Η πρόσκληση του προέδρου της Αρμενίας το 2010 για να μιλήσω σε διεθνές συνέδριο στο Ερεβάν, με αφορμή τη συμπλήρωση 60 ετών από την επικύρωση της σύμβασης του ΟΗΕ για τη Γενοκτονία, ήταν μία από τις πιο σημαντικές στιγμές που έζησα στη διαδρομή για την αναγνώριση του μαζικού εγκλήματος ενάντια στους προγόνους μας. Εκεί στην αρμενική πρωτεύουσα ζήτησα από τους παριστάμενους Αρμένιους υψηλούς θεσμικούς εκπροσώπους να αναγνωρίσει η χώρα τους τη Γενοκτονία των Ελλήνων. Η απάντηση ήταν γνωστή, μόνο που ήθελα να επιβεβαιώσω από επίσημα αρμενικά χείλη αυτό που όλοι ξέραμε από καιρό: πως αυτή που αντιδρά για την αναγνώριση της Γενοκτονίας από την Αρμενία είναι η Ελλάδα!
Αυτό το αναφέρω για πρώτη φορά, και οφείλω να το πράξω, όπως θα δημοσιοποιήσω και άλλα γεγονότα που έχουν συμβεί στην επώδυνη διαδρομή (αλλά με αναστάσιμη κατάληξη) της αναγνώρισης. Άλλωστε αυτήν την ανάσταση την ένιωσα ότι θα συμβεί όταν φύτεψα ένα δέντρο στο Τσιτσερνακαμπέρντ, στο μνημείο της Γενοκτονίας στο Ερεβάν. Και δεν άργησε γιατί η Αρμενία έπραξε το καθήκον και το χρέος της έναντι του ελληνικού λαού αναγνωρίζοντας τη Γενοκτονία, αναγνώριση που έχει συμβολικές και ουσιαστικές διαστάσεις.
Συμβολικές γιατί πραγματοποιείται τις ημέρες αυτές που συμπληρώνονται 100 χρόνια από το πρώτο έγκλημα του 20ού αιώνα, τη Γενοκτονία των Αρμενίων· ουσιαστικές γιατί ανοίγει έναν νέο κύκλο στον μεγάλο αγώνα της αναγνώρισης. Η συνέπεια των Αρμενίων έναντι της δικής τους ιστορίας οδηγεί και τους λίγους (αλλά αποφασισμένους) Έλληνες να συνεχίσουν.
Είναι μια μεγάλη στιγμή για όλους μας και θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τον ελληνικής καταγωγής αντιπρόεδρο της Βουλής της Αρμενίας Έντουαρντ Σαρμαζάνοφ, καθώς και τους Αρμένιους και τις Αρμένιες που έκαναν πράξη το αίτημα κεκοιμημένων και ζώντων Ελλήνων. Ο αγώνας συνεχίζεται.
Υ.Γ. Πριν από λίγες μέρες ο πρόεδρος της Δημοκρατίας της Αρμενίας απηύθυνε πρόσκληση σε επιστήμονες από όλο τον πλανήτη, οι οποίοι έχουν συμπαρασταθεί ανιδιοτελώς στην υπόθεση της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, να βρεθούν και να μιλήσουν στο Ερεβάν, στις εκδηλώσεις μνήμης για τα 100 χρόνια από την 24η Απριλίου 1915. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά που συμπεριέλαβε στις προσκλήσεις και εμένα, τη στιγμή που η χώρα της οποίας είμαι πολίτης, όταν δεν είναι αντίθετη με την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων, την υπονομεύει!
