«Μάνα μ’ έρθεν η άνοιξη κ’ εξέβαν τα τζουντζούνας
και τ’ έμορφα τα κόρτσοπα φορούνε τα ζουπούνας»
Στη γυναικεία ποντιακή ενδυμασία, μέσα από την επιστήμη της Λαογραφίας, ήταν αφιερωμένη η εκδήλωση-ημερίδα που διοργάνωσε ο Σύλλογος Ποντίων Νομού Σερρών «Εύξεινος Λέσχη» στην κεντρική βιβλιοθήκη της πόλης.
Καλεσμένες η Λένα Καλαμαρινού που αναφέρθηκε στις μεταβολές της φορεσιάς και στην εξέλιξή της στον ελλαδικό χώρο, και η Λένα Σαββίδου που παρουσίασε μαρτυρίες προσφύγων.
Όπως αναφέρει το σωματείο, «σκοπός της εκδήλωσης, η οποία είχε ιστοριοδιφικό χαρακτήρα, ήταν η επισήμανση επιβιώσεων στη νεότερη ζωή στοιχείων του παρελθόντος».
Η ζιπούνα ή ζουπούνα, ή εντερίν ή αντερί (στον δυτικό Πόντο), είναι το χαρακτηριστικό ένδυμα της γυναίκειας ποντιακής ενδυμασίας – σε σημείο μάλιστα που καθιερώθηκε ως ορολογία για ολόκληρη τη φορεσιά.
Η Λένα Καλαμαρινού, σχεδιάστρια, κατασκευάστρια και κυρίως ερευνήτριας της ζιπούνας, τόνισε ότι η κομψότητα και η πλούσια διακόσμηση με τα κουμπιά ή τις χρυσοκέντητες θηλιές αποτελεί ενδυματολογικό «κεφάλαιο» στην επιστήμη της Λαογραφίας.
Στάθηκε στην εξέλιξη της ζιπούνας σε φολκλορικό ένδυμα και δικαίωσε με την παρουσίασή της τις κεντήστρες της Μέριμνας Ποντίων Κυριών της Τραπεζούντας, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό τη διαχρονικότητα των ηθών και εθίμων και τους δεσμούς με τις αλησμόνητες πατρίδες.
Από τη μεριά της η Λένα Σαββίδου τόνισε ότι αυτό το μακρύ και εφαρμοστό πανωφόρι από τσόχα ή μάλλινο ύφασμα με τις χρυσοϋφάντινες κεντητές διακοσμήσεις αντικατοπτρίζει την πολιτιστική ταυτότητα των Ελλήνων που εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μετά το 1922. Για να επιβεβαιώσει και να ενισχύσει αυτή την άποψη παρουσίασε ένα απάνθισμα μαρτυριών.
Μέλη των χορευτικών του Συλλόγου Ποντίων Νομού Σερρών συμμετείχαν στη δραματοποιημένη παρουσίαση στοιχείων από τη ζωή στον Πόντο, ενώ η χορωδία του σωματείου παρουσίασε τραγούδια με θέμα την παραδοσιακή ποντιακή φορεσιά.
