Με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας οι επιστήμονες κατάφεραν να «ζωντανέψουν» μούμια ηλικίας 2000 ετών!
Της έφτιαξαν το πρόσωπο, και βρήκαν όλα τα μυστικά που έκρυβε η σαρκοφάγος. Από την αιτία θανάτου, την εργασία που έκανε, αν ήταν πλούσια ή όχι , το πιστοποιητικό θανάτου μέχρι τα φυλαχτά που είχε πάνω της.
Πως έγιναν όλα αυτά; Με τη συνδρομή διάφορων ειδικοτήτων και ενός αξονικού τομογράφου!
Ο αξονικός τομογράφος ήταν και αυτός που συνέβαλε τα μέγιστα για να μην χρειαστεί να ξετυλιχθούν τα σάβανα της μούμιας.
Τον περασμένο χρόνο το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Σκωτίας διεξήγαγε την μη επεμβατική μελέτη , όπως ονομάστηκε.
Πρόκειται για ένα από τα βασικά εκθέματα του Μουσείου κατά την διάρκεια της έκθεσης «Εκπληκτικές Μούμιες (FascinatingMummiesExhibition) η οποία έδωσε νέες πληροφορίες για την συναρπαστική ζωή και τον πολιτισμό των Αρχαίων Αιγυπτίων.
Πρόκειται για μια έκθεση που σε διάστημα τριών μηνών προσέλκυσε περισσότερους από 60.000 επισκέπτες.
Η μούμια στον αξονικό τομογράφο
Η χρήση της Αξονικής Τομογραφίας επέτρεψε την αποκάλυψη όσων κρυβόταν κάτω από τα σάβανα της μούμιας επιτρέποντας την ανακατασκευή του σκελετού και την εκτίμηση των βιολογικών χαρακτηριστικών του ατόμου καθώς και την ανάπλαση του προσώπου από τα υπολειπόμενα μαλακά μόρια.
Που βρέθηκε;
Εξαρχής ελάχιστα ήταν γνωστά για την μούμια, η οποία χρονολογείται στο 10 π.Χ, και πήρε το όνομα της από τον αρχαιολόγο Alexander Henry Rhind.
Ο Σκωτσέζος αρχαιολόγος την «εντόπισε» σε ανασκαφή του, σε ηλικία μόλις 24 ετών, στην αρχαία πόλη της Θήβας, το 1857, και την μετέφερε στην Σκωτία.
Ο επικεφαλής της ομάδας του Μουσείου JimTate έφερε σε επαφή επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων για τη διεκπεραίωση της μελέτης της μούμιας. Η αξονική τομογραφία επέτρεψε την ανακατασκευή του εσωτερικού περιεχομένου των σαβάνων σε 3 διαστάσεις.
Ποια ήταν;
Η Ιατροδικαστής και Ανθρωπολόγος του Πανεπιστημίου Έλενα Κρανιώτη, μίλησε στο MadeinCreta, για αυτήν τη μελέτη, καθώς το βάρος της αποκάλυψης της μυστηριώδους γυναίκας στηρίχθηκε σε αυτήν.
Ύστερα από διεξοδική έρευνα από τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του σκελετού και την οδοντοστοιχία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για νεαρή γυναίκα ηλικίας 25-35, Αιγυπτιακής εθνικότητας και ύψους 1,58μ.
Βρέθηκε πάπυρος που ήταν και πιστοποιητικό θανάτου.
Από την οδοντοστοιχία (η οποία ήταν σε άριστη κατάσταση) εικάζεται επίσης και η επαγγελματική της δραστηριότητα .
Εκτιμάται ότι έπλεκε καλάθια χρησιμοποιώντας την οδοντοστοιχία της καθώς υπάρχει φυσική αλλοίωση στα δυο μπροστινά δόντια.
Άλλα στοιχεία που προκύπτουν είναι ότι εργαζόταν σε ευγενείς, κάτι το οποίο αποδεικνύεται από την προσοχή που έτυχε το σώμα κατά τη μουμιοποίηση. Ωστόσο η ίδια δεν ήταν ευγενής. Η περιβολή της το αποδεικνύει αυτό σε συνάρτηση με το γεγονός ότι δεν είχε πάνω της κοσμήματα.
Όσον αφορά στα αίτια θανάτου η Δρ. Κρανιώτη δεν αναγνώρισε περιθανάτια τραύματα τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν ενδείξεις για την αιτία θανάτου. Το πιθανότερο είναι πως είχε ένα γρήγορο θάνατο λόγω κάποιας σοβαρής λοίμωξης η οποία δεν άφησε σημάδια.
Κατά την εξέταση του κρανίου αναγνωρίστηκε κάταγμα κοντά στην ρινική κοιλότητα το οποίο είναι συμβατό με μεταθανάτιο κάταγμα το οποίο είναι αποτέλεσμα της εξαγωγής του εγκεφάλου δια της ρινός κατά τη διαδικασία της μουμιοποίησης.
Στο πρόσωπο διακρίνονται τα φυλαχτά της
Η σωρός της μούμιας διατηρεί κάποια από τα μαλακά μόρια και το δέρμα του προσώπου τα οποία η Δρ. Κρανιώτη χρησιμοποίησε για την ανάπλαση του προσώπου σε 3 διαστάσεις. Το τρισδιάστατο μοντέλο φωτογραφήθηκε σε γωνία 45 περίπου μοιρών και με τη βοήθεια ενός Έλληνα καλλιτέχνη του Ιάκωβου Ουρανού δημιουργήθηκε κατά προσέγγιση το πρόσωπο της μυστηριώδους γυναίκας.
Το πιστοποιητικό θανάτου και τα φυλαχτά
Επιπρόσθετα η ανακατασκευή της μούμιας από τις αξονικές τομές αποκάλυψε την ύπαρξη φυλακτού σε σχήμα σκαραβαίου στην κεφαλή της γυναίκας καθώς και ένα τυλιγμένο πάπυρο που εικάζεται πως αποτελεί ένα είδος πιστοποιητικού θανάτου που περιέχει το όνομα, την ηλικία και την αιτία θανάτου της γυναίκας και διασφαλίζει το ασφαλές πέρασμά της στην άλλη ζωή όπως ορίζουν τα αιγυπτιακά έθιμα.
Ο σκαραβαίος ανακατασκευάστηκε και τυπώθηκε σε 3 διαστάσεις από ομάδα του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ με επικεφαλής τον Joseph Robinson.
Πηγή: thousandnews
