Τα τελευταία «περάσματά» του από την μεγάλη οθόνη ήταν στις ταινίες El Greco και ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι του Γιάννη Σμαραγδή, ενώ σημαντική είναι η παρακαταθήκη του στο θέατρο. Ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και ιδρυτής του θιάσου «Νέα Πορεία», Γιώργος Χαραλαμπίδης, δεν μένει πια εδώ. Άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 78 ετών, και την Τετάρτη το μεσημέρι οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία στο νεκροταφείο του χωριού του, των Ασωμάτων Ροδόπης.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου από ίωση που δεν αντιμετωπίστηκε. Για 15 ημέρες η σορός του παρέμενε στο νεκροτομείο Αθηνών, καθώς ο γιος και η σύζυγός του ζουν στην Αγγλία.
Ανατρεπτικός διανοούμενος, διατηρούσε πάντα δεσμούς με τον τόπο του και συχνά αναφερόταν στη συνύπαρξη με τους μουσουλμάνους, αλλά και στα χρόνια που έζησε στην Κομοτηνή. Στον επικήδειο που εκφώνησε ο γιος του, Δαυίδ, τόνισε ότι θα προσφέρει τη συλλογή των έργων του.
«Έχεις γράψει περίπου 20 θεατρικά έργα, τα τρία-τέσσερα από τα οποία αποτελούν τα καλύτερα του 20ού αιώνα. Έχεις γράψει πολλά, πάρα πολλά σενάρια. Πέρα από όλα αυτά, από 17 χρονών δούλεψες σε οικοδομές, έχεις τουλάχιστον 25.000 ένσημα. Τίμησες τον σοσιαλισμό, σε πλήγωσε πολύ, αλλά όμως παρέμεινες πιστός στις αρχές του σοσιαλισμού», είπε με δάκρυα στα μάτια.
Ανάμεσα στις δουλειές του Γιώργου Χαραλαμπίδη που ξεχωρίζουν συγκαταλέγονται οι εκπομπές «Γυναικεία μοναστήρια» της ΕΡΤ2, στις οποίες υπήρξε υπεύθυνος αρχαιολογικής και λαογραφικής έρευνας, το διηγήματα Παπαμπαρούτ εφέντη μ’ χαίρ ολσούν που το χάρισε το δεύτερο βραβείο Ιπεκτσί (1980), αλλά και οι εμφανίσεις του σε κλασικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, όπως στο Η νεράιδα και το παλικάρι (1969), Υπολοχαγός Νατάσα (1970), Μαντώ Μαυρογένους (1971), Μια Ελληνίδα στο χαρέμι (1971).
