Μπορεί ο Πόντος να μην διαθέτει πολλές παραλίες λόγω της γεωμορφολογίας του, ωστόσο το καλοκαίρι οι κάτοικοι δεν έχαναν ευκαιρία να βουτάνε στα νερά του, από τις αποβάθρες που κατασκευάζονταν για να διευκολύνεται ο κόσμος. Γυναίκες και άνδρες κολυμπούσαν σε διαφορετικά σημεία αλλά και ώρες καθώς δεν επιτρεπόταν να βρίσκονται μαζί.
Οι μεν φορούσαν καμίσι, οι δε τυλιγάδ’.
Το καμίσι ήταν ένα μακρύ φουστάνι με ραντάκι ενώ το τυλιγάδ’ ένα μακρύ κομμάτι ύφασμα που το τύλιγαν γύρω από τη μέση και ανάμεσα από τα πόδια ώστε να καλύπτεται η περιοχή των γεννητικών οργάνων.
Μια τέτοια καλοκαιρινή εικόνα από τη Σαμψούντα περιγράφει ο Ιάκωβος Κουλοχέρης στο βιβλίο του Η Αμισός και τα πάθη της (εκδ. Αφοι Κυριακίδη).
≈
Κατά το Πασά-Γιλού, όπου γίνονταν οι περίπατοι υπήρχαν τα θερινά κέντρα των Ελλήνων που τα έλεγαν «Καζίνα».
Το καλοκαίρι, από Έλληνα επιχειρηματία στήνονταν μεταξύ της αποβάθρας της Ρεζής και της αποβάθρας του Μερκεζιού μία αποβάθρα για θαλάσσια λουτρά.
Στην αιχμή της αποβάθρας αυτής και σε αρκετό βάθος περιέφρασε με σανίδες ένα μεγάλο χώρο για κολυμβητήριο, γύρωθεν με καμαρίνια. Στο κολυμβητήριο αυτό γίνονταν τα καλοκαιρινά μπάνια των Αμισηνών.
Το πρωί κολυμπούσαν οι γυναίκες και το απόγευμα οι άνδρες.
Ιάκωβος Κουλοχέρης
