Μέχρι προσφάτως αποτελούσε αντικείμενο πολιτικής διαμάχης. Το αν δηλαδή μπορεί να απολυθεί ένας δημόσιος υπάλληλος. Ήρθε το ΣτΕ και με απόφασή του έκρινε πως μπορεί να απολυθεί και μάλιστα και με το… νόμο.
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ’ αριθμ. 3369/2015 απόφασή της έκρινε ότι είναι συνταγματικό το άρθρο 142 του Υπαλληλικού Κώδικα (Ν. 3528/2007), το οποίο προβλέπει ότι απολύεται δημόσιος υπάλληλος στον οποίο έχει επιβληθεί η πειθαρχική ποινή της οριστικής παύσης, σε περίπτωση κατά την οποία η προσφυγή του στο Συμβούλιο της Επικρατείας δεν εκδικαστεί μέσα σε 6 μήνες.
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με το σκεπτικό αυτό απέρριψε την προσφυγή μίας υπαλλήλου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Ειδικότερα, το αρμόδιο δευτεροβάθμιο πειθαρχικό δικαστήριο είχε επιβάλει στην εν λόγω υπάλληλο την ποινή της οριστικής παύσης για τα παραπτώματα της παράβασης καθήκοντος, της αναξιοπρεπούς και ανάξιας για υπάλληλο διαγωγή εντός της υπηρεσίας και της χρησιμοποίησης της υπαλληλικής ιδιότητάς της προς εξυπηρέτηση συμφερόντων της ίδιας ή τρίτων.
Στη συνέχεια η υπάλληλος προσέφυγε στο ΣτΕ και ζήτησε να ακυρωθεί η πειθαρχική ποινή που της είχε επιβληθεί. Όμως, ο διοικητής του ΙΚΑ-ΤΕΑΜ απέλυσε την υπάλληλο επικαλούμενος το άρθρο 142 του Υπαλληλικού Κώδικα που προβλέπει ότι στην περίπτωση κατά την οποία έχει κατατεθεί προσφυγή στο ΣτΕ κατά αποφάσεως η οποία επιβάλλει την ποινή της προσωρινής ή οριστικής παύσης ή του υποβιβασμού και η εκδίκαση της προσφυγής δεν γίνει μέσα σε 6 μήνες, τότε η πειθαρχική απόφαση της απόλυσης εκτελείται από την αρμόδια υπηρεσία που υπάγεται ο υπάλληλος.
