Οι αγκαλιές Πούτιν-Ερντογάν κατ’ αρχάς θα πρέπει να προσγειώσουν ορισμένους πολιτικά αφελείς στην Ελλάδα, που περιμένουν έναν σωτήρα να σώσει την Ελλάδα, στην προκειμένη περίπτωση μέλος του «ξανθού γένους».
Γιατί, όπως αποδείχτηκε άλλη μια φορά, τα κράτη είναι ζωντανοί οργανισμοί και ακολουθούν τους κανόνες της φύσης. Ένας από αυτούς, βασικός θα λέγαμε, είναι η επιβίωση, η οποία εξαρτάται από το όφελος και από το συμφέρον.
Στην προκειμένη περίπτωση, λοιπόν, ο Πούτιν άνοιξε στην κυριολεξία την αγκαλιά του στον Ερντογάν, γιατί αυτό επιβάλλει το συμφέρον της χώρας του – τελεία και παύλα.
Όσον αφορά αυτά που συζητήθηκαν και τις διαδικασίες που δρομολογήθηκαν και μπορεί να οδηγήσουν σε συμφωνία: Σε στρατηγικό επίπεδο, ίσως το πιο σοβαρό ζήτημα που επανήλθε στο προσκήνιο και δηλώθηκε η πρόθεση και από τις δυο πλευρές να προχωρήσει με γοργούς ρυθμούς, είναι το θέμα του αγωγού Turkish Stream, μια εκδοχή του South Stream, που ήταν ένας από τους σοβαρούς λόγους που οδήγησαν στην ανατροπή του Κώστα Καραμανλή.
Αν τελικά κατασκευαστεί ο αγωγός αυτός, που θα πρέπει να γίνουν και άλλες ανατροπές στα Βαλκάνια για να φθάσει το ρωσικό φυσικό αέριο στην Ευρώπη, τότε όντως θα μπορούμε να μιλάμε για μια γεωενεργειακή ανατροπή, η οποία σε κάποιο βαθμό ακυρώνει των κέρδη των ΗΠΑ στην Ουκρανία.
Αυτό, σε συνδυασμό με το θέμα της κατασκευής του πυρηνικού εργοστασίου στη Μερσίνα από ρωσική εταιρεία, δημιουργεί ένα πλαίσιο υψηλού επιπέδου συνεργασίας της Τουρκίας με την Ρωσία στον ενεργειακό τομέα, με σημαντικές πολιτικές παραμέτρους και συνέπειες.
Όσον αφορά τα λοιπά που συζητήθηκαν, αποτελούν κυρίως ευχές για αναθέρμανση των ρωσοτουρκικών σχέσεων σε διάφορους τομείς της οικονομίας, για να φθάσουν στα προ της 24ης Νοεμβρίου επίπεδα, με τη Ρωσία να μιλά για μεσοπρόθεσμα μέτρα που θα ληφθούν για να γίνει αυτό.
Τέλος, όσον αφορά το θέμα της Συρίας, κι εκεί ο Πούτιν φάνηκε αμετακίνητος, με τον Ερντογάν να ψάχνει εναγωνίως μια χαραμάδα για να αντλήσει ελπίδες ότι η Ρωσία θα δώσει χείρα βοηθείας στην Τουρκία στο Κουρδικό, που αποτελεί τον πραγματικό εφιάλτη της Άγκυρας.
Συμπερασματικά, το ενεργειακό είναι αυτό που θα πρέπει να μας απασχολήσει το επόμενο διάστημα στην εξέλιξη των ρωσοτουρκικών σχέσεων, και φυσικά η αντίδραση των ΗΠΑ, η οποία δεν μπορεί να είναι και πολύ διαφορετική με την αντίδραση που έδειξε στην περίπτωση της Ελλάδας.
Αν όχι, ζήτω που…
