Ο υπηρέτης των λέξεων, όπως ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του, ο πολυβραβευμένος πεζογράφος Αντώνης Σουρούνης πέθανε χθες το βράδυ σε ηλικία 74 ετών, έχοντας δώσει πολυετή μάχη με ασθένεια.
Η κηδεία του γίνεται σήμερα στις 16:00 στην Αγία Αναστασία Θεσσαλονίκης.
Ο Αντώνης Σουρούνης γεννήθηκε το 1942 στη Θεσσαλονίκη και το 1960, με την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών, εγκαταστάθηκε στη Γερμανία έως το 1970, όπου είχαν ήδη μεταναστεύσει συγγενείς του. Σπούδασε κοινωνιολογία και πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια της Κολωνίας, του Σααρμπρούκεν και του Ίνσμπρουκ στην Αυστρία.
Στη συνέχεια έκανε διάφορα επαγγέλματα, από τραπεζικός υπάλληλος μέχρι ναυτικός και από ξενοδοχειακός υπάλληλος μέχρι επαγγελματίας παίκτης ρουλέτας. Από το 1987 ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών, ζώντας από το συγγραφικό του επάγγελμα, ενώ τα τελευταία χρόνια είχε επιστρέψει στη γενέτειρά του.
Ο πεζογράφος άντλησε τα θέματά του από την περιπετειώδη επαγγελματική του ζωή ως μετανάστη στη Γερμανία, διακωμωδώντας με ένα γλυκόπικρο χιούμορ τις καθημερινές του ιστορίες.
Το 1995 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το έργο Χορός των ρόδων. Το 2006 βραβεύτηκε από το περιοδικό Να ένα μήλο ενώ έναν χρόνο αργότερα πήρε το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού Διαβάζω για το έργο του Το μονοπάτι στη θάλασσα.
Την υπογραφή του Αντώνη Σουρούνη φέρουν τα έργα: Ένα αγόρι γελάει και κλαίει (1969), Οι συμπαίχτες (1977), Οι πρώτοι πεθαίνουν τελευταίοι (1985), Πάσχα στο χωριό (1991), Υπ’ όψιν της Λίτσας (1992), Ο χορός των ρόδων (1994), Γκας ο γκάνγκστερ (2000) και το Μονοπάτι στη θάλασσα (2006). Στα έργα του περιλαμβάνονται επίσης το αφήγημα Το μπαστούνι (2007) και οι συλλογές διηγημάτων Μερόνυχτα Φραγκφούρτης (1982), Τα τύμπανα της κοιλιάς και του πολέμου (1983), Μισόν αιώνα άνθρωπος (1996), Κυριακάτικες ιστορίες (2002) και Νύχτες με ουρά (2010).
