα της Κριμαίας, είναι η προσπάθεια εκ μέρους Ρώσων ειδικών επιστημόνων να διατυπώσουν νομικά επιχειρήματα διεθνούς δικαίου και για την προσάρτηση- επανένωση και για το δημοψήφισμα στην Κριμαία.
Το pontos-news.gr ρώτησε τον επικεφαλής της κυβέρνησης της Κριμαίας Σεργκέι Αξιόνοφ αν είναι αισιόδοξος στο θέμα της διεθνούς αναγνώρισης του νέου καθεστώτος της αυτόνομης δημοκρατίας του, και η απάντησή του ήταν πως το θέμα αυτό έχει τελειώσει.
Σεργκέι Αξιόνοφ, επικεφαλής της κυβέρνησης της Κριμαίας
Πράγματι, εκεί που προσπαθούν να συγκεντρώσουν τις προσπάθειές τους στην Κριμαία είναι η προσέλκυση επενδύσεων και ο οικονομικός τομέας. Ο τουρισμός και η γεωργία είναι οι κύριες ασχολίες των κατοίκων, αλλά γίνεται προσπάθεια και για επενδύσεις στο βιομηχανικό τομέα.
Για όλα αυτά, καθώς και για τη γεωπολιτική σημασία της Κριμαίας –ιδιαιτέρως μετά την κατασκευή της γέφυρας που θα ενώνει το Κερτς (Παντικάπαιον) με τη μητροπολιτική Ρωσία–, το pontos-news.gr θα έχει σειρά δημοσιεύσεων τις επόμενες ημέρες.
Το pontos-news.gr στη μεγάλης σημασίας γέφυρα (μήκους 19 χλμ) που κατασκευάζεται και θα ενώνει την Κριμαία με τη Ρωσία
