Πέθανε τις πρώτες πρωινές ώρες (από καρδιά, σε ηλικία
74 ετών) ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου, λίγες εβδομάδες μετά την προβολή της νέας ταινίας του Η κόρη του Ρέμπραντ.
Από τις πρώτες του ταινίες (Τα χρώματα της Ίριδας, 1974, και Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας, 1978) ο Νίκος Παναγιωτόπουλος συνέδεσε τον ελληνικό κινηματογράφο με τις αναζητήσεις του ευρωπαϊκού, και ιδιαίτερα του γαλλικού νέου κύματος.
Γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου του 1941 στη Μυτιλήνη. Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και στο Παρίσι, όπου έζησε από το 1960 έως το 1973. Το 1973 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου έκτοτε έζησε και εργάστηκε. Ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ και έχουν αποσπάσει σημαντικές διακρίσεις. Τιμητικά αφιερώματα στο σύνολο του έργου του έχουν οργανωθεί στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στο Φεστιβάλ της Μόσχας, της Λα Ροσέλ, στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, όπου τιμήθηκε με τον Χρυσό Αλέξναδρο για την προσφορά του στον ελληνικό κινηματογράφο.
Ανάμεσα στις ταινίες του: Η γυναίκα που έβλεπε τα όνειρα (1988), Ονειρεύομαι τους φίλους μου (1993), Ο εργένης (1997), Αυτή η νύχτα μένει (1999), Delivery (2004), Πεθαίνοντας στην Αθήνα (2006), Αθήνα-Κωνσταντινούπολη (2008), Τα οπωροφόρα της Αθήνας (2010).
Η παραγωγικότητα του δημιουργού Νίκου Παναγιωτόπουλου επεκτάθηκε και στη συγγραφή, με το αυτοβιογραφικό Από το καλάθι των αχρήστων έως το πρόσφατο Τίποτα, ένα στοχαστικό αφήγημα για τη σωματική και ψυχική φθορά που φέρνουν τα γηρατειά.
