Η Τουρκία επιτέθηκε με βάση προηγούμενο σχεδιασμό σε πολιτικό επίπεδο, και κατέρριψε ένα ρωσικό αεροσκάφος που δρούσε στον εναέριο χώρο της Συρίας κατόπιν πρόσκλησης της νόμιμης κυβέρνησης, η οποία είναι η μόνη που αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ. Το ρωσικό αεροσκάφος βομβάρδιζε στόχους τζιχαντιστών, που δρουν από κοινού με Τουρκομάνους πράκτορες της Τουρκίας και κατέχουν μια στρατηγικής σημασίας ορεινή περιοχή η οποία συνορεύει με τον νομό Αντιόχειας (Χατάυ), τον οποίο έκανε δώρο η Γαλλία στην Τουρκία (1937) όταν παρακαλούσε ολάκερη η Δύση τον «επιτήδειο ουδέτερο» να λάβει το μέρος των δυνάμεων που πολεμούσαν το ναζισμό και το φασισμό.
Για την ιστορία, η Τουρκία προσάρτησε το νομό Αντιόχειας το 1939, και αντί να συνασπιστεί με τη Δύση συνασπίστηκε στην ουσία με τους Ναζί, υπογράφοντας σημαντικές συμφωνίες με τη χιτλερική Γερμανία.
Το τμήμα που βομβάρδιζε το ρωσικό αεροσκάφος βρίσκεται μεταξύ της Λατάκειας και της πόλης Ιντλίμπ, και όποιος το κατέχει, έχει το επιχειρησιακό πλεονέκτημα στην περιοχή. Την ημέρα που οι Τούρκοι κατέρριψαν το ρωσικό αεροσκάφος, μεγάλο μέρος της περιοχής περνούσε στα χέρια του νόμιμου συριακού στρατού.
Η Τουρκία κατέρριψε το ρωσικό αεροσκάφος για να ανακοπεί η ανακατάληψη της περιοχής Μπαγίρνταγι από τον συριακό στρατό, γιατί η Τουρκία έχει επενδύσει στους Τουρκομάνους και στους τζιχαντιστές που έχουν για έδρα τους την περιοχή, τους οποίους χρειάζεται για έναν επί πλέον λόγο. Θέλει να τους αναθέσει τον στρατιωτικό αλλά και τον ΠΟΛΙΤΙΚΟ έλεγχο της λωρίδας των 98 χλμ που συνδέει τα καντόνια Κομπάνι και Αφρίν, αφενός για να μην την καταλάβουν οι Κούρδοι και ενώσουν τα καντόνια τους και αφετέρου για να αποτελεί μια βάση μέσω της οποίας η Άγκυρα θα διεκδικεί ρόλο στα τεκταινόμενα στη Συρία την επόμενη μέρα – όποια κι αν είναι αυτή, όποτε κι αν έλθει.
Ένας από τους λόγους που έκαναν την Τουρκία να «λυσσάξει» στην κυριολεξία για την απώλεια της συγκεκριμένης περιοχής είναι και η πιθανότητα η περιοχή Μπαγίρμπαγι να δοθεί ως διέξοδος στους Κούρδους προς τη θάλασσα, εξέλιξη που αφήνει την Τουρκία εκτός του παιχνιδιού του κουρδικού πετρελαίου, ενώ έχει και άλλες σοβαρότατες γεωπολιτικές συνέπειες για την ίδια.
Ο Δυτικός κόσμος και οι Δυτικοί αναλυτές προσπαθούν να αναλύσουν τη συμπεριφορά του διδύμου Ερντογάν-Νταβούτογλου και την απόφασή τους –γιατί ήταν δική τους απόφαση που την πήραν την προηγούμενη εβδομάδα, όταν άρχισε να χάνεται το Μπαγίρμπαγι– για την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους με όρους και κριτήρια πολιτικά και ευρύτερα γεωπολιτικά. Και κάνουν λάθος. Πρόκειται για ένα δίδυμο τζιχαντιστών, που έχει φορέσει εδώ και χρόνια την προβιά του πολιτικού, πλην όμως δεν έχουν καμία διαφορά από τους τζιχαντιστές που βιάζουν παιδιά και γυναίκες, που αποκεφαλίζουν αιχμαλώτους (αλήθεια, πόσο βάρβαρος πρέπει να είσαι για να σκοτώσεις έναν πιλότο που πέφτει με το αλεξίπτωτό του!), που ανατινάζουν τις αρχαιότητες και την Παλμύρα, που, που…
Ναι, όταν το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου έπαιρνε την απόφαση για την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους, σκέφθηκαν και λειτούργησαν σαν τζιχαντιστές, τους οποίους άλλωστε όλοι γνωρίζουν, και πρώτα απ’ όλα οι αρμόδιες υπηρεσίες στην Ουάσινγκτον, ότι ως ομοϊδεάτες που είναι ενισχύουν, προστατεύουν, εξοπλίζουν και χρηματοδοτούν, δίνοντάς τους μόνο μέρος των εσόδων από το παράνομο πετρέλαιο που εμπορεύεται ο γιος του Ερντογάν, κρατώντας το μερίδιο του λέοντος για την οικογένεια, γιατί η πολιτική έχει… έξοδα.
Το τραγικό είναι ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει αντιληφθεί ότι όπως εκβιάζει η Τουρκία την ΕΕ με τους πρόσφυγες, έτσι εκβιάζει και τη Συμμαχία με την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους.
Και είναι τραγικό γιατί και η ΕΕ και το ΝΑΤΟ έχουν βάλει ένα τζιχαντιστικό φίδι στον κόρφο τους, το οποίο Κύπρος και Ελλάδα το πληρώσαμε ακριβά και τώρα ήλθε η σειρά να το πληρώσει και η Δύση.
