Με άρωμα φρέσκου καφέ μπαίνει ο Οκτώβριος, καθώς η 1η Οκτωβρίου έχει οριστεί από το Διεθνή Οργανισμό Καφέ ως η Παγκόσμια Ημέρα του ροφήματος που λατρεύεται σε όλο τον κόσμο. Η πρώτη επίσημη γιορτή καθιερώθηκε το 2015.
Πώς, όμως, ο καφές κατάφερε να μπει στις αγορές του Πόντου;
Από την Αιθιοπία, την πατρίδα του, ο καφές έφτασε στην Κωνσταντινούπολη το 1554, επί Σουλεϊμάν, μάλλον μέσω Συρίας. Στην Πόλη τα δύο καφενεία που σέρβιραν καφέ συγκέντρωναν πολύ κόσμο και θεωρήθηκαν η αιτία που οι πιστοί έφευγαν από τα τζαμιά. «Έτσι τα καφενεία στιγματίστηκαν ως κολαστήρια, αφορίστηκαν και τελικά έκλεισαν. Η χρήση όμως του καφέ συνεχίστηκε λαθραία», γράφει ο Θωμάς Σαββίδης, αναπληρωτής καθηγητής στο ΑΠΘ, στο βιβλίο του Η διατροφή στον Πόντο.
Στον Πόντο ο καφές παρασκευαζόταν με ευλάβεια. Για να εξασφαλιστεί η διατήρηση του αρώματός του, η οικοδέσποινα έψηνε μερικούς κόκκους παρουσία του επισκέπτη. Στη συνέχεια τους έβαζε σε πέτρινο ή ορειχάλκινο γουδί, είτε τους άλεθε σε μύλο. Το προϊόν που προέκυπτε έμπαινε στο «ιμπρούκ» (μπρίκι) με το ανάλογο νερό. Ο καφές ήταν έτοιμος μόλις φούσκωνε. Ακολουθούσε το σερβίρισμά του σε πορσελάνινα φλιτζάνια, ακουμπισμένα σε πιατάκια για να μην καίγονται τα δάχτυλα.
- Με πληροφορίες από το βιβλίο του Θωμά Σαββίδη Η διατροφή στον Πόντο, εκδ. Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2002.
