Για παρατυπίες και για ενέργειες χωρίς αποτελεσματικότητα στις εργασίες αποκατάστασης του τεμένους Βαγιαζήτ το Διδυμότειχο, πριν από την καταστροφική πυρκαγιά της προηγούμενης εβδομάδας, κάνει λόγο σε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων. Όπως αναφέρει, η αποκατάσταση του μνημείου είχε ενταχθεί στο προηγούμενο ΕΣΠΑ 2007-2013 με προϋπολογισμό σχεδόν 1,4 εκατ. ευρώ.
Το τέμενος Βαγιαζήτ (το μεγάλο τέμενος του Μεχμέτ Α’ Τσελεμπή, γιου του Βαγιαζήτ του «Κεραυνού») είναι ένα από τα σημαντικότερα οθωμανικά μνημεία επί ευρωπαϊκού εδάφους.
«Η κάλυψη της στέγης εσωτερικά με μεμβράνη, σε συνδυασμό με την απώλεια μεγάλου μέρους των εξωτερικών μολυβδόφυλλων που την κάλυπταν, οδήγησαν σε μεγάλες βλάβες των ξύλινων στοιχείων. Οι εκπλήξεις που θα ακολουθούσαν την απομάκρυνση της μεμβράνης έδειχναν την αυτεπιστασία ως μονόδρομο», υπογραμμίζουν.
(Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Αχιλλέας Γκιδίκας)
Ωστόσο, όπως αναφέρουν οι αρχαιολόγοι, «η λύση που επίμονα προωθήθηκε από την πολιτική ηγεσία το 2014, δυστυχώς με τη συναίνεση συγκεκριμένων υπηρεσιακών παραγόντων, ήταν εκείνη της αμαρτωλής μεθόδου της μελετοκατασκευής, την οποία ο νόμος (αλλά και η κοινή λογική παγκοσμίως) δεν αποδέχεται ως μέθοδο επέμβασης σε μνημεία». Ακόμα, λένε ότι από τότε έγιναν μια σειρά από ενέργειες που εγείρουν ερωτήματα για την αποτελεσματικότητά τους, ή και για τις τυχόν επιπτώσεις τους στη στατική κατάσταση του μνημείου, όπως το πανάκριβο στέγαστρο που τοποθετήθηκε πάνω από το μνημείο.
Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων: Μοιραίες ενέργειες, όπως οι οξυγονοκολλήσεις που φέρεται ότι γίνονταν από τον εργολάβο, πρέπει ενδελεχώς να εξεταστεί αν εκτελούνταν υπό την έγκριση και υπό την εποπτεία της αναθέτουσας Αρχής.
Οι αρχαιολόγοι σημειώνουν ότι η καταστροφή του μνημείου επιβεβαιώνει την πάγια θέση του συλλόγου τους ότι η αρχαιολογική αυτεπιστασία, και όχι η εργολαβία, είναι ο μόνος ενδεδειγμένος τρόπος επέμβασης ιδίως σε εκείνα τα μνημεία που είναι μείζονος ιστορικής σημασίας. «Η μόνη ελπίδα είναι η άμεση ενίσχυση των Εφορειών Αρχαιοτήτων της περιφέρειας, ώστε να φέρουν σε πέρας τα έργα στην περιοχή αρμοδιότητάς τους. Όλα τα άλλα ήταν, είναι και θα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις», καταλήγουν.
