Με τη βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας ερευνητές κατάφεραν να «διαβάσουν» αρχαίο και άκρως εύθραυστο εβραϊκό χειρόγραφο της Παλαιάς Διαθήκης. Πρόκειται για χειρόγραφο που ανακαλύφθηκε το 1970, σε συναγωγή στην όαση του Εν Γκεντί στη δυτική όχθη της Νεκράς Θάλασσας, όπου κάποτε ζούσε εβραϊκή κοινότητα.
Όπως αναφέρουν ερευνητές από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ σε δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances, το χειρόγραφο, που χρονολογείται από τον 3ο ή τον 4ο αιώνα μ.Χ. και περιέχει το παλαιότερο αντίγραφο του Βιβλίου του Λευϊτικού της Παλαιάς Διαθήκης, «ανοίχτηκε» μόνο ψηφιακά.
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον καθηγητή Μπρεντ Σιλς του Τμήματος Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Κεντάκι, κατάφεραν χάρη στην τεχνική της μικροϋπολογιστικής τομογραφίας ακτίνων Χ να ανιχνεύσουν τα ίχνη μετάλλου στο μελάνι της περγαμηνής και έτσι να δημιουργήσουν –με τη βοήθεια ειδικών αλγορίθμων– εικόνες τουλάχιστον 100 ξεχωριστών σελίδων, υψηλής ποιότητας από το κείμενο.
Η καμένη περγαμηνή (φωτ.: University of Kentucky)
Το κείμενο στο μεγαλύτερο μέρος του είναι αναγνώσιμο πλέον, και φαίνεται ότι πρόκειται για τα δύο πρώτα κεφάλαια του Λευϊτικού Βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης.
Περιέχει μόνο σύμφωνα και όχι φωνήεντα, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν πολύ αργότερα στη γραφή.
Το επίτευγμα της ψηφιακής ανάγνωσης της σχεδόν καμένης περγαμηνής από δέρμα ζώου χαρακτηρίστηκε «σημαντική ανακάλυψη στο πεδίο της βιβλικής αρχαιολογίας» καθώς υπήρχαν φόβοι ότι λόγω της κατάστασής του θα διαλυόταν σε στάχτες μόλις το άγγιζε κάποιος. Επιπλέον αποκαθίσταται η ψευδής εντύπωση που είχαν ότι επρόκειτο για χειρόγραφο της Τορά. Η περγαμηνή θεωρείται το αρχαιότερο κείμενο της Πεντατεύχου που έχει βρεθεί έως σήμερα. Ορισμένοι θεωρούν μάλιστα πιθανό ότι είναι παλαιότερο και από τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας, χρονολογούμενο ίσως από τον 1ο αιώνα μ.Χ.
Οι ερευνητές αισιοδοξούν ότι θα χρησιμοποιήσουν την ίδια μη επεμβατική τεχνολογία για να διαβάσουν και άλλα εύθραυστα αρχαία χειρόγραφα, που έως τώρα παραμένουν αδιάβαστα. Μεταξύ αυτών είναι ορισμένα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας, καθώς και ελληνορωμαϊκά, ιδίως αυτά του Ερκολάνουμ (Ηρακλείου) κοντά στην Πομπηία, που διασώθηκαν μισοκαμένα μετά την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ.
