Σήμερα 1η Νοεμβρίου η Εκκλησία μας γιορτάζει τη μνήμη του τελευταίου αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Δαβίδ Κομνηνού, των παιδιών του Βασιλείου, Γεωργίου και Μανουήλ, και του ανιψιού και διαδόχου του θρόνου του, Αλέξιου – ημέρα κατά την οποία μαρτύρησαν στα χέρια του Μωάμεθ.
Το 2013 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποφάσισε την αγιοκατάταξή του.
Ο Δαβίδ Μέγας Κομνηνός (περ. 1408 – 1 Νοεμβρίου 1463) υπήρξε ο τελευταίος αυτοκράτορας της Τραπεζούντας (1459-1461). Ο θάνατός του υπήρξε μαρτυρικός στα χέρια του Μωάμεθ του Πορθητή, ο οποίος κατέλαβε την πρωτεύουσα των Μεγάλων Κομνηνών, την Τραπεζούντα, το 1461, εκτοπίζοντας τον αυτοκράτορα μαζί με τα τρία παιδιά του και τον ανιψιό του και διάδοχο Αλέξιο Ε΄ στην Αδριανούπολη. Αφού αρνήθηκαν να απαρνηθούν την πίστη τους θανατώθηκαν, ανταλλάσσοντας τη βασιλική πορφύρα με το φωτοστέφανο του μάρτυρα.
Όλοι όσοι ασχολήθηκαν με το τραγικό τέλος της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας κατατάσσουν τον Δαβίδ στη χορεία των μαρτύρων, εκφράζοντας την κοινή συνείδηση του εκκλησιαστικού πληρώματος.
Ο Πόντιος επιστήμονας Οδυσσέας Λαμψίδης σχολιάζει στο Αρχείον Πόντου (τόμ. 24, Αθήνα 1961): «Τραγικός ήρως ο Δαβίδ, διά του θανάτου σφραγίζει την ιστορίαν των Μεγάλων Κομνηνών. Η μοίρα δεν ηθέλησε να χορηγήση εις αυτόν τον θάνατον ενός πολεμιστού, αλλά ώρισεν εις αυτόν το τέλος ενός μάρτυρος που ξίφει τελειούται».
Ο Σάββας Ιωαννίδης στο έργο του Ιστορία και στατιστική Τραπεζούντος γράφει: «Και ο ελληνισμός, προς τιμήν του, έχει να επιδείξει δύο αυτοκράτορες, έναν να πεθαίνει με γενναιότητα πολεμώντας για την πατρίδα, τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, και έναν να μαρτυρεί για την πίστη του. Δηλαδή τον τελευταίο αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Δαβίδ, τον Μεγάλο Κομνηνό. Και έτσι καθώς δύο είναι τα στοιχεία της εθνικής ύπαρξης του όλου ελληνισμού, δηλαδή η πίστη στην πατρίδα και η θρησκεία, η Θεία πρόνοια συνεισφέρει σ’ αυτόν με τον Κωνσταντίνο ως έφορο και ήρωα του ελληνισμού και με τον Δαβίδ ως έφορο και ήρωα του Χριστιανισμού».
