«Στον θεσσαλικό χώρο με το έντονο ορεινό ανάγλυφο, την εύφορη πεδιάδα και το πλούσιο κατά τη νεολιθική υδάτινο δυναμικό με τους βασικούς ποταμούς και ρέματα, αναπτύχθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της Νεολιθικής εποχής, αλλά και μετέπειτα, την εποχή του Χαλκού, ένα σημαντικό “δίκτυο” μόνιμων εγκαταστάσεων διασκορπισμένων σ’ όλη την έκταση της Θεσσαλίας». Αυτό ανέφερε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο αρχαιολόγος και επίτιμος έφορος Αρχαιοτήτων και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μορφωτικού Ιδρύματος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας Λεωνίδας Π. Χατζηαγγελάκης.
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο, αυτοί οι προϊστορικοί οικισμοί είναι γνωστοί με το όνομα «Μαγούλες». Πρόκειται για τεχνητά εξάρματα, γηλόφους, οι οποίοι δημιουργήθηκαν σταδιακά από τη συνεχή και διαδοχική κατοίκηση.
«Στη διεθνή βιβλιογραφία είναι γνωστές αρκετές Μαγούλες από την περιοχή της δυτικής Θεσσαλίας, όπως η Πλατιά Μαγούλα Ζάρκου, του Γριζάνου, του Κεφαλόβρυσου, της Χρυσαυγής, του Πλατάνου, της Γελάνθης, της Αγίας Τριάδας, του Προδρόμου, των Σοφάδων (Τζάνη Μαγούλα), του Συκεώνα, της Αστρίτσας, των Ορφανών – για να αναφέρουμε ορισμένες μόνον από αυτές. Το σύνολο σχεδόν από τις Μαγούλες έχει καταγραφεί στα δελτία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, ενώ όλες προστατεύονται από την αρχαιολογική νομοθεσία, Ν. 3028/2002 “Για την Προστασία των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς”», τόνισε ο Λ. Χατζηαγγελάκης.
Μιλώντας για τον πολιτισμό της Θεσσαλίας, αφού σημείωσε πως «η Θεσσαλία είναι γνωστή στο ευρύ κοινό κυρίως για τον νεολιθικό της πολιτισμό», επισήμανε: «Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον μεγάλο ερευνητή Χρ. Τσούντα. Κατά την 7η χιλιετία π.Χ. εμφανίζεται στην Ελλάδα, επομένως και στη Θεσσαλία, το νεολιθικό στάδιο με τη λεγόμενη «Προκεραμεική Νεολιθική» σε οικισμούς που ερεύνησαν ο Δ. Ρ. Θεοχάρης και ο Vl. Milojcic, στο Σέσκλο (Μαγνησία) και την Άργισσα (Λάρισα). Στη δυτική Θεσσαλία οι έρευνες της Μαρίας Θεοχάρη στη Μαγουλίτσα Αρτεσιανού (Καρδίτσα), του Γιώργου Χουρμουζιάδη στον Πρόδρομο (Καρδίτσα), του Κώστα Γαλλή στο Ζάρκο (Τρίκαλα) και τελευταία στην Αγιοπηγή (Καρδίτσα) από εμάς, επιβεβαίωσαν την εγκατάσταση και την ανάπτυξη των πρώτων μόνιμων οικισμών της Αρχαιότερης Νεολιθικής (6η χιλιετία π.Χ.), όπου εκτός από τα βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη Νεολιθική εποχή, δηλαδή μόνιμος οικισμός, άσκηση γεωργίας-κτηνοτροφίας, έρχονται να προστεθούν δευτερογενή, όπως τα λίθινα εργαλεία και η χειροποίητη κεραμική, διακοσμημένη ή μη».
- Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Α. Ζώης.
