Περίπου 750 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα, στην Κομοτηνή, ή όπως ονομαζόταν παλαιότερα, Γκιουμουλτζίνα, η Μαριάνθη Αρβανιτίδου, εκπαιδευτικός στο 1ο Δημοτικό Σχολείο, διαλέγει διαφορετικούς τρόπους για να διδάξει στους μαθητές της την απαιτούμενη ύλη. Εφαρμόζοντας τη μέθοδο του «artful thinking», χρησιμοποιεί έργα εικαστικής τέχνης και μουσικής, ενισχύοντας έτσι τη σκέψη των παιδιών και προσεγγίζοντας το μάθημα με τραγούδια και ζωγραφιές. Η προπαίδεια του 4 και του 5, για παράδειγμα, δεν διδάσκεται βγάζοντας μια κόλλα χαρτί και κάνοντας υπολογισμούς, αλλά με παιχνίδια μέσα στην τάξη και με τραγούδια που δίνουν το ζητούμενο αποτέλεσμα!
Η Μαριάνθη Αρβανιτίδου βρίσκεται στην εκπαίδευση από το 2001, όταν ξεκίνησε τη θητεία της ως εκπαιδευτικός στα μακρινά Ψαρά της Χίου.
Έπειτα από πέντε χρόνια συνεχούς διδασκαλίας, αποφάσισε ότι έπρεπε να βρει διαφορετικούς τρόπους να υλοποιήσει το εκπαιδευτικό της έργο, ώστε να κεντρίσει το ενδιαφέρον των μαθητών και μαθητριών της. «Προσπάθησα να τους δώσω κίνητρα ώστε να έχουν όρεξη για τα βιβλία, για το διάβασμα. Αυτό που κυρίως με ενδιέφερε ήταν το πρωί που ξυπνούσαν να σηκώνονται με ευχαρίστηση για να έρθουν στο σχολείο», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Σκοπός της είναι να διαμορφώσει προσωπικότητες, καθώς, όπως αναφέρει, μία προσωπικότητα αποτελείται από δύο στοιχεία, από το ορατό και το αόρατο. «Ο δάσκαλος δουλεύει το αόρατο, την ψυχή, δηλαδή. Το αόρατο κινεί τα πάντα κι αποτελεί και το μέλλον. Δουλεύω πάνω στο μέλλον των παιδιών, να τους δημιουργήσω, κίνητρα, όνειρα, αγάπη για τον εαυτό τους, να βρουν τις δυνατότητές τους και τις ικανότητές τους», επισημαίνει.
Στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Κομοτηνής διδάσκει εδώ και 12 χρόνια και προσπαθεί κάθε χρόνο να εντάσσει καινούργιες ιδέες για τη διεξαγωγή «του μαθήματος». Μία από αυτές είναι το e-Twinning. Πρόκειται για μία μια ευρωπαϊκή δράση μέσω της οποίας σχολεία από διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες κάνοντας χρήση εργαλείων τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνιών συνεργάζονται ώστε να αποκομίσουν παιδαγωγικά, κοινωνικά και πολιτισμικά οφέλη. Η δράση e-Twinning δίνει στα σχολεία την ευκαιρία να μάθουν μαζί, να μοιραστούν τις απόψεις τους και να δημιουργήσουν καινούργιες φιλίες.
«Κάθε Σεπτέμβριο ένας εκπαιδευτικός επιλέγει ένα θέμα, κάνοντας προγραμματισμό και βάζοντας στόχους γύρω από αυτό. Στη συνέχεια έρχεται σε συνεννόηση με εκπαιδευτικούς άλλων ευρωπαϊκών χωρών και τους καλεί να δουλέψουν όλοι μαζί γύρω από αυτή τη θεματική οργανώνοντας συνεργατικές δράσεις μέσω της εκπαιδευτικής διδασκαλίας. Για παράδειγμα, πριν από κάποια χρόνια είχαμε υλοποιήσει ένα πρόγραμμα που ονομαζόταν ο “ο άνθρωπος με την πράσινη βαλίτσα” το οποίο εστίαζε στις ανθρώπινες αξίες μέσα από τα παραμύθια και τη ζωγραφική», εξηγεί η Μαριάνθη Αρβανιτίδου.
Η προσπάθειά της να δώσει πνοή στον τρόπο διδασκαλίας της ύλης δεν σταματάει ποτέ, καθώς όπως σημειώνει, μπορεί μέσω ενός λογοτεχνικού κειμένου να διδαχθούν η γλώσσα, η ιστορία ακόμη και τα μαθηματικά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα για εκείνη ήταν η μέρα που έπρεπε να διδαχθεί η μόλυνση του περιβάλλοντος, και συγκεκριμένα των θαλασσών. Η Μαριάνθη Αρβανιτίδου δεν χρησιμοποίησε το «κλασικό» βιβλίο, αλλά διάβασε στην τάξη το βιβλίο του Λουίς Σεπούλβεδα Ο γάτος που έμαθε το γλάρο να πετάει. «Πρέπει ο εκπαιδευτικός να προσαρμόζεται στις ιδέες, στις αντιλήψεις, στην ηλικία του παιδιού και στα βιώματα. Θέλει φαντασία, διότι τα ίδια τα παιδιά έχουν πολύ φαντασία. Αν ο δάσκαλος δεν εκμεταλλευτεί αυτή τη φαντασία, τα όνειρα και τις σκέψεις των παιδιών δεν θα μπορέσει να κάνει αυτή την προσαρμογή της ύλης και του προγράμματος σπουδών. Τα παιδιά ζουν σε μια ψηφιακή εποχή, άρα πρέπει να τους δώσουμε πολλά ερεθίσματα από αυτό», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η διάκριση για τη δασκάλα της Κομοτηνής δεν άργησε να έρθει, καθώς φέτος τιμήθηκε με τον έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών για το έργο της. Για τη Μαριάνθη Αρβανιτίδου ένας εκπαιδευτικός πρέπει να διαθέτει αγάπη γι’ αυτό που κάνει. «Αν δεν λατρεύει αυτό που κάνει κι αν δεν είναι συνειδητοποιημένος, τότε νομίζω θα επιτελεί διεκπεραιωτικά τη δουλειά του», καταλήγει.
- Αναδημοσίευση από ΑΠΕ-ΜΠΕ / Ιωάννα Καρδάρα.
