Καθισμένη στην καρέκλα της, λίγο προτού συμπληρώσει ακριβώς τα 106 χρόνια ζωής (είχε γενέθλια στις 7 Απριλίου), πέθανε η Αρμένια Σίλβαρ Ατατζιάν, μία από τις τελευταίες επιζήσασες της Γενοκτονίας των Αρμενίων.
Το 1915 η οικογένειά της που ζούσε στην επαρχία της Αντιόχειας βγήκε μαζί με άλλους στο αντάρτικο για να γλιτώσει από τους διωγμούς των Τούρκων. Τότε η Σίλβαρ ήταν τριών ετών. «Η μητέρα μου, η αδερφή μου και η γιαγιά μου, όλες ανέβηκαν στο όρος Μούσα. Ο πατέρας μου, που μαζί με το θείο μου ήταν στρατιώτες, ήταν αυτός που ζήτησε να ανέβουν. Εκείνη την εποχή οι γυναίκες στέκονταν ατρόμητες δίπλα στους άντρες. Τα βράδια κατεβαίναμε και μαζεύαμε σταφύλια και σύκα για να φάνε», ανέφερε.
Σε συνέντευξη που είχε δώσει πριν από δύο χρόνια στο Reuters περιέγραφε πώς Γάλλοι στρατιώτες έσωσαν τελικά την ίδια, την αδερφή της και τους γονείς τους. Πρώτα κατέφυγαν στην Αίγυπτο για να καταλήξουν στη συνέχεια στο Ερεβάν.
