Και επισήμως ημέρα μνήμης για τον θρακικό ελληνισμό ήταν η φετινή 6η Απριλίου, μετά την υπογραφή του σχετικού προεδρικού διατάγματος. «Σε ανάμνηση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης από τους Νεότουρκους. Θυμόμαστε το “Μαύρο Πάσχα” της Ανατολικής Θράκης όχι μόνο ως τραγωδία, αλλά ως κομμάτι της ψυχής ενός λαού που άντεξε και προχώρησε. Όταν θυμόμαστε, τιμάμε. Και όταν τιμάμε, κρατάμε ζωντανά όσα μας έφεραν ως εδώ» έγραψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κλείνοντας την καθιερωμένη ανασκόπηση της εβδομάδας.
Η αποστροφή αυτή του πρωθυπουργού ενόχλησε τον ανταποκριτή της Hürriyet στην Αθήνα, ο οποίος έγραψε ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός επινόησε μια νέα γενοκτονία για να κατηγορήσει τους Νεότουρκους!
«Ενώ η ελληνική κυβέρνηση καταβάλλει προσπάθειες για εξομάλυνση των σχέσεων με την Τουρκία, η ανάρτηση Μητσοτάκη τράβηξε την προσοχή», γράφει ο ελληνικών καταβολών Τούρκος αρθρογράφος Yorgo Kirbaki, ο οποίος επισημαίνει αυτό που πράγματι ισχύει, ότι ο όρος «γενοκτονία» δεν περιλαμβάνεται ούτε στο νόμο που ψηφίστηκε από τη Βουλή, ούτε στο προεδρικό διάταγμα.
Όπως εξηγεί ο δρ Ιστορίας Βλάσης Αγτζίδης με ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, υπάρχει ένα μεθοδολογικό θέμα, «μιας και ο θρακικός ελληνισμός έχει τρεις διαφορετικές ιστορικές εμπειρίες:
»η Ανατολική Θράκη, όπου ξεκίνησε το 1914 η εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και σήμερα ανήκει στην Τουρκία,
»η Βόρεια Θράκη ή Ανατολική Ρωμυλία, η οποία υπέστη τη βία του βουλγαρικού εθνικισμού ήδη από το 1906 και σήμερα ανήκει στη Βουλγαρία και
»η Δυτική Θράκη, που απελευθερώθηκε το 1920 και σήμερα ανήκει στην Ελλάδα».
Σε κάθε περίπτωση ο αρθρογράφος της Hürriyet, η οποία είναι από τις πλέον δημοφιλείς εφημερίδες στην Τουρκία, επιλέγει να αγνοεί την ιστορική πραγματικότητα –ακολουθώντας άλλωστε την επίσημη τουρκική γραμμή–, και αναφωνεί «Τι άλλο βρήκαν πάλι αυτοί οι Έλληνες!».
Και συμπληρώνει: «Το 1994 η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε την 19η Μαΐου ως τη λεγόμενη “Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου”, και το 1998 τη 14η Σεπτεμβρίου ως τη λεγόμενη “Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας”». Μάλιστα, χαρακτηριστικό του σε ποιους απευθύνεται είναι το γεγονός ότι χρειάζεται να εξηγήσει με κρατικούς και εθνικιστικούς όρους ότι ως Μικρά Ασία νοείται η περιοχή του «Αιγαίου και της ενδοχώρας της Ανατολίας».
