Έχουν περάσει 23 ημέρες από τότε που η Ελλάδα έλαβε περιοριστικά μέτρα κυκλοφορίας εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού SARS-CoV-2. Η καραντίνα «εισέβαλε» στις ζωές των κατοίκων της Ελλάδας, που αναγκάστηκαν να αφήσουν την κοινωνική τους ζωή ώστε να αντιμετωπιστεί όσο πιο δραστικά γίνεται η Covid-19.
Η καθημερινότητα όλων άλλαξε άρδην, και η προσμονή της Άνοιξης –που διένυε μόλις τον πρώτο της μήνα– χάθηκε ξάφνου, εναποθέτοντας τις ελπίδες της στον Μάιο.
Για άλλους ο χρόνος σταμάτησε πριν με το lockdown, για κάποιους άλλους κυλάει κανονικά, η ζωή τους συνεχίζεται κι έξω από το σπίτι τους καθώς πρέπει να πηγαίνουν στη δουλειά τους, τη στιγμή που για κάποιους ο χρόνος περνάει αργά μέσα σε διαμερίσματα των 30-40 τετραγωνικών μέτρων, χωρίς μπαλκόνια με θέα. Όλοι όμως αναμένουν την επιστροφή στην «κανονικότητα» – ακόμη και το ίδιο το κέντρο της Αθήνας, που πλέον στέκει βουβό και έρημο ανυπομονώντας να γεμίσει χρώμα και φωνές.
Η Αθήνα παραμένει γοητευτική ακόμα και τώρα, λείπει όμως κάτι, λείπει η έντασή της, άλλες φορές κουραστική και ανυπόφορη, άλλες φορές εξαιρετικά όμορφη. Το ΑΠΕ-ΜΠΕ περιπλανήθηκε στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας και παρουσιάζει ένα οδοιπορικό, καθώς και μια φωτογραφική έκθεση σημείων της Αθήνας πριν από τον κορονοϊό και κατά την εποχή του.
Είναι μεσημέρι και η «πληθωρική» και πολύβουη Ομόνοια μοιάζει πιο άδεια από ποτέ. Πριν από την εποχή του κορονοϊού η μέρα που θα έδειχνε το νέο της «πρόσωπο» κοντοζύγωνε, τώρα πρέπει να περιμένει κι άλλο. Τα προστατευτικά κιγκλιδώματα γύρω από την πλατεία μαρτυρούν πως περιμένει καρτερικά να αλλάξει μορφή. Στη συμβολή των οδών Σταδίου και Αθηνάς πάνω στις λαμαρίνες είναι γραμμένο στα αγγλικά ένα καινούριο σύνθημα εμπνευσμένο από τις δύσκολες ημέρες που ζει ο πλανήτης.
«Είσαι πιο σκληρός από ό,τι νομίζεις» (You are tougher than you think), λέει το σύνθημα με υπογραφή Covid-19.
Ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω απ’ αυτό το μήνυμα μάλλον θέλησε να δώσει δύναμη και κουράγιο σε όποιον περνά από το σημείο. Τα κτήρια στη Σταδίου και την Πανεπιστημίου υψώνονται επιβλητικά θυμίζοντας στους περαστικούς γιατί αποτελούν δύο από τους πιο όμορφους κεντρικούς δρόμους της πρωτεύουσας. Η κίνηση στους δρόμους δεν θυμίζει σε τίποτα μεσημέρι καθημερινής, και τα οχήματα που κυκλοφορούν είναι λιγοστά. Ο Θανάσης Δεληολάνης διατηρεί κατάστημα με φαγητό (take away) στο κέντρο της Αθήνας εδώ και πολλά χρόνια, και όπως λέει, η κατάσταση που ζούμε είναι πρωτόγνωρη. «Τα μόνα μαγαζιά που είμαστε ανοιχτά πάνω στη Σόλωνος είμαστε εμείς, ο φούρνος και το φωτοτυπείο. Κάθε μέρα μοιάζει σαν να είναι πέντε το πρωί του Σαββάτου», αναφέρει.
Φτάνοντας στην Ακαδημίας ο ήχος από τις μηχανές των αστυνομικών κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα, την ίδια ώρα που οι τζακαράντες (τα δέντρα με τα μοβ άνθη που υπάρχουν στο κέντρο της Αθήνας) έχουν ανθίσει και ομορφαίνουν τα πεζοδρόμια. Έξω από το Κέντρο Υγείας στην Ακαδημίας στέκεται κόσμος κρατώντας τις αποστάσεις μέχρι να τους φωνάξουν για να μπει ένας-ένας. Διασχίζοντας την Ακαδημίας, σε μια βιτρίνα στο ύψος της οδού Αμερικής έχει κολληθεί ένα χαρτί που γράφει: «Αγαπητοί πελάτες θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι η λειτουργία μας αναστέλλεται λόγω κορονοϊού». Λίγο πιο πέρα η Πλατεία Κολωνακίου, ίσως δεν έχει υπάρξει πιο ήρεμη.
Λεωφόρος Συγγρού (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Ορέστης Παναγιώτου)
Σε ένα μπαλκόνι της Νεοφύτου Βάμβα ένας άντρας και μια γυναίκα κάθονται έξω και καπνίζουν το τσιγάρο τους, σιωπηλοί, χωρίς να μιλάνε μεταξύ τους, κοιτάζοντας απλώς το δρόμο. Στη Βασιλίσσης Σοφίας, στο ύψος της Ρηγίλλης δυο γυναίκες περιμένουν στη στάση των λεωφορείων. Η μία φοράει τη μάσκα της και κοιτάζει ανυπόμονα πότε θα φανεί το λεωφορείο, ενώ η άλλη μιλάει στο τηλέφωνο λίγο πιο μακριά.
Καμία στάση κατά μήκος της Βασιλίσσης Σοφίας δεν έχει πάνω από τρία άτομα να περιμένουν, ενώ όποιο λεωφορείο περνάει δεν έχει πάνω από δέκα άτομα μέσα.
Για τον Φώτη Νικολακόπουλο, οδηγό λεωφορείου και οργανωτικό γραμματέα του συνδικάτου εργαζομένων ΟΑΣΑ, οι εργαζόμενοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς ανήκουν στους ανθρώπους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτή την περίοδο. «Είμαστε οι άνθρωποι που πραγματικά είμαστε στην πρώτη γραμμή, μεταφέρουμε το επιβατικό κοινό, τους νοσηλευτές, τους εργαζόμενους, και πραγματικά είμαστε εκεί να τους εξυπηρετήσουμε παρά τα μειωμένα δρομολόγια που υπάρχουν» εξηγεί, ενώ προσθέτει ότι οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία εξυπηρετούν το επιβατικό κοινό που μένει σε περιοχές που δεν περνάει το μετρό ή ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος.
(Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Παντελής Σαΐτας)
Κατεβαίνοντας στο σταθμό του μετρό «Ευαγγελισμός» η εικόνα αλλάζει κάπως, καθώς ο κόσμος είναι περισσότερος μέσα απ’ ό,τι έξω στο δρόμο. Γύρω στις τρεις το μεσημέρι στην αποβάθρα με κατεύθυνση την Αγία Μαρίνα υπάρχει περισσότερη ζωή. Παρ’ όλα αυτά η σιωπή παραμένει. Στην πλειονότητά τους οι επιβάτες φοράνε μάσκες και γάντια, και μπαίνοντας στο συρμό το πρώτο πράγμα που καταλαβαίνει κάποιος είναι ότι όλοι επιχειρούν απευθείας να πάρουν αποστάσεις. Το βαγόνι αδειάζει στο σταθμό του Συντάγματος, και καθώς περιμένουν όλοι όσοι έχουν αποβιβαστεί να ανέβουν τις κυλιόμενες σκάλες, παρατηρείται κάτι διαφορετικό σε σχέση με μια τυπική καθημερινή ημέρα. Κανείς δεν στέκεται σε κοντινή απόσταση από τον άλλον, ενώ περιμένουν κάποια δευτερόλεπτα ώστε να δημιουργηθεί κενό ανάμεσά τους και να αποφευχθεί ο συνωστισμός.
Φτάνοντας στην πλατεία Συντάγματος το σιντριβάνι είναι η πρώτη φορά που ακούγεται τόσο καθαρά, την ίδια ώρα που κάποιοι άνθρωποι δίχως στέγη κοιμούνται στα παγκάκια.
Οι Εύζωνες μπροστά από τη Βουλή δεν έχουν κοινό να παρακολουθεί την αλλαγή φρουράς, που άλλοτε αυτή την περίοδο συγκέντρωνε τα βλέμματα τουριστών και όχι μόνο. Διασχίζοντας τον πιο εμπορικό δρόμο του κέντρου της Αθήνας, την Ερμού, η εικόνα θυμίζει Δεκαπενταύγουστο. Κλειστές βιτρίνες καταστημάτων, που λίγο πριν από το Πάσχα θα ήταν γεμάτα από κόσμο. Σε μια βιτρίνα υπάρχει η πινακίδα «είμαστε κλειστά, μένουμε σπίτι, για το καλό όλων μας», υπενθυμίζοντας για ακόμα μία φορά την κατάσταση που επικρατεί.
Οδός Ερμού (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Παντελής Σαΐτας)
Η ξεχωριστή πλατεία Μοναστηρακίου είναι τόσο άδεια που τα χρώματά της φαίνονται για πρώτη φορά τόσο καθαρά. Μόνοι υπάλληλοι του Δήμου Αθηναίων στέκονται πάνω στην πλατεία καθαρίζοντάς την. Ο Χρήστος Κουρέτας εργάζεται στον τομέα της καθαριότητας, και συγκεκριμένα στις απολυμάνσεις, στο δήμο. Κάποιες μέρες ξεκινάει από τις επτά το πρωί για να πραγματοποιήσει απολυμάνσεις στο 4ο δημοτικό διαμέρισμα. Οι εργαζόμενοι στις απολυμάνσεις δουλεύουν μέχρι τις 10 το βράδυ ανά βάρδιες. Με δέκα οχήματα κατά τη διάρκεια της ημέρας, μικρά και μεγάλα, πλυστικά, πιεστικά, απολυμαίνουν τα πεζοδρόμια, τους κάδους απορριμμάτων και χώρους όπου υπάρχει συγχρωτισμός, όπως φαρμακεία, φούρνους, σουπερμάρκετ, αστυνομικά τμήματα, παντού όπου υπάρχει πολύς κόσμος.
Το βράδυ βγαίνουν και σε πιο κεντρικά σημεία που είναι φωτισμένα. Όπως εξηγεί ο Χρ. Κουρέτας, στόχος είναι να προστατευτούν οι δημότες από την πανδημία.
Διασχίζοντας την οδό Αδριανού και προχωρώντας προς το Θησείο και ύστερα προς την Ακρόπολη, η πόλη θυμίζει αυγουστιάτικο μεσημέρι. Κάποιοι περπατούν, κάποιοι γυμνάζονται, κάποιοι έχουν βγάλει το σκύλο τους βόλτα. Ο θόρυβος που δημιουργούν τα παπούτσια όταν κάποιος περπατά ή τρέχει, ηχεί κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Παρέες δεν υπάρχουν, το πολύ δύο άτομα μαζί, την ώρα που αρκετές μηχανές της ΕΛΑΣ κινούνται προς την Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Όσοι έχουν βγει έχουν στείλει το μήνυμα με τον αριθμό 6, ώστε να μπορέσουν να αθληθούν ή να πάρουν έστω λίγο αέρα. Ο αέρας θα τους δώσει μια ανάσα, ώστε να πουν «λίγο έμεινε ακόμη» και να συνεχίσουν, περιμένοντας με ανυπομονησία την επόμενη μέρα… τη μετά κορονοϊού εποχή.
- Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Ιωάννα Καρδάρα.
