«Αούτος ο αφορισμένον με τ’ αγγείον εκαντούρεψέ με…».
Με αυτή τη φράση της γιαγιάς Ευδοξίας, που ακούγεται στην εισαγωγή του βιντεοκλίπ, ξεκινά το νέο μουσικό έργο «Γουρπάνι σ’, τουλουμόπο μ’», ένα τραγούδι αφιερωμένο όχι μόνο στο αγαπημένο ποντιακό μουσικό όργανο, αλλά και στη μνήμη, την οικογένεια και τις ρίζες.
Ο δημιουργός των στίχων, Γιάννης Γκόσιος, αντλεί την έμπνευσή του από τις οικογενειακές του αναμνήσεις στο Κεφαλοχώρι Σερρών, όπου εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Γαλίαινα του Πόντου. Όπως αφηγείται, μεγάλωσε ακούγοντας τη λύρα, αλλά κυρίως το αγγείον (τουλουμόπον), το όργανο που σημάδεψε τη ζωή του παππού και της γιαγιάς του.
Η μουσική βασίζεται σε παραδοσιακή μελωδία, καταγεγραμμένη από τον Γεώργιο Τσεπλιτίδη σε καρούλια τη δεκαετία του 1960, ενώ η σύγχρονη ενορχήστρωση επιχειρεί να αναδείξει τον ιδιαίτερο ήχο του οργάνου, χωρίς να αλλοιώνει τον παραδοσιακό του χαρακτήρα.
Στους στίχους, το αγγείον προσωποποιείται και γίνεται συνοδοιπόρος μιας ολόκληρης ζωής, όπως αποτυπώνεται και στον χαρακτηριστικό επαναλαμβανόμενο στίχο:
«Γουρπάνι σ’, τουλουμόπο μ’!».
Το τραγούδι ερμηνεύουν μουσικοί με βαθιά γνώση της ποντιακής παράδοσης. Στο αγγείον βρίσκεται ο Γιώργος Τσεπλιτίδης, ενώ συμμετέχουν ο Ιάκωβος Μωυσιάδης (λαούτο και πολίτικη λάφτα), ο Κωνσταντίνος Τσολάκης (νταούλι) και ο Γιώργος Καραϊωάννου (μπάσο). Τη μουσική επιμέλεια και την ενορχήστρωση υπογράφει ο Αβραάμ Γκόσιος, την καλλιτεχνική επιμέλεια του βιντεοκλίπ ο Flynn Sunsey, ενώ τους στίχους επιμελήθηκε ο Κωνσταντίνος Καρακασίδης.
Ξεχωριστή θέση στην παραγωγή έχει η συμμετοχή της γιαγιάς Ευδοξίας από το Κεφαλοχώρι, η φωνή της οποίας στην εισαγωγή λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στις γενιές, μεταφέροντας μια προσωπική οικογενειακή ιστορία που γίνεται συλλογική μνήμη για τον ποντιακό ελληνισμό.
Δείτε το βιντεοκλίπ:
