Ένα από τα ιδιαίτερα έθιμα που πραγματοποιούνται την περίοδο του Πάσχα στα Δωδεκάνησα είναι «τα κλήματα» στο νησί της Λέρου, ένα παμπάλαιο έθιμο που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Σύμφωνα με αυτό τη Μεγάλη Τετάρτη, αφού χτυπήσει η καμπάνα της εκκλησίας, μαζεύονται τα παιδιά των κατηχητικών, νέοι και νέες, αλλά και ενορίτες κάθε ηλικίας, παίρνουν τις ελληνικές και βυζαντινές σημαίες και τις «ποδιές» των εικόνων σε κοντάρια και ξεκινούν με πομπή για την εξοχή. Εκεί μαζεύουν τις βέργες από τα κλήματα που κλαδεύτηκαν, τις κάνουν δεμάτια, τα φορτώνουν σε υποζύγια και στις πλάτες τους και επιστρέφουν στις εκκλησίες τους τραγουδώντας:
Της Παναγιάς τα κλήματα
και του Χριστού τα ξύλα,
και της Αγια-Παρασκευής
τα κόκκινα καντήλια.
Ντήλια-ντήλια τα κόκκινα καντήλια.
Εκεί αποθέτουν τις βέργες σε ειδικό χώρο, όπου όταν ξεραθούν θα φτιαχτεί πρόχειρο καμίνι και τα κλήματα θα γίνουν καρβουνάκια για το θυμιατό. Στη συνέχεια αρχίζει η Ακολουθία του Μεγάλου Κανόνος.
