Παρά την παντελή έλλειψη ρευστότητας στην αγορά, η νεανική επιχειρηματικότητα έχει μπει για τα καλά στο λεξιλόγιο των νέων και σκεπτόμενων Ελλήνων. Σε αυτή τη χρονική συγκυρία, η ανεργία έχει αγγίξει ιστορικά υψηλά, το ίδιο όμως και η φαντασία του -αρνούμαι να παραδοθώ- Έλληνα
Ο νέος επιχειρηματίας Π. Βέργος γράφει για την ανάγκη να παραμείνουν οι νέοι Έλληνες στον τόπο τους και να συνεργαστούν χρησιμοποιώντας το μυαλό και τη φαντασία τους
Μία και δύο ολόκληρες γενιές νέων, φαινομενικά βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο. Η απουσία ουσιαστικών λύσεων και προτάσεων και κυρίως η καταρράκωση της ψυχολογίας (παράγοντας καθοριστικός για την δημιουργία ευκαιριών σε κάθε οικονομία), ωθούν το νέο Έλληνα να εγκαταλείψει την χώρα προς αναζήτηση νέων ευκαιριών στο εξωτερικό.
Εναλλακτικά, θα πρέπει να παραμείνει στον τόπο του, δημιουργώντας αξία με τα υπάρχοντα μέσα και τους περιορισμένους διαθέσιμους πόρους. Η Ελλάδα της κρίσης παρόλα αυτά, δεν στερείται πόρους σε ταλέντο, τεχνογνωσία, όρεξη και πάνω απ’ όλα ευελιξία.
Η ανεργία εξορισμού δημιουργεί επιχειρηματικότητα. Όταν οι τρεις βασικές ανάγκες του ανθρώπου για τροφή, στέγη κι ένδυση τίθονται ύπο αμφισβήτηση, ενεργοποιούνται τα ορμέμφυτα ένστικτα για αυτοσυντήρηση κι επιβίωση. Μέσα στο γενικό πνεύμα της αλλαγής, η καθοριστικότερη ίσως επίδραση της οικονομικής κρίσης σε κοινωνικό επίπεδο, είναι αυτή η μεταστροφή από το εφήμερο στο διαχρονικό. Από το γρήγορο κέρδος, στην αργή και σταθερή ανάπτυξη.
Η ανεμελιά ενός δημοσίου θώκου παύει να είναι φετίχ. Μια θέση στο δημόσιο τείνει να γίνει κατακριτέα. Αντίθετα, η ιδιωτική πρωτοβουλία αναγνωρίζεται ως πράξη γενναία, ειδικά όταν αυτή πετυχαίνει και δημιουργεί αξία για το σύνολο, νέες θέσεις εργασίας, νέες καινοτόμες υπηρεσίες και προϊόντα, ακόμα και νέες αγορές.
Η εγκατάλειψη της χώρας από ορδές νέων Ελλήνων σίγουρα δεν αποτελεί μονόδρομο. Συνυπολογίζοντας δε, την ήδη αυξημένη ανεργία των χωρών του εξωτερικού όπως η Γερμανία, η Αγγλία κι η Ολλανδία και την ομολογουμένως μεγάλη δυσφήμιση που έχει υποστεί το brand Ελλάδα την τελευταία τετραετία, η εκμετάλλευση τέτοιων ευκαιριών καθίσταται εξίσου δύσκολη.
Η διαφαινόμενη «διάχυση εγκεφάλου» ή διεθνώς, brain drain -δηλαδή η μετανάστευση του παραγωγικού και άρτια εκπαιδευμένου ανθρώπινου δυναμικού- αποτελεί για την ελληνική κοινωνία ένα τεράστιο στοίχημα. Αν θα μπορέσει να κρατήσει τα καλύτερα των τέκνων της εντός συνόρων, θέτωντας τις βάσεις για ουσιαστική αλλαγή, μέσω της εκμετάλλευσης όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων τους.
Η νεανική επιχειρηματικότητα γεφυρώνει την ανεργία με την δημιουργία εισοδήματος. Η πραγματική πρόκληση βρίσκεται στον σημερινό νέο άνεργο ΄Ελληνα που θα κινητοποιήσει τους συντελεστές εκείνους που οδηγούν στην δημιουργία ενός νέου εγχειρήματος. Αυτοί δεν είναι άλλοι από την αρχική ιδέα, την ομάδα που θα την υλοποιήσει και τελευταίο αλλά όχι έσχατο, το κεφάλαιο που θα την χρηματοδοτήσει.
Το δόγμα που θέλει τον Έλληνα αυτόνομο κι ατομικιστή είναι πλέον παρωχημένο. Η επιτυχία σε περιβάλλον περιορισμένων πόρων, έγκειται στην σύμπραξη των δυνάμεων και η σημερινή κατάσταση, πιθανώς να αποτελεί την μεγαλύτερη ευκαιρία για αναδιανομή πόρων και πλούτου. Απλά, λένε ότι τις ευκαιρίες πρέπει να τις πιάνεις από τα μαλλιά, ακόμη και αν πνίγεσαι.
*O Πάνος Βέργος είναι νέος επιχειρηματίας. Σπούδασε Οικονομικά στην Νομική Αθήνας κι έκανε μεταπτυχιακό στην επιχειρηματικότητα στο Πανεπιστήμιο του Ρόττερνταμ.
Σχετικά άρθρα:
Πηγή: news247.gr
