Ο Γκάρο Παϊλάν είναι 42 ετών και ένας από τους λίγους, πρώτους Αρμένιους που εξελέγησαν βουλευτές στην Τουρκία στις δύο τελευταίες εκλογές. Έχει έδρα από την εκλογική περιφέρεια της Κωνσταντινούπολης με το φιλοκουρδικό HDP. Είναι ένας άνθρωπος που πιστεύει στη δικαιοσύνη για όλους, και που συχνά φέρνει στο προσκήνιο θέματα που αφορούν τις μειονότητες.
Την περασμένη εβδομάδα, με περισσό θάρρος ανέβηκε στο βήμα της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης και μίλησε ανοιχτά για θέματα που συνήθως δεν… αγγίζονται. Απηύθυνε μάλιστα χαιρετισμό στην αρμενική γλώσσα.
Κατά την ομιλία του αναφέρθηκε στον δολοφονημένο Αρμένιο εκδότη της εφημερίδας Agos που εκδίδεται στην Πόλη στην τουρκική και την αρμενική γλώσσα, αλλά και στους φυλακισμένους δημοσιογράφους της Cumhuriyet Τζαν Ντουντάρ και Ερντέμ Γκιουλ που κατηγορούνται για κατασκοπεία επειδή έγραψαν ότι οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες έστειλαν όπλα στους ισλαμιστές της Συρίας. Επίσης, αναφέρθηκε στον πρόσφατα δολοφονημένο πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου του Ντιγιάρμπακιρ, Ταχίρ Ελτσί.
Μέρος της ομιλίας του δημοσίευσε η ιστοσελίδα asbarez.com στα αγγλικά. Εκφωνήθηκε την 28η Νοεμβρίου 2015 και είναι αποκαλυπτική (μετάφραση του pontos-news.gr):
Ο Ταχίρ Ελτσί ήταν περιστέρι της ειρήνης, όπως και ο Χραντ Ντινκ. Δύο μέρες πριν από τη δολοφονία του, που ο Ντινκ έγραφε «νιώθω περίεργα ως περιστέρι αλλά ξέρω ότι σε αυτήν τη χώρα δεν κάνουν κακό στα περιστέρια», οι υπηρεσίες πληροφοριών αυτής της χώρας και της στρατοχωροφυλακής έστειλαν τον Ογκιούν Σαμάστ από την Τραπεζούντα στην Πόλη και τον βοήθησαν να διαπράξει αυτόν τον φόνο.
Πέρασαν οκτώ χρόνια από το περιστατικό και εξακολουθούμε να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να αποκαλύψουμε στον κόσμο την κρυμμένη αλήθεια.
Πριν από λίγο, η Εξοχότητά του [πρόεδρος Εθνοσυνέλευσης] είπε ότι δεν κατηγορεί το κράτος… Το κράτος είναι ήδη φορτωμένο με τρία στρώματα λάσπης. Δουλειά μας είναι να καθαρίσουμε τη λάσπη και να μην συγκαλύψουμε. Διότι αν δεν το κάνουμε, τα εγκλήματα θα συσσωρευτούν και θα επαναληφθούν, όπως συνέβη με τον Χραντ Ντινκ.
Η δολοφονία του έμεινε ατιμώρητη και γι’ αυτό ακόμα ένα περιστέρι [ο Ταχίρ Ελτσί] που πίστευε στην ειρήνη, την αδελφοσύνη, τις διαπραγματεύσεις, την ελευθερία του λόγου και τη δημοκρατία, σκοτώθηκε.
Πριν από δύο μέρες δύο δημοσιογράφοι, ο Τζαν Ντουντάρ και ο Ερντέμ Γκιουλ, συνελήφθησαν ενώ προσπαθούσαν να καθαρίσουν αυτό το στρώμα λάσπης.
Όταν το κράτος διαπράττει ένα έγκλημα, ποιος θα τολμήσει να μιλήσει γι’ αυτό; Γενικά, τρία είναι τα όργανα σε ένα δημοκρατικό σύστημα –φυσικά αν δεν υπάρχει δικτατορία– που φέρουν την ευθύνη. Το πρώτο είναι το Κοινοβούλιο· δυστυχώς όμως η πλειοψηφία των μελών του σηκώνει το χέρι της χωρίς να είναι σε θέση να αφαιρέσει αυτή τη λάσπη.
Αν η Βουλή δεν είναι σε θέση να το πράξει, στη δημοκρατία η τέταρτη εξουσία δίνεται στον Τύπο. Ξεχάστε τη δικαστική εξουσία, δεν την λαμβάνω υπόψιν… Ήμουν στο δικαστήριο όταν ο δικαστής διατύπωνε ερωτήματα στον Τζαν Ντουντάρ και τον Ερντέμ Γκιουλ. Περιμέναμε έναν ανεξάρτητο δικαστή, όμως αυτός είχε ήδη λάβει την απόφασή του πριν μπει στην αίθουσα.
Είχαμε εξετάσει το εθνικό και διεθνές δίκαιο και τους ευρωπαϊκούς νόμους που διέπουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, το σύνταγμα και την εθνική νομοθεσία που αφορούσε την περίπτωσή τους, γιατί είχαν συλληφθεί με περίεργο τρόπο που δεν έμοιαζε με τίποτα παρόμοιο. Αυτό που έκαναν είναι να πουν ότι το κράτος διαπράττει έγκλημα. Είπαν ότι στέλνει όπλα στη Συρία…
Αρχικά το αρνήθηκαν και μετά ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι το κράτος στέλνει ανθρωπιστική βοήθεια. Αργότερα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τουγρούλ Τουρκές ορκίστηκε ότι κανένα όπλο δεν εστάλη στους Τουρκμάνους και τώρα λένε ότι τα όπλα εστάλησαν στους Τουρκμάνους. Ο πρόεδρος δήλωσε ότι έδωσε εντολή να σταλούν τα όπλα… Συνταγματικά ο πρόεδρος έχει περιορισμένες ευθύνες . Ποιος λοιπόν θα κατηγορήσει τον πρόεδρο;
Και γιατί είναι εντάξει να σταλούν όπλα στους Τουρκομάνους; Αυτή η χώρα ανήκει σε μια συγκεκριμένη φυλή ή σε όλους τους πολίτες της; Στην ίδια περιοχή υπάρχουν Αρμένιοι, Ασσύριοι, Άραβες, Κούρδοι και Τουρκμάνοι, γιατί λοιπόν βοηθούμε μία μόνο πλευρά;
Η εθνική υπηρεσία πληροφοριών έχει δικαίωμα να στέλνει όπλα στη Συρία; Φυσικά και όχι… Όταν λοιπόν το κράτος διαπράττει ένα έγκλημα που επιτείνει την ένταση στη Συρία, θέλουμε η δικαιοσύνη να το αποκαλύψει. Και αν δεν το κάνει, από τη στιγμή που ελέγχεται από το κράτος, τότε θα το κάνει ο Τύπος. Ο πρόεδρος όμως φιμώνει τους δημοσιογράφους και τους υποχρεώνει να σέβονται τα όρια που έχει ο ίδιος θέσει.
Δεν υπάρχει δημοκρατία σε μια χώρα όπου ο Τύπος δεν είναι ελεύθερος. Ακόμα κι αν εσείς (το ΑΚΡ) έχετε πάνω από 317 μέλη στη Βουλή, ακόμα και αν τον ανακηρύξετε πρόεδρο της χώρας, αυτό δεν σημαίνει ότι υπηρετείτε τη δημοκρατία.
Οι ειδήσεις σήμερα λένε ότι ελήφθη μυστική απόφαση για την υπόθεση του Ταχίρ Ελτσί.
Αν υπάρχει μυστικότητα σε τέτοιες αποφάσεις τότε ένα έγκλημα συγκαλύπτεται, όπως κάνατε με τον Χραντ Ντινκ και με τις βομβιστικές επιθέσεις στην Άγκυρα και στο Σουρούτς.
