Παρουσιάζουμε το τρίτο άρθρο από τον τουρκικό Τύπο, που αφορά τις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας. Πρόκειται για άρθρο του Ερσίν Ράμογλου που δημοσιεύθηκε στην φιλοκυβερνητική εφημερίδα Sabah.
Ο Ράμογλου κατάγεται από τον Όφι Τραπεζούντας και είναι κοντοχωριανός του Ερντογάν.
Οι σοβαρές καταγγελίες και η σκληρή γλώσσα που χρησιμοποιεί κατά των ΗΠΑ, είναι ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στο περιβάλλον Ερντογάν αλλά και στο τουρκικό κράτος, έναντι των ΗΠΑ και ειδικά στην πολιτική που ακολουθεί η Ουάσινγκτον στο Κουρδικό.
Του Ερσίν Ράμογλου (Ersin Ramoğlu), εφ. Sabah.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ άλλαξε, δεν άλλαξαν όμως τα προδοτικά τους σχέδια σε βάρος της Τουρκίας
Το HDP είναι η πολιτική προέκταση του PKK. Ό,τι και να λένε, αυτό είναι. Δικάζονται οι βουλευτές του HDP επειδή στηρίζουν την τρομοκρατική οργάνωση PKK; Όλα τα άλλα είναι λόγια.
Η εικόνα στη Βουλή ήταν η εξής: Στις συζητήσεις για το σύνταγμα το CHP και το HDP είχαν γίνει φιλαράκια. Και στον καβγά ήταν στην ίδια πλευρά. Και στο «ΟΧΙ» που ψήφισαν. Αυτή η συμμαχία θα συνεχιστεί και στο δημοψήφισμα. Δηλαδή, το CHP θα βγει στις πλατείες μαζί με το HDPKK και θα πάρει το μάθημά του!
Άλλωστε αυτή η συμμαχία δεν είναι καινούρια. Όταν το HDP πέρασε το απαραίτητο όριο του 10% και μπήκε στη Βουλή, το CHP μοίραζε πιλάφι στο Τσανάκαλε από τη χαρά του. Δεν ξεχάσαμε τη χειραψία της Σαφάκ Παβέι από το CHP με τον Σέλο [σ.σ.: Σελαχατίν Ντεμιρτάς, πρόεδρος του HDP] από το PKK και τα λόγια της: «ωραία τους ταρακουνήσαμε μαζί»!
Οι βουλευτές του CHP είχαν πάει στην κηδεία των μπ@στ@ρδων… του PKK, οι οποίοι προηγουμένως είχαν σκοτώσει τους αστυνόμους και τους φαντάρους μας.
Και ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου είπε ότι επισκέφτηκαν τους τραυματίες από το PKK και το DHKP-C. Είναι μαζί από τα παλιά. Επίσης το CHP είναι στα μέσα και στα έξω με την τρομοκρατική οργάνωση του Γκιουλέν. Αλλά όλοι είναι μαριονέτες των ΗΠΑ. Θα κάνουν ό,τι τους πουν [οι ΗΠΑ]. Είναι μακριά από το έθνος μας.
Η Αμερική για να διαμορφώσει την Μέση Ανατολή με βάση τα σχέδιά της, από τη μια συνεργάζεται με το CHP και από την άλλη έχει συγκροτήσει έναν ολόκληρο στρατό από τρομοκράτες στη Συρία και το Ιράκ.
Για παράδειγμα, άλλαξαν τα ρούχα των ανδρών του PKK, τους οποίους εκπαιδεύουν τώρα οι ΗΠΑ. Για το λόγο αυτόν θυμώνει ο Ηγέτης [σ.σ.: Ερντογάν]. Ενώ το CHP σφυρίζει αδιάφορα για όλα αυτά. Οι τρομοκράτες του PKK άρχισαν να πλέον να φοράνε στολή παραλλαγής και να χρησιμοποιούν στρατιωτικό εξοπλισμό. Τα μπ@στ@ρδα του PKK άφησαν τις παραδοσιακές στολές των ανταρτών. Αντί για αυτά άρχισαν να φοράνε πλέον στρατιωτικές στολές των ΗΠΑ.
Στη δομή της οργάνωσης υπάρχει νέα τάξη και νέα όπλα. Η εκπαίδευσή τους γίνεται πλέον βάσει στρατιωτικών κανονισμών. Τους εκπαιδεύουν οι ΗΠΑ. Αυτοί τους δίνουν όπλα και εξοπλισμό.
Εμείς τώρα περιμένουμε από τον Τραμπ να σταματήσει τη συνεργασία με το PKK; Ονειρευόμαστε! Οι άνθρωποι εκσυγχρονίζουν το PKK. Είναι δυνατόν τώρα να τους εγκαταλείψουν;
Οι ΗΠΑ φτιάχνουν στην περιοχή έναν στρατό από τρομοκράτες. Αλήθεια, τι διαφορετικό περιμέναμε από τον Τραμπ; Να μας δώσει τον Γκιουλέν; Μας τον δίνει; Αυτός που δεν αφήνει το PYD, είναι δυνατόν να μας δώσει τον Γκιουλέν; Πιστεύω ότι ο Τραμπ θα ακολουθήσει τα βήματα του Ομπάμα.
Η Αμερική δίνει μηνιαίο μισθό στους Κούρδους της Συρίας που ζουν στο καντόνι του Αφρίν. Οι άτιμοι επενδύουν στο μέλλον. Σε όλους, μικρούς μεγάλους στο Αφρίν δίνουν από 100 δολάρια μισθό. Έτσι τους εξαγοράζει.
Τα χρήματα μοιράζονται μέσω ξένων ΜΚΟ που ιδρύθηκαν στην Αντιόχεια (Χατάι) για να βοηθήσουν τη Συρία.
Οι ΗΠΑ με παράνομους τρόπους και με ανθρώπους που μεταφέρουν χαρτοφύλακες περνάει εκατομμύρια δολάρια από τα σύνορα και στέλνει λεφτά στο Αφρίν.
Όταν έρθει η ώρα, όλους αυτούς που τώρα χρηματοδοτεί στο Αφρίν, θα τους χρησιμοποιήσει εναντίον της Τουρκίας. Οι ξένες ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στο Χατάι, δίνουν δουλειά και στο PKK. Το PKK το χρησιμοποιούν για τις βρόμικες δουλειές τους.
Επίσης, εκπαιδεύουν το PKK για να δημιουργήσει επεισόδια και κοινωνικές αναταραχές στο Χατάι, το Γκαζίαντεπ, το Κιλίς και τη Σανλιούρφα.
Οι δήθεν φιλανθρωπικές οργανώσεις των ΗΠΑ είχαν πάει στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Τουρκίας την περασμένη βδομάδα. Είχαν ζητήσει άδεια εργασίας για το προσωπικό που εργάζεται στις ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στο Χατάι.
Το δε υπουργείο, που εξέλαβε τα άρθρα μου ως καταγγελία, δεν τους έδωσε άδεια εργασίας.
Οι άτιμοι ήθελαν να βγάλουμε τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια.
Μετάφραση: Σοφία Αγγελίδου.
Επιμέλεια-πρόλογος: Σάββας Καλεντερίδης.
