Η Γερμανία αποχαιρέτησε σήμερα τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, «έναν ένθερμο δημοκράτη» και «προσηλωμένο Ευρωπαίο» με καθοριστική συμβολή στην επανένωση της Γερμανίας, ο οποίος υπήρξε σημαιοφόρος της δημοσιονομικής πειθαρχίας την οποία προώθησε η χώρα του στην Ευρώπη.
Ο Σόιμπλε απεβίωσε την επομένη των Χριστουγέννων σε ηλικία 81 ετών, έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.
Γνωστός για την ειλικρίνειά του και την ισχυρή θέλησή του, ήταν ένας ένθερμος δημοκράτης που δεν σταμάτησε να μάχεται εναντίον κάθε μορφής λαϊκισμού και προσηλωμένος Ευρωπαίος, δήλωσε στην επικήδεια τελετή που πραγματοποιήθηκε στην εκκλησία του Όφενμπουργκ (νοτιοδυτική Γερμανία) ο Βίνφριντ Κρέτσμαν, μέλος του κόμματος των Πρασίνων, πρωθυπουργός του κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης.
Προσωπικότητες του συντηρητικού Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) –του οποίου ηγήθηκε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στα τέλη της δεκαετίας του 1990– έδωσαν το παρών, με την αξιοσημείωτη εξαίρεση της Άνγκελας Μέρκελ στις κυβερνήσεις της οποίας ήταν υπουργός Οικονομικών τα 12 από τα 16 χρόνια της παραμονής της στην καγκελαρία (2005-2021).
Η πρώην καγκελάριος θα συμμετάσχει ωστόσο στην απότιση φόρου τιμής από το γερμανικό κράτος που θα πραγματοποιηθεί στις 22 Ιανουαρίου στην Μπούντεσταγκ, την Κάτω Βουλή του γερμανικού Κοινοβουλίου, του οποίου ο εκλιπών υπήρξε μέλος για 51 χρόνια, και πρόεδρος από το 2017 έως το 2021. Συμμετέχοντας μόνο στην κρατική τελετή στο Βερολίνο, χώρο που συμβολίζει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο την πολιτική ζωή και δράση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, η Άνγκελα Μέρκελ επιθυμεί να υπογραμμίσει με ιδιαίτερο τρόπο τον φόρο τιμής που του αποτείνει, δήλωσε στο AFP εκπρόσωπός της.
Ο Σόιμπλε δεν έγινε ποτέ καγκελάριος, καθώς ενεπλάκη στο «σκάνδαλο των δωρεών» που συντάραξε το CDU. Ωστόσο «έλαβε αποφάσεις που άφησαν βαθιά σημάδια στη χώρα», υπογράμμισε ο ηγέτης του CDU Φρίντριχ Μερτς. «Το συμβόλαιο το οποίο μας ένωσε και πάλι έπειτα από 40 χρόνια χωρισμού, φέρει τη δική του υπογραφή».
Παραπληγικός έμεινε έπειτα από απόπειρα δολοφονίας που έγινε εναντίον του τον Οκτώβριο του 1990 από ένα ψυχικά διαταραγμένο άτομο. Θέση υπουργού έλαβε για πρώτη φορά το 1984, όμως γνωστός στην Ευρώπη έγινε με το χαρτοφυλάκιο των Οικονομικών από το 2009, υπερασπιζόμενος με νύχια και με δόντια τη δημοσιονομική πειθαρχία την οποία το Βερολίνο δεν σταμάτησε να προωθεί στην Ευρώπη.
Κατά σύμπτωση, η κηδεία του τελέστηκε την ίδια ημέρα με την απότιση εθνικού φόρου τιμής από τη Γαλλία στον Ζακ Ντελόρ, πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και επίσης σημαντική προσωπικότητα της Ευρώπης.
