Του Σερκάν Ενγκίν*
Όπως σωστά είπαν κάποιοι στη Δύση, η Αρμενική, η Ασσυριακή, η Χαλδαϊκή, η Νεστοριανή και η Ποντιακή Γενοκτονία ήταν «χριστιανικές γενοκτονίες». Από την άλλη πλευρά ήταν οι μουσουλμάνοι Τούρκοι και Κούρδοι. Η βάση στην κοινωνία και η δικαιολόγηση στη συνείδηση αυτών των γενοκτονιών ήταν οι Ισλαμικοί Κανόνες. Το Ισλάμ δίνει άδεια σε όλους τους μουσουλμάνους να σκοτώνουν και να βιάζουν κάθε μη μουσουλμάνο αλλά και να παίρνουν τα χρήματα και την περιουσία του. Οι de facto δολοφόνοι σε αυτές τις γενοκτονίες ήταν οι αρπακτικές συμμορίες της «Μυστικής Οργάνωσης» (τουρκικά: Teşkilatı Mahsusa).
Οι Τούρκοι και οι Κούρδοι που σκότωσαν τους μη μουσουλμάνους γείτονές τους, έκαναν σκλάβους του σεξ τις γυναίκες και τα μικρά κορίτσια τους και άρπαξαν τις περιουσίες τους δεν είχαν καμία αίσθηση «εθνικισμού», σε αντίθεση με τους οι διοικητές τους, τους ηγέτες της οργάνωσης «Ένωσις και Πρόοδος». Οι Τούρκοι και οι Κούρδοι που πήραν μέρος στην Αρμενική, την Ασσυριακή, τη Χαλδαϊική, τη Νεστοριανή και την Ποντιακή Γενοκτονία σφαγίασαν αθώους με ευχαρίστηση, δεν το έκαναν όμως στο όνομα του «τουρκικού εθνικισμού». Ήταν απλοί αγρότες που αυτοπροσδιορίζονταν ως «μουσουλμάνοι» αλλά όχι ως «Τούρκοι» ή «Κούρδοι». Η διαταγή για σφαγή που δόθηκε από τους ηγέτες της οργάνωσης «Ένωσις και Πρόοδος» ήταν δώρο για τους Τούρκους, οι οποίοι ζούσαν σαν αρπακτικά για 2.000 χρόνια και το μόνο που έκαναν ήταν να καλλιεργούν τη γη και να τρέφουν ζώα στην Ανατολία. Την θεώρησαν δώρο γιατί είχαν την ευκαιρία να λεηλατήσουν τις περιουσίες των «πλούσιων» μη μουσουλμάνων γειτόνων τους με διαταγή της κυβέρνησής τους, καθώς και να πάρουν την εκδίκησή τους έναντι των μη μουσουλμάνων που στα μάτια τους είχαν πολλά λεφτά.
Οι Κούρδοι που ζούσαν στην ίδια περιοχή για χιλιάδες χρόνια και δεν είχαν την ικανότητα, τη δεξιότητα και την ιστορική εμπειρία πέραν της δουλειάς τους στη γεωργία και την κτηνοτροφία, όπως και οι Τούρκοι ομόθρησκοί τους, χάρηκαν γιατί και εκείνοι μαζί με τους Τούρκους θα μπορούσαν να λεηλατήσουν τις περιουσίες των μη μουσουλμάνων.
Μουσουλμάνοι, Τούρκοι και Κούρδοι έκοψαν σε κομμάτια τους μη μουσουλμάνους γείτονές τους με την όρεξη και την αγριότητα που έχουν οι ύαινες, δίχως έλεος – πανηγύρισαν μάλιστα. Άρπαξαν όλα τα σπίτια και τα καταστήματα των μη μουσουλμάνων και έκαναν τις γυναίκες τους σκλάβες του σεξ και σκλάβες στα οικιακά «χαρέμια» τους ως «λάφυρα», κατά τις επιταγές του Ισλάμ.
Οι αυτουργοί στην τρομερή αυτή περίοδο δεν ένιωθαν ότι έφεραν ευθύνη, αντιθέτως ήταν πολύ χαρούμενοι γιατί έγιναν άξιοι για τον Αλλάχ, τον θεό του Ισλάμ. Έγιναν καλύτεροι μουσουλμάνοι με τα αποτρόπαια αυτά εγκλήματα. Ήρθαν έτσι πιο κοντά στον παράδεισο του Ισλάμ με τα ουρί του και τα ποτάμια από κρασιά.
Τα είχαν καλά με τον εαυτό τους γιατί υπάκουαν τους νόμους του θεού τους, τους Αλλάχ και της κυβέρνησης.
Βίασαν μικρά κορίτσια και γυναίκες, κατέσφαξαν αθώα πλάσματα, έκαψαν ζωντανά παιδιά και σφαγίασαν εκατομμύρια μη μουσουλμάνων με διαταγή της θρησκείας της «ειρήνης», του Ισλάμ. Γιατί ο δικός τους Αλλάχ δεν δείχνει κανένα έλεος στους απίστους!
*Ο Σερκάν Ενγκίν είναι Λαζός ποιητής γεννημένος στη Νικομήδεια το 1975. Ο ίδιος δηλώνει «αθεϊστής που έζησε ως σουνίτης μουσουλμάνος για 23 χρόνια». Συνεχίζει να ζει στην Τουρκία και όλη η οικογένειά του εξακολουθεί να πιστεύει στο Ισλάμ. «Η κριτική μου για το Ισλάμ», λέει, «μπορεί να θεωρηθεί άποψη εκ των έσω».
Το κείμενό του για τις γενοκτονίες δημοσιεύτηκε στο paperboatsofpoetry.blogspot.com και μεταφράστηκε από το τμήμα σύνταξης του pontos-news.gr.
