Το σκηνικό που στήνεται στην ΕΕ μοιάζει πλέον με θηλιά στο βέτο που ασκεί η Κυπριακή Δημοκρατία επί των κυρώσεων κατά της κυβέρνησης της Λευκορωσίας. Και συμβαίνει κάτι τέτοιο, διότι, κατά τις επαφές της καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ την περασμένη Τρίτη με τον πρόεδρο Ερντογάν, ο τελευταίος έθεσε ως προϋπόθεση όπως οι διερευνητικές επαφές των δυο χωρών αρχίσουν μετά τη Σύνοδο της ΕΕ (1 Οκτωβρίου).
Δηλαδή, θέλει να δει εάν θα αποφασιστούν ή όχι κυρώσεις σε βάρος του. Και αν η Λευκωσία θα πιεστεί από την Ελλάδα και τους λοιπούς εταίρους της να μη συνεχίσει να ζητά κυρώσεις.
Το παιχνίδι του Ερντογάν
Η αναβολή της Συνόδου, που ήταν προγραμματισμένη για τις 24 Σεπτεμβρίου, και η μετακίνησή της για την 1η και 2α Οκτωβρίου, προέκυψε μετά τη συνομιλία Μέρκελ και Ερντογάν. Ως αιτία εμφανίστηκε η ασθένεια τεχνοκράτη που υπηρετεί δίπλα από τον πρόεδρο Μπορέλ με κορονοϊό. Αληθές είναι όμως ότι η Σύνοδος δεν θα είχε επιτυχές αποτέλεσμα, λόγω του βέτο που ασκεί η κυπριακή κυβέρνηση επί των κυρώσεων που θέλει να επιβάλει η ΕΕ στη Λευκορωσία. Ένα βέτο που θα αρθεί εάν υπάρχει κοινή απόφαση για την εφαρμογή κυρώσεων σε βάρος της Άγκυρας λόγω των παραβιάσεων στην Κυπριακή ΑΟΖ, όπως καθορίζουν τα συμπεράσματα του Ιουνίου.
Τι είπε λοιπόν ο Ερντογάν μέσω της Μέρκελ στην Αθήνα, η οποία δεν έφερε αντίσταση: Οι διεργασίες με την Ελλάδα θα αρχίσουν μετά τη Σύνοδο της 1ης Οκτωβρίου, εάν η Ελλάδα δεν θα εισηγηθεί κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας. Μόνο η Κύπρος επιμένει στην εφαρμογή του δικού της νομικού πλαισίου για τις κυρώσεις εφόσον το «Barbaros» και το «Yavuz» βρίσκονται εντός της Κυπριακής ΑΟΖ.
Άρα, ποιο είναι το μήνυμα της Τουρκίας και της Μέρκελ προς την Ελλάδα; Μαζέψτε τη Λευκωσία και στραγγαλίστε το βέτο της, ώστε:
1) Να τεθούν οι κυρώσεις σε βάρος της Λευκορωσίας. Έτσι ο Τούρκος πρόεδρος περνά στο στρατόπεδο της Γερμανίας και άλλων χωρών, γνωρίζοντας ότι με τον τρόπο αυτόν θα είναι κερδισμένος. Και αυτό παρότι ο ίδιος, λόγω Ρωσίας, υποστήριξε την κυβέρνηση της Λευκορωσίας. 2) Να μην τεθούν κυρώσεις σε βάρος της Άγκυρας, διότι αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα κατηγορηθούν η Αθήνα και η Λευκωσία ότι με υπαιτιότητα της κυπριακής κυβέρνησης ναυάγησε η προσπάθεια Μέρκελ. Το είπε ξεκάθαρα ο Ερντογάν: Η Ελλάδα δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία…
Κυπριακό βέτο και λάθη
Γιατί η Λευκωσία επιμένει στο βέτο; Όχι βεβαίως επειδή δεν αντιλαμβάνεται τον δικτατορικό χαρακτήρα του καθεστώτος στη Λευκορωσία, αλλά διότι οι κυρώσεις οι οποίες έχουν εγκριθεί σε βάρος της Τουρκίας στη Σύνοδο του περασμένου Ιουνίου, λόγω των παράνομων δραστηριοτήτων της εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, δεν έχουν ακόμη τεθεί σε ισχύ, καθώς και για έναν άλλο λόγο: Ενώ θεωρείται θετική η απομάκρυνση του «Oruç Reis» από την ελληνική υφαλοκρηπίδα και στην ουσία αφορμή για να μην επιβληθούν κυρώσεις σε βάρος της Άγκυρας, το ίδιο δεν ισχύει και στην περίπτωση της Κύπρου, όπου το «Yavuz» και το «Barbaros» συνεχίζουν τις έρευνές τους εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, που συνιστά αναπόσπαστο τμήμα του κοινοτικού κεκτημένου.
Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθούν τα εξής: Η κυπριακή κυβέρνηση δεν είχε επαρκή κοινή στρατηγική με την αντίστοιχη ελληνική. Ακόμη και αν είχαν, κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μπούμερανγκ. Γιατί; Διότι η Λευκωσία ισχυριζόταν ότι η έλλειψη πολεμικού ναυτικού από την πλευρά της δεν δημιουργούσε προϋποθέσεις κρίσης με την Τουρκία, σε αντίθεση με την Ελλάδα, η οποία διαθέτει ναυτικό και, ως εκ τούτου, ήταν αναγκασμένη να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα, καθώς και τα ειδικά κυριαρχικά της δικαιώματα, όπως προκύπτουν μέσα από την υφαλοκρηπίδα, ακόμη και εν όπλοις. Οπότε το όλο σκηνικό προκάλεσε κρίση. Δηλαδή η επιθετική στάση της Τουρκίας εκ των πραγμάτων απαντάται από την εν αμύνη (αυτοάμυνα) αντίδραση της Ελλάδας. […]
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.
Γιάννος Χαραλαμπίδης
Δρ Διεθνών Σχέσεων
- Πηγή: simerini.sigmalive.com.
