Μπορεί ένα κρατίδιο δύο εκατομμυρίων κατοίκων να αλλάξει τον πολιτικό χάρτη ολόκληρης της Γερμανίας;
Στη Σαξονία-Άνχαλτ, η απάντηση μπορεί να δοθεί την επόμενη Κυριακή.
Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) προηγείται με 40%-43%, αφήνοντας πολύ πίσω τους Χριστιανοδημοκράτες του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς. Μια μεγάλη νίκη δεν θα προκαλούσε απλώς ανατροπή στο κρατίδιο· θα δοκίμαζε το «τείχος πυρός», την άγραφη συμφωνία των γερμανικών κομμάτων να μη συνεργάζονται με την ακροδεξιά.
Και θα μπορούσε να αναδείξει τον πρώτο ακροδεξιό πρωθυπουργό γερμανικού κρατιδίου στη μεταπολεμική ιστορία.
Ο «επικίνδυνος» Ούλριχ Ζίγκμουντ
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο 35χρονος Ούλριχ Ζίγκμουντ, επικεφαλής της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ. Πρώην πωλητής αρωμάτων, με σπουδές στην ψυχολογία της αγοράς, έχει μετατρέψει την προεκλογική εκστρατεία σε ένα διαρκές επικοινωνιακό σόου.
Ο λογαριασμός του στο TikTok πλησιάζει τους 800.000 ακολούθους, ενώ εκείνος του απερχόμενου πρωθυπουργού Σβεν Σούλτσε περιορίζεται περίπου στους 17.000.
Το Der Spiegel τον παρουσίασε στο εξώφυλλό του ως «τον πιο επικίνδυνο άνθρωπο της Γερμανίας». Ο Ζίγκμουντ μετέτρεψε αμέσως τον χαρακτηρισμό σε διαφήμιση: υπέγραψε αντίτυπα, ένα από τα οποία φέρεται να πουλήθηκε διαδικτυακά για 1.000 ευρώ.
Πίσω από τη χαμογελαστή καμπάνια και τα συνθήματα «Όλα θα πάνε καλά» βρίσκεται ένα πρόγραμμα που προβλέπει μαζικές απελάσεις και «Remigration», χωριστές τάξεις για παιδιά μεταναστών, κατάργηση προγραμμάτων διαφορετικότητας και δημιουργία πολιτοφυλακής στα πρότυπα της αμερικανικής ICE.
Ο Ζίγκμουντ ζητά επίσης τερματισμό των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, αποκατάσταση των σχέσεων με τη Μόσχα, εγκατάλειψη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και επιστροφή στα ορυκτά καύσιμα, υποστηρίζοντας ότι η κλιματική αλλαγή δεν υπάρχει.
Η τοπική Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος έχει χαρακτηρίσει την AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ «εξακριβωμένα ακροδεξιά».
Τα τρία σενάρια της κάλπης
Η απόλυτη πλειοψηφία της AfD θεωρείται δύσκολη, όχι όμως αδύνατη. Δεν απαιτεί απαραίτητα πάνω από 50% των ψήφων: εάν αρκετά μικρότερα κόμματα μείνουν κάτω από το όριο εισόδου του 5%, το κόμμα μπορεί να εξασφαλίσει την πλειοψηφία των εδρών με χαμηλότερο ποσοστό.
Το δεύτερο σενάριο είναι η νίκη της AfD χωρίς αυτοδυναμία και η συγκρότηση ενός ευρύτατου συνασπισμού υπό το CDU. Για να βγαίνουν, όμως, οι αριθμοί, οι Χριστιανοδημοκράτες ενδέχεται να χρειαστούν ακόμη και τη στήριξη της Αριστεράς –μια συνεργασία που έως τώρα απέρριπταν.
Το τρίτο σενάριο είναι μια ασταθής κυβέρνηση μειοψηφίας, η οποία θα αναζητεί διαφορετικές συμμαχίες για κάθε νομοσχέδιο. Η είσοδος της Συμμαχίας Ζάρα Βάγκενκνεχτ στη Βουλή θα μπορούσε να περιπλέξει ακόμη περισσότερο την εξίσωση.
Η μάχη για το «τείχος πυρός»
Μια σαρωτική νίκη της AfD θα ασκούσε τεράστια πίεση στον Φρίντριχ Μερτς και στο CDU, όπου ήδη ορισμένα στελέχη θεωρούν ότι η απομόνωση της ακροδεξιάς δεν μπορεί να διατηρηθεί επ’ αόριστον.
Το διακύβευμα δεν περιορίζεται στις πολιτικές εντυπώσεις. Μια κυβέρνηση της AfD θα αποκτούσε έλεγχο των τοπικών υπηρεσιών πληροφοριών και πρόσβαση σε ευαίσθητα δεδομένα ασφαλείας –μια προοπτική που έχει προκαλέσει την έντονη ανησυχία του υπουργού Άμυνας Μπόρις Πιστόριους.
Η AfD δεν κρύβει ότι βλέπει τη Σαξονία-Άνχαλτ ως την αρχή. Στόχος της, δηλώνουν τα στελέχη της, είναι μετά το Μαγδεμβούργο η εξουσία σε ολόκληρη τη Γερμανία.
Στις 6 Σεπτεμβρίου, επομένως, οι ψηφοφόροι δεν θα επιλέξουν μόνο την επόμενη κυβέρνηση του κρατιδίου. Θα δείξουν εάν η μεταπολεμική γερμανική συναίνεση απέναντι στην ακροδεξιά παραμένει όρθια –ή αν το Μαγδεμβούργο θα γίνει η πρώτη μεγάλη ρωγμή.
