Η γιαγιά του εγκατέλειψε τη Σμύρνη το 1922, στη διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής, σε ηλικία 19 ετών. Βρέθηκε στον Πειραιά, και σήμερα ο εγγονός της είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος γλύπτης, τα έργα του οποίου ταξιδεύουν για εκθέσεις σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ο Τζορτζ (Γιώργος) Πετρίδης, πιστός στην ιστορία της οικογένειάς του, αποτύπωσε τα βλέμματα της Σμυρνιάς γιαγιάς, των γονιών, αλλά και της κόρης του, στα έργα του με τίτλο «Ελληνικές κεφαλές», τα οποία θα παρουσιαστούν στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι, από τις 4 Δεκεμβρίου.
Πρόκειται για μια σειρά έξι προτομών που επαναπροσδιορίζουν την ελληνική ιστορία και κουλτούρα μέσα από το πρίσμα της δικής του οικογένειας, σε βάθος 2.500 ετών.
Συμπυκνώνοντας τις επιρροές που τον έχουν διαμορφώσει, άντλησε έμπνευση από έξι σημαντικές περιόδους της ελληνικής ιστορίας: την Κλασική περίοδο (510-323 π.Χ.), τη βυζαντινή εποχή (330-1453 μ.Χ.), την Ελληνική Επανάσταση (1821-1829), την Καταστροφή της Σμύρνης (1922), τη ναζιστική Κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο (1941-1949), και τη σύγχρονη εποχή.
Έχουν ήδη παρουσιαστεί σε πόλεις των ΗΠΑ (Ουάσινγκτον, Νέα Υόρκη και Σικάγο), επίσης στη Βενετία και την Κωνσταντινούπολη, και το επόμενο διάστημα, εκτός από το Παρίσι, θα ταξιδέψουν στο Λονδίνο, το Βερολίνο, καθώς και στο Χονγκ Κονγκ, τη Σιγκαπούρη, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία.
Από την Αθήνα στη Νέα Υόρκη
Γεννημένος στην Αθήνα το 1964, ήρθε σε επαφή με τις ελληνικές αρχαιότητες στην ηλικία των 5 ή 6 ετών, από τη θεία του, η οποία ήταν ξεναγός στην Ακρόπολη και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα. Παράλληλα, κατά τις επισκέψεις του στο Άγιον Όρος, εντρύφησε στην ορθόδοξη πίστη και τη βυζαντινή τέχνη, μένοντας άναυδος, όπως είχε δηλώσει, βλέποντας εικόνες και κειμήλια ηλικίας άνω των χιλίων ετών.
Αφού εργάστηκε στη Wall Street της Νέας Υόρκης, φτάνοντας να γίνει διευθύνων σύμβουλος σε εταιρεία συγχωνεύσεων και εξαγορών, σπούδασε ελεύθερες τέχνες, και ασχολήθηκε με το σχέδιο, τη ζωγραφική και τη γλυπτική.
Αντλεί βαθιά έμπνευση από την αρχαία ελληνική γλυπτική, τις ρωμαϊκές απομιμήσεις, τους δασκάλους της Αναγέννησης όπως ο Ντονατέλο και ο Μιχαήλ Αγγελος, αλλά και τους νεότερους καινοτόμους όπως ο Ροντέν και ο Μαγιόλ, καθώς και τους σύγχρονους γλύπτες που συνεχίζουν αυτήν την παράδοση.
Με αυτά τα θεμέλια, δημιούργησε πορτρέτα μεγαλύτερα από το φυσικό μέγεθος, χωρίς όμως να είναι ιστορικά αντίγραφα, αλλά προσωπικές ερμηνείες. Συγκεκριμένα η «Θάλεια», ενώ είναι εμπνευσμένη από την Κλασική ελληνική περίοδο, έχει το βλέμμα της μητέρας του ως νεαρής γυναίκας στη μεταπολεμική Ελλάδα.
Το έργο του «Άρχοντας», αναφερόμενο στη βυζαντινή περίοδο, εκτός από τον Μέγα Κωνσταντίνο, βασίστηκε σε φωτογραφίες του πατέρα του, ως νεαρού καπετάνιου, ενσαρκώνοντας την ηγεσία και το σαφές όραμα για το μέλλον.
Στις «Ηρωίδες του 1821» θέλησε να μεταφέρει τη δύναμη, την ανυπακοή και την ανθεκτικότητα της Μαντώς Μαυρογένους, της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας και της Δόμνας Βισβίζη από τη Θράκη, βρίσκοντας μια σύγχρονη Ελληνίδα για να αναλάβει το έργο, μια γυναίκα με παρόμοια χαρακτηριστικά προσωπικότητας, όπως είχε αναφέρει χαριτολογώντας σε παλιότερη συνέντευξή του, την αρραβωνιαστικιά του.
Κατά τη μελέτη του για την Καταστροφή της Σμύρνης, βασίστηκε στις εμπειρίες και το βλέμμα της γιαγιάς του, αλλά και στα ημερολόγια του αδελφού της, που πολέμησε στη Μικρασιατική Εκστρατεία.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα γλυπτό που μεταφέρει τη θλίψη για την απώλεια της πατρίδας τους, αλλά και την αξιοπρέπεια στην αποδοχή της μοίρας και την ανοικοδόμηση της ζωής τους σε μια νέα χώρα, την Ελλάδα.
Αντίστοιχα, για το έργο «Κόρη», την προτομή ενός κοριτσιού, είχε ποζάρει η κόρη του, σε ηλικία 12 ετών.
Μόνιμα εγκατεστημένα έργα
Πέραν της έκθεσης «Ελληνικές κεφαλές», που μέχρι τον Απρίλιο παρουσιάζονταν στο Σισμανόγλειο Μέγαρο, στην Κωνσταντινούπολη και τώρα θα βρεθούν στο Παρίσι, περισσότερα από 25 έργα του είναι μόνιμα εγκατεστημένα σε επτά χώρες, ενώ είναι υπό εξέλιξη και νέες αναθέσεις.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του, το έργο του περιλαμβάνει τη δημιουργία μνημειακών υπαίθριων εγκαταστάσεων, καθώς και μεγάλων εσωτερικών έργων για δημόσιους και θεσμικούς χώρους.
Στην Αθήνα μπορεί κάποιος να δει το έργο του «Πρόσφυγας, η γυναίκα της Σμύρνης»», στην πλατεία Αγίου Γεωργίου, στο Νέο Ψυχικό, το οποίο τοποθετήθηκε εκεί με αφορμή τη συμπλήρωση ενός αιώνα από τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Επιπλέον, υπάρχει και η «Αρεταίεια», μια γυμνή εγκυμονούσα έξω από το Αρεταίειο Νοσοκομείο. Και μάλιστα, όπως έχει δηλώσει, το άγαλμα έχει στραμμένο το βλέμμα στο άγαλμα του Ελευθέριου Βενιζέλου, «συνομιλώντας» με τον ηγέτη που έστειλε στη Μικρά Ασία τους στρατιώτες που εκείνη «κυοφόρησε».
