Από το Ψηφιακό Μουσείο Σμύρνης & Νέας Σμύρνης και αφού είχε κόψει την κορδέλα των εγκαινίων, επέλεξε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να στείλει μηνύματα σε αυτούς που αρνούνται ότι υπήρξε Γενοκτονία των Ελλήνων και των Αρμενίων, αλλά και σε όσους κλείνουν τα μάτια μπροστά στη σημερινή προσφυγική κρίση.
Αφού ξεναγήθηκε στο μουσείο, το οποίο περιλαμβάνει σε ψηφιοποιημένη μορφή όλη την ιστορία της Σμύρνης, μέχρι και στη σημερινή Νέα Σμύρνη –«κοσμηματοθήκη της Ιστορίας» το αποκάλεσε–, ο Προκόπης Παυλόπουλος αναφέρθηκε στη συνεισφορά των Σμυρνιών προσφύγων στην αναγέννηση του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού, όπως πριν από αυτούς η Ιωνία είχε συνεισφέρει στο πνεύμα της αρχαίας Ελλάδας.
(Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Ορέστης Παναγιώτου)
Αυτό ήταν το πρώτο μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το δεύτερο ήταν πιο πολιτικό. «Το δεύτερο μήνυμα συμπυκνώνεται στο ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει να ξεχνάμε τι συνέβη στη Σμύρνη, στη Μικρά Ασία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Όπως δεν πρέπει να ξεχνάμε την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και των Αρμενίων», είπε χαρακτηριστικά.
Ο Προκόπης Παυλόπουλος επισήμανε ότι η μνήμη –«το να θυμόμαστε το αίμα που χύθηκε», όπως ανέφερε–, δεν έχει να κάνει με την εκδίκηση αλλά με την προστασία και την υπεράσπιση του ανθρώπου, που δεν είναι δεδομένη σήμερα.
Μάλιστα, κατηγόρησε ακόμα και εταίρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για φοβικά και αντιδημοκρατικά σύνδρομα με αφορμή τις προσφυγικές ροές προς την Ευρώπη, ενώ αναφέρθηκε και στις τρομοκρατικές επιθέσεις. «Με δεδομένο, λοιπόν, ότι η υπεράσπιση του ανθρώπου τούτη την ώρα δεν είναι αυτονόητη για πολλούς, εμείς θα θυμόμαστε το αίμα που χύθηκε, ακριβώς για να υπερασπισθούμε τον άνθρωπο. Όχι μόνο τον Έλληνα, αλλά τον άνθρωπο γενικά, σε μια από της πιο κρίσιμες φάσεις της ανθρωπότητας», σημείωσε.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκλεισε την ομιλία του λέγοντας ότι είναι περήφανος για την προσπάθεια που έκανε ο Δήμος Νέας Σμύρνης, και κάλεσε και άλλες πόλεις, «με αντίστοιχες εμβληματικές αναφορές στο ιστορικό μας παρελθόν», να ακολουθήσουν αυτό το παράδειγμα.
