Ένα ζευγάρι ζαρκαδιών καταγράφηκε για πρώτη φορά στο Σέιχ Σου, με το θηλυκό ζώο να φαίνεται πως βρίσκεται σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Η πρόσφατη καταγραφή των ζαρκαδιών (Capreolus capreolus) έγινε από τον ζωολόγο/οικολόγο Θεόδωρο Κομηνό στο πλαίσιο της διδακτορικής του διατριβής στο Τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ – Τομέας Ζωολογίας.
Όπως εξηγεί, τα ζαρκάδια εντοπίστηκαν με drone κατά τη συστηματική έρευνα που διεξάγει τα τελευταία χρόνια για τον λύκο και το τσακάλι στην ορεινή και ημιορεινή ζώνη της Θεσσαλονίκης.
«Η συγκεκριμένη καταγραφή αφορά ζευγάρι ενήλικων ζώων. Ο αρσενικός εκτιμάται 3-4 ετών, με πλήρως ανεπτυγμένα, φρέσκα κέρατα σε φάση βελούδου – ένδειξη καλής κατάστασης. Η θηλυκή υπάρχει περίπτωση να είναι έγκυος, έχει μια τεράστια κοιλιά», λέει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο ειδήσεων ο Θ. Κομηνός.
Τα ζαρκάδια έχουν μια δυναμική εξάπλωσης τα τελευταία χρόνια και είναι γεγονός ότι έχουν επανέλθει σε περιοχές όπου επί δεκαετίες δεν υπήρχαν. «Αρχές του ’90 αν έβλεπε κάποιος ζαρκάδι ήταν σημαντικό, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν επανέλθει σε μεγάλο ποσοστό, και μάλιστα σε περιοχές που δεν γνωρίζαμε. Η καταγραφή στο Σέιχ Σου έχει ενδιαφέρον από την άποψη ότι πιθανώς δεν έχει καταγραφεί ξανά ζαρκάδι εδώ και πολλές δεκαετίες», εξηγεί.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το ζαρκάδι δεν εγκαθίσταται τυχαία αλλά χρειάζεται δομή βλάστησης, κάλυψη, σχετική ηρεμία και διαθέσιμους φυσικούς πόρους. «Όταν εμφανίζεται ζευγάρι ενηλίκων, σημαίνει ότι το οικοσύστημα μπορεί να το υποστηρίξει», τονίζει.
Η εμφάνιση των ζαρκαδιών αποδεικνύει ότι, παρά την αστική πίεση, το Σέιχ Σου παραμένει οικολογική προέκταση του Χορτιάτη και τμήμα ενός ευρύτερου φυσικού συμπλέγματος. Η λειτουργία του δεν αναστέλλεται επειδή η πόλη βρίσκεται δίπλα του.
«Η παρουσία ζαρκαδιών –όπως και άλλων ειδών– δεν αποτελεί “εισβολή”, ούτε σημαίνει πως πρέπει να απομακρυνθούν. Αποτελεί ένδειξη οικολογικής λειτουργίας. Όσο η ανθρώπινη δραστηριότητα αυξάνεται, τόσο πιο αναγκαίο γίνεται να κατανοηθεί ότι η περιοχή λειτουργεί ως φυσικός βιότοπος, με ζώα που κινούνται, αναπαράγονται και διεκδικούν χώρο».
Περιορισμός των ανθρώπινων δραστηριοτήτων
Για την προστασία των ζώων και του οικοσυστήματος, ο Θ. Κομηνός επισημαίνει ότι πρέπει να περιοριστούν οι ανθρώπινες δραστηριότητες όπως το μότοκρος, η ποδηλασία και το τρέξιμο μέσα στο δάσος, κυρίως τις βραδινές ώρες.
«Δεν γίνεται να βλέπεις ανθρώπους οι οποίοι τρέχουν, χωρίς φακούς, μέσα στο δάσος το βράδυ, γιατί μπορεί να έχουμε άσχημες εξελίξεις, όταν δημιουργείς τέτοια ένταση σε ένα δασικό οικοσύστημα που έχει λύκους, ζαρκάδια και αγριογούρουνα, ακόμη και αδέσποτα σκυλιά. Θα πρέπει φυσικά να υπάρχουν όλες αυτές οι δραστηριότητες, αλλά να γίνονται μέρα και όχι μέσα στο δάσος, όπου τα ζώα δέχονται μια τρομερή πίεση».
Μάλιστα, αναφέρει ότι στο πλαίσιο της έρευνας του, συνάντησε ένα βράδυ μια ομάδα ανθρώπων που έκανε τζόγκινγκ και τους έδειξε εικόνες από το drone του, όπου εμφανίζονταν λύκοι από τα μέρη απ’ όπου πέρασε.
«Δεν θα σας επιτεθούν», τους είπα, «αλλά δημιουργείται ένα τρομερό στρες στα ζώα, που έχουν κι αυτά δικαιώματα».
