Διευκρινίσεις για το τραγούδι που προκάλεσε την αντίδραση του δημάρχου Φλώρινας στη διάρκεια συναυλίας τους έδωσε με σημερινή ανάρτησή του το συγκρότημα Banda Entopica, μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε για το είδος της μουσικής που έπαιζαν.
Παράλληλα, στο πλευρό τους στάθηκε, με δική του ανάρτηση, ο πρώην πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών και επίτιμος αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Χρήστος Ράμμος, ο οποίος καταδίκασε τη στάση του δημάρχου Φλώρινας απέναντι στα μέλη της και τη διαμαρτυρία του για τη γλώσσα των τραγουδιών τους.
Υπενθυμίζεται ότι στη διάρκεια συναυλίας του συγκροτήματος, ο δήμαρχος επενέβη και διαμαρτυρήθηκε με έντονο τρόπο την ώρα που ακουγόταν ένα τραγούδι στη σλαβική γλώσσα. Στην ανάρτησή του, ο Χρ. Ράμμος έκανε λόγο για πρακτικές που, όπως σημειώνει, «εγείρουν σοβαρά ζητήματα θεσμικής και δικαιωματικής τάξης».
Η ανάρτηση του συγκροτήματος
Στην ανάρτησή τους, τα μέλη του συγκροτήματος αναφέρουν ότι το τραγούδι που προκάλεσε την αντίδραση του δημάρχου ήταν το το «Έλα Κέρκο» και όχι το Eleno Kerko, όπως αναπαράχθηκε από ορισμένα μέσα ενημέρωσης. Επιπλέον, διευκρινίζει ότι είχαν ενημερώσει για το ποια τραγούδια επρόκειτο να ακουστούν στη συναυλία τους και είχαν λάβει τη σχετική έγκριση, ενώ δημοσίευσαν και τους στίχους των δύο τραγουδιών που ακούστηκαν στη συναυλία τους.
Αναλυτικά, η ανάρτησή τους αναφέρει:
Δυστυχώς, η συνεχής αναπαραγωγή ψευδών ισχυρισμών μάς φέρνει στη δυσάρεστη θέση να χρειάζεται να δώσουμε απαντήσεις σε κακοπροαίρετα σχόλια, ειδήσεις παραπληροφόρησης και ανακριβή άρθρα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο.
1. Σε ό,τι αφορά τα τραγούδια που παίξαμε στις 22/12 στη Φλώρινα, αυτά ήταν η «Σόφκα» και το «Έλα Κέρκο» και ΟΧΙ το Eleno Kerko. Εσκεμμένα, ορισμένοι μας κατηγορούν ότι τραγουδήσαμε το Eleno Kerko, καθώς αυτό συγχέεται εύκολα με το «Έλα Κέρκο».
Θέλουμε να τονίσουμε ότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός είναι απολύτως ψευδής, καθώς το Eleno Kerko είναι ένα τελείως διαφορετικό τραγούδι από το «Έλα Κέρκο», τόσο ως προς τους στίχους όσο και ως προς τον χορό, τον ρυθμό και τη μουσική. Συγκεκριμένα, το Eleno Kerko είναι τραγούδι σε ρυθμό 7/8 (συρτό), ενώ το «Έλα Κέρκο» είναι σε ρυθμό 16/8 (πουστσένο – λεβέντικο).
2. Σε σχέση με όσα ειπώθηκαν σε πρωινή εκπομπή από εκπρόσωπο του πολιτιστικού Συλλόγου «Φωτιά Χαμάμ», ότι υπήρχε συμφωνία να μη τραγουδηθούν ντόπια τραγούδια, θέλουμε να διευκρινίσουμε ότι η συμφωνία στην οποία καταλήξαμε ήταν η εξής: να παίξουμε δύο-τρία τραγούδια στα ντόπικα προς το τέλος του προγράμματος, όπως και έγινε, τα οποία μάλιστα είχαμε ενημερώσει ποια θα είναι και είχαμε λάβει την σχετική έγκριση. Παρά την παρέμβαση από μέρους του δημάρχου, καθώς και λίγων ακροατών, αποφασίσαμε ΕΜΕΙΣ να συνεχίσουμε την εκδήλωση, προκειμένου να τιμήσουμε τον υπόλοιπο κόσμο που βρισκόταν εκεί και μας στήριξε με την παρουσία, το χειροκρότημα και τον χορό του.
Ελπίζουμε να γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι πρόκειται για ένα γεγονός λογοκρισίας, το οποίο ορισμένες πλευρές επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν για προπαγανδιστικό όφελος.
Ως Banda Entopica, θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε για τα αμέτρητα μηνύματα συμπαράστασης που έχουμε λάβει από την πρώτη στιγμή αυτού του γεγονότος. Όπως είπαμε εξαρχής, τραγουδάμε και παίζουμε για να ενώνουμε τον κόσμο και όχι για να τον χωρίζουμε. Οποιαδήποτε εκμετάλλευση της μουσικής που παίζουμε για εθνικιστικούς και μισαλλόδοξους σκοπούς, από οποιαδήποτε πλευρά, θα μας βρίσκει πάντα αντίθετους.
Καλές γιορτές με υγεία, αγάπη και ελευθερία λόγου!
View this post on Instagram
Χρ. Ράμμος: «Θα τραγουδούμε ό,τι θέλουμε, σε όποια γλώσσα ή διάλεκτο θέλουμε»
«Σε μια σύγχρονη δημοκρατία και σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου, όπως είμαστε στα χαρτιά και διεκδικούμε πάντα να είμαστε και στην καθημερινή πράξη [που είναι και το πιο δύσκολο], θα τραγουδούμε ό,τι θέλουμε, σε όποια γλώσσα ή διάλεκτο θέλουμε και θα λέμε ό,τι πιστεύουμε, ό,τι μας εκφράζει και ό,τι λαχταράει η καρδιά μας», σημείωσε.
«Έχουν χυθεί τόνοι μελάνης στα Συντάγματα μας, στις διεθνείς συμβάσεις που μας δεσμεύουν, και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για το δικαίωμα αυτό. Και ουδείς αυτόκλητος και αμαθής λογοκριτής, ειδικά όταν ασκεί δημόσια εξουσία, έχει το παραμικρό δικαίωμα ή αρμοδιότητα να μας βάζει εμπόδια στο να το κάνουμε, όπως και εμείς δεν τον εμποδίζουμε να τραγουδάει και να λέει ό,τι εκείνου του αρέσει».
Ειδικότερα, η δική του ανάρτηση αναφέρει:
Διάβασα ότι στην Φλώρινα παρεμποδίστηκε ένα μουσικό συγκρότημα να παίξει ένα τραγούδι, με το επιχείρημα ότι δεν ήταν στην ελληνική γλώσσα, αλλά στην προγεγραμμένη σλαβομακεδονική γλώσσα ή σε μια παραλλαγή της. Σε μια σύγχρονη δημοκρατία και σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου, όπως είμαστε στα χαρτιά και διεκδικούμε πάντα να είμαστε και στην καθημερινή πράξη [που είναι και το πιο δύσκολο], θα τραγουδούμε ό,τι θέλουμε, σε όποια γλώσσα ή διάλεκτο θέλουμε και θα λέμε ό,τι πιστεύουμε, ό,τι μας εκφράζει και ό,τι λαχταράει η καρδιά μας. Έχουν χυθεί τόνοι μελάνης στα Συντάγματα μας, στις διεθνείς συμβάσεις που μας δεσμεύουν, και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για το δικαίωμα αυτό. Και ουδείς αυτόκλητος και αμαθής λογοκριτής, ειδικά όταν ασκεί δημόσια εξουσία, έχει το παραμικρό δικαίωμα ή αρμοδιότητα να μας βάζει εμπόδια στο να το κάνουμε, όπως και εμείς δεν τον εμποδίζουμε να τραγουδάει και να λέει ό,τι εκείνου του αρέσει. Οι όψιμες εθνικοφροσύνες μας γυρίζουν πίσω στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας και αποτελούν θλιβερό και ανησυχητικό δείγμα ανόδου ακροδεξιών και μισαλλόδοξων ιδεολογιών. Μην αφήσουμε να μας πάρουν πίσω όσα κατακτήσαμε με τόσους αγώνες τις τελευταίες δεκαετίες. Σήμερα απαγορεύεται ένα τραγούδι, αύριο μπορεί, εν ονόματι της εθνικοφροσύνης που μας βασάνισε άγρια παλιότερα, ή της “ορθοφροσύνης”, όπως αυτή την αντιλαμβάνεται η εξουσία ή μια υποτιθέμενη κοινωνική πλειοψηφία, να απαγορευτεί ή να περισταλεί η ελευθερία του λόγου και να καταλήξουμε στο τέλος σαν την εξ ανατολών γειτονική μας χώρα [που, μεταξύ άλλων, απαγορεύει τη δημόσια και επίσημη χρήση της γλώσσας που είναι η μητρική γλώσσα του 25% του πληθυσμού της], χωρίς καν να το καταλάβουμε, με συνέπεια όταν το αντιληφθούμε να είναι αργά για την όποια αντίδραση, όπως έχει διδάξει τόσο συχνά και πικρά η Ιστορία.
