Με τα πρόσωπα να λάμπουν από τα πλατιά χαμόγελα, και τα πειράγματα να διαδέχονται το ένα το άλλο, μαστόρια από κάθε γωνιά της Θεσσαλονίκης έφταναν στα τέλη της δεκαετίας του ’50 στην Τούμπα, στο σημείο που βρίσκονταν το υπό ανέγερση γήπεδο του ΠΑΟΚ. Τι και αν είχαν κοπιάσει ατέλειωτες ώρες στο γιαπί. Η αγάπη τους για την ομάδα των προσφύγων της βόρειας Ελλάδας, αλλά και η επιθυμία τους να βάλουν κυριολεκτικά το δικό τους λιθαράκι αφιλοκερδώς στη νέα κατασκευή αλλά και στην ιστορία που θα την συνόδευε, ξεπερνούσε κάθε δυσκολία.
Κάπως έτσι χτίστηκε το γήπεδο του ΠΑΟΚ στην Τούμπα, σε σημαντικό βαθμό από τους ίδιους τους φιλάθλους του, αλλά στήθηκε και ο θρύλος για το λαό του που αγαπάει παθολογικά την ομάδα του.
Ωστόσο, όπως αναφέρουν στο pontos-news.gr παλαιοί Θεσσαλονικείς, πλάτη για να γίνει το νέο γήπεδο της ομάδας δεν έβαλαν μόνο εργάτες, οικοδόμοι, τεχνίτες και άλλα άτομα που «έπιανε το χέρι τους» από τα φτωχά λαϊκά στρώματα της συμπρωτεύουσας, αλλά και μικρομεσαίοι, καθώς και πολίτες που είχαν μία σχετική οικονομική ευρωστία.
Αυτοί μπορεί να μην γνώριζαν την τέχνη της κατασκευής και πώς να χειρίζονται το πηλοφόρι και το μυστρί, ωστόσο έδιναν τον οβολό τους για να γίνει το γήπεδο, μέσω της αγοράς του «Λαχείου υπέρ ανεγέρσεως του νέου σταδίου του ΠΑΟΚ», το οποίο εξέδωσε δύο φορές η διοίκηση του Συλλόγου.
Από την Έκθεση στην Τούμπα
Σε ένα οικόπεδο απέναντι από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, στο σημείο που βρίσκεται σήμερα η Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) βρίσκονταν το παλιό γήπεδο του ΠΑΟΚ, ένας χώρος που δεν δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για να μπουν οι βάσεις και να χτιστεί μια μεγάλη ομάδα.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’50 ο χώρος απαλλοτριώθηκε και δόθηκε στο ΑΠΘ προκειμένου να κατασκευαστεί η Θεολογική Σχολή, και η ομάδα των προσφύγων της βόρειας Ελλάδας έμεινε άστεγη.
Τότε η οικογένεια Δεδέογλου, οικογένεια επιφανών ΠΑΟΚτσήδων της Θεσσαλονίκης, δώρισε στην ομάδα το χώρο όπου βρίσκεται σήμερα το γήπεδο στην Τούμπα, και αυτό άρχισε να κατασκευάζεται το 1958. Συνεισέφεραν οικονομικά η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού με το υψηλό για την εποχή ποσό του 1,1 εκατ. δραχμών και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ενώ συγκεντρώθηκε κι ένα σημαντικό ποσό από τις εισπράξεις των αγώνων, όταν ο ΠΑΟΚ αγωνιζόταν ακόμα στο Σιντριβάνι.
Με τα εισιτήρια διαρκείας και τις άλλες εισπράξεις από αγώνες –δηλαδή πάλι με τη συνδρομή του κόσμου του– ο ΠΑΟΚ κατάφερε να αποπληρώσει μέσα σε δέκα χρόνια και το χρέος που δημιούργησε από την κατασκευή του γηπέδου.
Τα εγκαίνια
Η κατασκευή του γηπέδου ολοκληρώθηκε ένα χρόνο αργότερα, και στις 6 Σεπτεμβρίου 1959 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνιά του.
Ακολούθησε φιλικός αγώνας μεταξύ των δύο δικεφάλων, του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ, ο οποίος είχε και συμβολική σημασία, αφού και τα δύο σωματεία τα ίδρυσαν πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη.
Για την ιστορία, σε εκείνον τον αγώνα ο Δικέφαλος του Βορρά κέρδισε με 1-0.
(Φωτ.: paokfc.gr)
Η αρχική χωρητικότητα του γηπέδου της Τούμπας ήταν 20.000 θέσεις, ενώ με το πέρασμα των χρόνων έφτασε ακόμα και τις 45.000. Σήμερα, και μετά την τοποθέτηση των πλαστικών καθισμάτων, η χωρητικότητά του έπεσε στις 28.700 θέσεις.
Άλλη ημερομηνία-σταθμός για το γήπεδο της Τούμπας ήταν η 22 Μαρτίου 1980, όταν κατέρρευσε τμήμα της Θύρας 8 εξαιτίας των ζημιών που είχε υποστεί από τον ισχυρότατο σεισμό της Θεσσαλονίκης στις 20 Ιουνίου 1978. Τότε η Τούμπα έκλεισε, για να ξανακουστούν σε αυτές οι ιαχές των ΠΑΟΚτσήδων περίπου έναν χρόνο αργότερα.
Σήμερα, και από τότε που ανέλαβε την ομάδα ο Πόντιος επιχειρηματίας Ιβάν Σαββίδης, έχει ανοίξει ο διάλογος για τη δημιουργία καινούργιου γηπέδου για την ομάδα του ΠΑΟΚ.
(Φωτ.: gazzetta.gr)
Υπάρχει πρόταση για τη δημιουργία ενός νέου και υπερσύγχρονου γηπέδου στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα, καθώς και πρόταση για την κατασκευή καινούργιου σε άλλο σημείο (π.χ. πρώην στρατόπεδο Καρατάσσιου στην Πολίχνη).
Ρωμανός Κοντογιαννίδης
