Ένας ζωντανός θρύλος του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο Ηλίας Ρωσίδης, γέννημα θρέμμα Πειραιώτης και Ολυμπιακός.
Συνέδεσε το όνομά του με την ομάδα του λιμανιού. Ο Ηλίας Ρωσίδης τη δεκαετία του ΄50 ήταν από τους πρωταγωνιστές της ομάδας. Γεννήθηκε το 1927 στο Νέο Φάληρο. Από πολύ μικρή ηλικία άρχισε να αθλείται και εγγράφηκε στον Ολυμπιακό, όπου ασχολήθηκε αρχικά με το στίβο και τους δρόμους ταχύτητας: τα 100, 200 και 400 μέτρα.
Κάποια μέρα κι ενώ παρακολουθούσε την προπόνηση της ομάδας, τραυματίστηκε ο τερματοφύλακας, ο Λούβαρης και του ζήτησαν να τον αντικαταστήσει. Από τότε έμεινε στον Ολυμπιακό μέχρι το τέλος της καριέρας του.
Πρώτη φορά αγωνίστηκε εναντίον του Φωστήρα στο κύπελλο το 1948. Συμμετείχε στην Εθνική Ελλάδας 29 φορές με πρώτη το 1951. Έγινε αρχηγός της από το 1954. Έπαιξε στο πρώτο παιχνίδι ελληνικών ομάδων όπου ο Ολυμπιακός βρέθηκε αντιμέτωπος με τη Μίλαν το 1959. Δύο χρόνια αργότερα, το 1961, «κρέμασε» τα παπούτσια του λόγω των πολλών τραυματισμών του.
Η συνέντευξη
Ποια χρονιά και σε ποια ηλικία πήγατε στο γήπεδο;
Ξεκίνησα να παίζω ποδόσφαιρο από τις αλάνες του Φαλήρου και του Μοσχάτου. Ασχολήθηκα με το στίβο σαν αθλητής του Ορχομενού. Το 1946 βρέθηκα στη Β΄ομάδα του Ολυμπιακού και το 1948 στην Α΄ του Ολυμπιακού.
Μετά από τόσα χρόνια”καλού αγώνα΄΄το χορτάσατε το ποδόσφαιρο η είστε ακόμα διψασμένος;
Πότε δεν το χόρτασα. Ακόμα παίζω με την ομάδα των παλαιμάχων για 15 λεπτά (μη ξεχνάτε ότι είμαι 85 ετών). Φυσικά παίζουμε για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Πόσο μπορεί να επηρεάσει την απόδοση ενός παίχτη εάν ας πούμε γνωρίζει ότι στις κερκίδες τον παρακολουθούν αγαπημένα πρόσωπα;Και πόσο μπορεί να ρίξει την απόδοση του μια άσχημη αισχρή βρισιά για την οικογένεια του;
Η παρουσία των αγαπημένων προσώπων επηρεάζει θετικά .Παίζεις γι αυτούς. Οι βρισιές πρέπει να σταματήσουν. Και βέβαια δεν επηρεάζουν αν είσαι συγκεντρωμένος στο παιχνίδι.
Ποια είναι η ισχυρότερη ανάμνηση σας από όλους τους αγώνες;
Όλοι οι αγώνες είναι συναρπαστικοί. Άλλα ξεχωρίζω τα ντέρμπι με τον ΠΑΟ. Τον αιώνιο αντίπαλο.
Αναμφισβήτητα το ποδόσφαιρο είναι ένα συναρπαστικό ομαδικό παιγνίδι, ποιο άλλο άθλημα θεωρείτε εξίσου συναρπαστικό;
Το μπάσκετ και τον στίβο από οπού ξεκίνησα.
Είχατε κάποιο ποδοσφαιριστή τότε ως πρότυπο;
Ναι είχα από τον Ολυμπιακό:Θεολόγος, Συμεωνίδη,από τον ΠΑΟ Β.Πανάκη, από την ΑΕΚ Β.Κανάκη.
Σήμερα ποιο ποδοσφαιριστή θαυμάζετε και γιατί;
Τον Τοροσίδη γιατί είναι πολυσύνθετος
Ποιες ήταν οι εκδηλώσεις λατρείας των απλών ανθρώπων όταν η μπάλα έμπαινε στα δίχτυα;
Οι εκδηλώσεις των φιλάθλων ήταν κάτι ανεπανάληπτο. Κάτι μαγικό. Τότε παρακολουθούσαν τον αγώνα με τις οικογένειες τους.Ενώ τώρα πολυ λιγότερο.
Ο Ολυμπιακός έχει πολλούς τίτλους ,νίκες ,όμως συχνά βρίσκεται κοντά σε κοινωνικές ομάδες ανθρώπων που έχουν ανάγκη από βοήθεια. Αυτό έμενα με συγκινεί -σαφέστατα δεν είναι η μόνη ομάδα που το κάνει -άλλα αυτό δεν είναι πολυ ανθρωπινό; Μια μεγάλη ομάδα να ναι και μια μεγάλη ανοιχτή αγκαλιά για την κοινωνία μας;
Επιδίωξη μας είναι να προσφέρουμε στην κοινωνία.(ορφανοτροφεία,γηροκομεία .παιδιά με ειδικές ανάγκες.
Μια ευχή για την ομάδα που αγαπάτε ! Σε λίγες μέρες ανατέλλει νέα χρονιά. Μια ευχή για τον ελληνικό αθλητισμό!
Να παίρνουμε συνέχεια τίτλους και όχι έκτροπα στα γήπεδα.. Καλή χρονιά!Ευτυχία!
Πηγή: cretalive.gr
