Ο χαρακτήρας του Ταγίπ Ερντογάν μπορεί να επηρεάστηκε καθοριστικά από την ισλαμική πίστη, όμως πάντα διέκρινα στη συμπεριφορά του στοιχεία της καταγωγής του από την περιοχή του Πόντου. Η συμπεριφορά του απέναντι στην Ελλάδα με αφορμή την απόφαση του Αρείου Πάγου, του ανώτατου δικαστηρίου της Ελλάδας, να μην επιτρέψει την έκδοση των οκτώ αξιωματικών στην Τουρκία, χαρακτηρίζεται από αχαριστία και από ανεντιμότητα, κάτι που δεν είναι ίδιον του χαρακτήρα των ανθρώπων της γης του Πόντου.
Να εξηγήσω το γιατί. Η ελληνική κυβέρνηση, το βράδυ του πραξικοπήματος εναντίον του Ερντογάν, αν και είχε όλα τα στοιχεία των πτήσεων και των πραξικοπηματιών και του αεροπλάνου που τον μετέφερε, στην ουσία προστάτεψε εκείνη την περιπετειώδη πτήση του Τούρκου προέδρου από το αεροδρόμιο του Νταλαμάν στην Κωνσταντινούπολη, και το γνωρίζει αυτό ο ίδιος.
Επίσης, την επόμενη μέρα ο Έλληνας πρωθυπουργός του έδειξε τη συμπάθεια και τη συμπαράστασή του, από τους πρώτους ηγέτες χωρών παγκοσμίως, καταδικάζοντας το πραξικόπημα.
Λίγες μέρες μετά, και αφού είχαν καταφύγει στην Ελλάδα οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί, 37 αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΤΕΔ (που το βράδυ της 15ης Ιουλίου επιχείρησαν να τον σκοτώσουν στο ξενοδοχείο του στη Μαρμαρίδα) υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να διαφύγουν στην Ελλάδα, κάτι που και πάλι γνωρίζει πολύ καλά ο κ. Ερντογάν. Τότε η ελληνική κυβέρνηση οργάνωσε μια τεράστια επιχείρηση στη θαλάσσια γραμμή Ρόδος-Σύμη, στην οποία συμμετείχαν πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, του Λιμενικού Σώματος, ελικόπτερα και αεροσκάφη, για να επιτηρούν την περιοχή και να αποτρέψουν την είσοδο των πραξικοπηματιών στα ελληνικά νησιά. Και ήταν εύκολο να γίνει, αφού οι περισσότεροι ήταν βατραχάνθρωποι και μπορούσαν άνετα να περάσουν για παράδειγμα στη Σύμη.
Όταν όμως η Ελλάδα επί μέρες σφράγισε όλες τις θαλάσσιες διόδους, οι πραξικοπηματίες αναγκάστηκαν να κινηθούν προς την ενδοχώρα, με αποτέλεσμα να συλληφθούν από τις τουρκικές διωκτικές Αρχές.
Με άλλα λόγια η Ελλάδα, ως μη ώφειλε, συνέβαλε στη σύλληψη των πραξικοπηματιών που προσπάθησαν να σκοτώσουν τον Ερντογάν.
Μετά από όλα αυτά, είναι αχαριστία και ανεντιμότητα από πλευράς του Τούρκου προέδρου να απευθύνει βαριές κατηγορίες στην Ελλάδα για τη μη έκδοση των οκτώ αξιωματικών, τη στιγμή που θα έπρεπε να ευχαριστεί την Ελλάδα και να δηλώνει την ευγνωμοσύνη του.
Όσο για τις πελώριες ανοησίες που του ξεφουρνίζουν οι σύμβουλοι και οι υπουργοί του, ότι οι οκτώ αξιωματικοί θα δώσουν στρατιωτικές πληροφορίες στην Ελλάδα, γι’ αυτό με πολιτική απόφαση δεν εκδίδονται, έχω να πω τα εξής:
- Πρώτον, η Ελλάδα δεν έχει καμία απολύτως ανάγκη τις πληροφορίες των οκτώ αξιωματικών, οι οποίοι άλλωστε, λόγω βαθμού και θέσης, ξέρουν πολύ λιγότερα για την οργάνωση και τα σχέδια των ΤΕΔ από όσα δικαιούται και δικαιολογείται να γνωρίζει μια γειτονική προς την Τουρκία χώρα. Άρα, αυτή η αιτιολογία που επικαλούνται δημοσίως ακόμα και υπουργοί της τουρκικής κυβέρνησης, ρίχνοντας τη σοβαρότητα και το κύρος της χώρας τους, είναι άκυρη και έωλη.
- Δεύτερον, η απόφαση του Αρείου Πάγου δεν μπορεί να είναι πολιτική. Οι οκτώ δικάστηκαν από έξι διαφορετικές έδρες και από έξι διαφορετικούς εισαγγελείς, αφού έγιναν τρεις δίκες στο Εφετείο και τρεις στον Άρειο Πάγο. Οι αποφάσεις δε ήταν ομόφωνες.
Άρα, για όσους γνωρίζουν έστω και ελάχιστα την ελληνική πραγματικότητα, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να έγινε κάποια εξωτερική παρέμβαση στην ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.
Τα πράγματα λοιπόν είναι απλά. Η ίδια Δικαιοσύνη που εξέδωσε μια δυσάρεστη απόφαση για την κυβέρνηση της Τουρκίας και τον Ερντογάν, πριν από ενάμιση μήνα είχε εκδώσει μια άλλη απόφαση, που έκρινε αντισυνταγματικό το νόμο για τις τηλεοπτικές άδειες, δυσαρεστώντας την ελληνική κυβέρνηση αυτήν τη φορά, η οποία δέχτηκε την πρώτη σοβαρή πολιτική ήττα εξαιτίας της απόφασης αυτής.
Κάποιος συνεργάτης του Ερντογάν λοιπόν να μεταφράσει στα τουρκικά αυτό το άρθρο και να το θέσει υπ’ όψιν του, για να σταματήσουν τα επικίνδυνα παιχνίδια στο Αιγαίο, γιατί δεν ταιριάζει σε έναν που έχει καταγωγή από τον Πόντο ούτε η αχαριστία ούτε η ανεντιμότητα!
